Chaquan Tarihi

Chaquan, geleneksel bir Islamic Wushu stilidir. Chaquan, ayrıca Chamierquan (Şamil stili) veya Gulao Anshaquan (antik suikast stili) olarak da bilinir. Kökeni hakkında dört hikaye vardır:
Birinci hikayeye göre, Tang imparatoru Xunzong'un 14. yılında (755) Tang imparatoru, An ve Shi isyanını bastırmak için Batı Bölgelerinden Hui (Müslüman) birlikleri ödünç alır. Savaştan sonra, Müslüman general Marukundin, memur olarak görev yapmayı kanuletmez ve gönüllü olarak halk arasında dövüş sanatları öğretmeye başlar. Daha sonra imparator, isyankar niyetlerinden şüphelenerek onu gizlice soruşturur. Savaş sanatlarını öğrettiğini görür ve öğrencilerine ders verirken bizzat izler; sadakatini ve doğruluğunu fark ederek onu büyük ölçüde övgüye layık görür. Daha sonra, imparatorun şahsen yaptığı incelemeyi anmak için Malukundin'in dövüş stilinin adını "Chaquan" olarak değiştirilir.
İkinci hikayeye göre, Tang imparatoru Xunzong'un 14. yılında (755) Tang imparatorluğu, An ve Shi isyanı sırasında, isyanı bastırmak için batı bölgelerindeki Dashi (Abbasi) devletinden ödünç asker alır. Abbasi devleti ordusunda, Hua Zongqi adında genç bir general vardı, yaralandıktan sonra Guanxian ilçesine (o zamanki adı Guanshixian) gider ve Zhangyinzhuang köyünün Müslüman köylüleri tarafından özenle bakılır. Hua Zongqi, iyileştikten sonra, minnettarlığını ifade etmek için köylülere uzmanlık alanı olan dövüş sanatı "Jiaziquan"ı köy halkına öğretir. Sanatının birçok takipçisi olduğu için Hua Zongqi, kendisine dövüş sanatı "Shenfashi"yi öğretmesi için usta ağabeyi Cha Mier'i davet eder. Cha ve Hua'nın ölümünden sonra, yerel halk, öğretmenlerinin anısına "Jiaziquan"a "Huaquan" ve "Shenfashi"ye "Chaquan" adını verirler. Cha ve Hua stilleri eski zamanlardan beri bir olarak kabul edildiğinden, sonraki nesiller bu dövüş sanatına "Chahuaquan" veya kısaca "Chaquan" adını vermişlerdir.
Üçüncü hikayeye göre, Ming imparatoru Jiajing'in 34. yılında (1555), Japon korsanları sık sık Çin'in güneydoğu kıyılarına baskınlar düzenliyordu. Ming imparatoru, korsanlara karşı koymak için Qi Jiguang'ı general olarak atadı ve ülke genelinde bir ferman yayınlayarak, korsanlarla savaşmak ve ülkeyi korumak için doğuya doğru asker gönderilmesini emreder. Xianjiang (Uygur)'lı bir Müslüman olan Cha Mier (Şamil), vatanseverliğinden dolayı Japonlara karşı savaşmak için gönüllü olur. Ancak uzun mesafe ve değişken iklim nedeniyle, uzun yolculuk sırasında Luxi (Shandong'un batı bölgesi)'de hastalığa yakalanır. Daha sonra yerel Müslüman halkın titiz bakımıyla yavaş yavaş iyileşir. Cha Mier, minnetarlığını göstermek için Müslüman halka özenle dövüş sanatlarını öğretir. Ölümünden sonra, insanlar onun anısına, öğrettiği dövüş sanatına Chaquan adını verirler.
Dördüncü hikayeye göre, Qing imparatoru Yongzheng'in 4. yılında (1726) Shandong eyalet düzeyindeki dövüş sanatları sınavını ve Yongzheng'in 5. yılında (1727) yılında imparatorluk düzeyindeki dövüş sanatları sınavını geçen Sha Liang tarafından oluşturulmuştur. Sha Liang'ın Cha Mi'er ile aynı kişi olduğu söylenmektedir.

查拳起源

查拳，是回族传统武术的拳种之一。查拳号称查密尔拳或古老暗杀拳。其初创说法有四：
其一，唐玄宗十四年（755年），唐皇为平安史之乱，曾向西域借回回兵。战后，回回将领马鲁坤丁不愿为官，自愿到民间传教授武。后皇帝疑其有反心，暗中查访，目睹其授艺，亲闻其训徒，知其忠义，倍加赞扬。后为纪念皇帝亲查，改马鲁坤丁拳为“查拳”。
其二，唐玄宗十四年（755年），唐朝“安史之乱”时，朝廷向西域大食国借兵平乱。大食国军队中有位青年将领叫滑宗歧，因受伤流落冠县（当时称冠氏县），受到张尹庄村穆斯林群众的精心照料。复原后，滑宗歧为表示感谢将自己擅长的拳术“架子拳”传授给村民。因跟随学艺者很多，滑宗歧又将自己的师兄查密尔从哈密请来传授拳术“身法势”。查、滑二人去世后，当地人为纪念恩师，便将“架子拳”称为“滑拳”，“身法势”称为“查拳”。因为自古“查、滑是一家”，后世便统称“查滑拳”，简称“查拳”。
其三，明嘉靖三十四年（1555年），在明朝末年，倭寇经常侵扰中国东南沿海，明帝命戚继光为抗倭大将，并诏书天下，聚兵东征，抗倭保国。新疆回族查密尔，出于爱国，应征东来抗倭。但是由于路途遥远，气候多变，长途跋涉中，经鲁西染病。后经当地回族人民的精心照料，逐渐康复。为报答关照之情，查密尔将自己武艺悉心传授给回族乡亲。他逝世后，人们便把他传授的武艺命名为查拳，以资纪念。
其四，清雍正四年（1726年），在山东乡试考中武举人，次年雍正五年（1727年）又殿试中武进士（回）所创，传称沙亮即查密尔。生平精晓山东拳法，研习《纪效新书》、《武编》等典籍，总结回回武术，创编查拳(或称叉拳、插拳)。是目前有史可考的最早的查拳大师。

安史之乱发生后757年9月，唐朝曾借用大使等国及地区的军队，协助平叛。
Eylül 757'de An Lushan İsyanı patlak verdikten sonra, Tang Hanedanlığı isyanı bastırmak için elçilerden ve diğer ülke ve bölgelerden asker ödünç aldı.