Tongbei Tarihi

Tongbeiquan, Çin dövüş sanatlarında oldukça etkili bir stildir. Qing (1644-1911) hanedanlığında yazılan Tongbi Quanpu kayıtlarına göre, Ming (1368-1644) hanedanlığı dönemindeki, dövüşçü Fei Dahuan Tongbiquan'ın beş formunu oluşturdu ve Tongbi Quanlun hakkında bir makalesinde; "Tongbei" kelimesini kısaca açıklayarak, iki karakteri doğruluk üzerine dövüş teorisini oluşturdu. Bu, Tongbiquan'ın bilinen en eski kaynağıdır, "Tongbei" ve "Tongbi" arasındaki ilişkinin de menşeidir.
Qing hanedanlığı döneminde, Hebei eyaleti Yanshan şehri Xiaozuozhuang köyünden Zuo Baomei (1753-1818)'in, Han soyadlı rahipten Piguaquan stili öğrendiği bilinmektedir. Zuo Baomei, Pan Wenxue'ye öğretir. Qing hanedanlığı Dao Guang ve Xianfeng dönemleri (1821-1861) arasında Cangxian bölgesinde ders veren Pan Wenxue, Yanshan akademisinde Wen (edebi kültür) ve Wu (dövüş sanatı) olmak üzere iki bilimde öğrenci yetiştiriyordu. Tongbei stilinin boş el ile silahlı bölümlerini öğretiyor, ve takip ettiği düşünürler ise Qing hanedanlığı başlarında yaşamış olan Yan Xizhai ile Li Shugu’nun fikirleriydi, ve Lixiang Huitong (pratik ve teorik kavramları birleştirmek), Tiyong Jubei (bedeni hazır hale getirmek); Tongshen Dahua (ilahi yükselişe ulaşmak), Beiwan Guanyi (sayısız şeyi gözden geçirerek hazırlanmak) teorisi yayılmaya başladı. Amaçlar için Tongbeiquan teorisi.
Çok fazla sanatçı vardı. Yanshan’lı Li Yunbiao (1812-1868), diğerlerinden en belirginidir. Ama, Pan Wenxue’nin teorileri aktarılmayan öğretiler içindi, bu nedenle Li Yunbiao gibiler aile hukukuna bağlı kalıyorlardı; dahili amacı Tongbei, harici anlamı Tongbi. Bu nedenle, Cangxian ve Yanshan bölgelerinde Li Yunbiao’nun tanımı yerel Tongbiquan ile karıştırılır.
Qing hanedanlığı döneminde Cangxian’lı Ma Fengtu (1888-1973), Li Yunbiao’nun halefi Huang Linbiao (1831-1907)’dan Tongbeiquan’ı öğrenir, Huang’ın ölümüyle Ma Fengtu, Tongbei kavramını, Tongbi kavramından ayırt etmek için Tongbei kavramını beyan etmeye başlar. 1910’lu yıllarda, Ma ailesi, Tianjin’de Zhonghua Wushihui (Çin Savaşçı Biriği)’ni kurdu, Xiao Hecheng’in oğlu Xiao Gongfu ile anlaştıktan sonra Tongbeimen adını resmen açıkladı ve bir kerede Tongbei tanımını geniş kitlelere yaydı. Ma Fengtu, 1940 yılında kuzey-batıya yerleştiği dönemde, Yanshan bölgesi Piguaquan ile Luotuan bölgesi Bajiquan stillerini merkez alarak Tongbei Wuyi 'yi kurdu.
O zamandan beri, Tongbeiquan’ın temsilcileri Ma Fengtu ve Ma Yingtu kardeşler, Tongbeiquan’ın geliştirilmesi ve yayılması için büyük çaba sarf etmişlerdir, böylece Tongbeiquan’ın ışığı ve gölgesi Cangxian ve Yanshan’ın her köşesine yayıldı, yavaş yavaş teknikten tekniğe bir teori sistemine dönüştü ve ülke genelinde şehirlere ve bölgelere yayıldı, özellikle kuzey batıda Shanxi, Gansu, Ningxia, Qinghai, Xinjiang eyaletleri gibi. Kuzey batı bölgelerinde Tongbeiquan’ın esas olarak, Ma Fengtu ve çocukları tarafından öğretildiği için, kuzey batı bölgelerinde Tongbeiquan’a Majiaquan (Ma ailesi stili) veya Mashiwuyi (Ma ailesi dövüş sanatı) olarak adlandırılır, son yıllarda, bu eşanlamlı daha geniş çevreye yayılmaktadır.

通备起源

在中国武术中颇有影响通备拳拳派，据清代《通臂拳谱》载，明万历年间，拳家费大环创通臂拳五路，并作《通臂拳论》一篇；简要的阐述了以“通备”二字为立义之本的拳法理论。这是目前所知关于通备拳的最早出处，亦可贝“通备”与“通臂”的渊源关系。
清朝河北盐山小左庄人左宝梅（1753-1818），因其武德高尚，武技出众，故人尊称“左八爷”，据说左得艺于一韩姓逃僧。左又传于潘文学。至清代道光、咸丰之际，曾为沧县教谕的潘文学，在盐山书院分文武两科授徒，传授通备拳祛器械，并遵循清初学者颜习斋、李恕谷的学说，传播以“理象会通，体用具备；通神达化，备万贯一”。为要旨的通备拳理论。
得其艺者甚众，盐山李云标（1812-1868）等人最称突出。但潘文学以通备学说为不传之学，故李云标等恪守家法，内宗通备而外称通臂。因此，沧县、盐山县一带多以李云标所传与当地通臂拳混为一谈。
清光绪年间，沧县马凤图（1888-1973）从李云标衣钵传人黄林彪（1831-1907）授通备拳，黄氏曾遗命马凤图，自彼开始当明确宣称通备，以区别于其他名同实异的通臂拳。至1910年，马氏在天津创立中华武士会，经与萧和成之子萧公辅商定，正式宣布通备门名号，并曾将《通备释义》榜示于大庭广众。马凤图先生客居大西北1940年，以“盐山劈挂”与“罗疃八极”为核心，创立“马氏通备武学”。
自此以后，作为通备拳的主要代表人，马凤图、马英图兄弟，为通备拳的发展与传播付出了巨大努力，从而使长期以来若明若暗的流传于沧、盐一隅之地的通备拳，逐步发展成为一个从理论到技术都体系化了的拳派，并传播到全国各大省区，特别是大西北陕、甘、宁、青、新诸省区。由于西北地区的通备拳主要是马凤图及其子弟所传教，故而在西北地区通备拳又被称之为“马家拳”或“马氏武艺”。