Taiji Tarihi

Taijiquan'in geleneksel olarak Wudang dağından bir Taoist rahip olan Zhang Sanfeng tarafından oluşturulduğuna inanılır.
Taijiquan'in geleneksel olarak Wudang dağından bir Taoist rahip Zhang Sanfeng tarafından oluşrurulduğu söylenir. Ming hanedanlığı tarihi, "Fangji'nin Biyografileri"ne göre: "Hongwu döneminin 17. yılında (1368-1398), imparator Taizu, Zhang Sanfeng'i çağırdı, ancak o gitmedi. 25. yılında Yunnan'da inzivaya çekildi. Jianwen döneminin ilk yılında, Pingyue'den yeni dönmüş olan Wan Puzi, Wudang dağında Zhang Sanfeng'i ziyaret etti. Çok iyi anlaştılar. Yongle döneminin 4. yılında, bilgin Hu Guang şöyle söyledi: 'Zhang Sanfeng, Taoist ilkelerini derinden anlıyor ve dövüş sanatları becerileri eşsizdir.' ..." Bu anlatım büyük ölçüde güvenilirdir.
Zhang Sanfeng, Liaodong'luydu. Asıl adı Quanyi idi ve Junbao olarak da biliniyordu. Xin Erwei'nin kaplumbağa şeklinde bir sırtı, turna benzeri omuzları, büyük kulakları, yuvarlak gözleri ve mızrak gibi bir sakalı olduğu söylenir. Bir yılan ve bir turnanın dövüşünü gözlemleyerek Taijiquan'i kurdu. Daha sonra bu aktarım, Shanxi'li Wang Zongyue, Wenzhou'lu Chen Tongzhou, Haiyan'lı Zhang Songxi ve Hebei'li Jiang Fa aracılığıyla devam etti. Daha sonra Henan'daki Chenjiagou'ya ve ardından Yang Luchan'a geçti.
Tongzhi döneminde (1862-1874), Yang Luchan, Prens Duan (Zaiyi) tarafından Taijiquan öğretmek üzere görevlendirildi. Prens Duan, diğer adıyla Prens Shenli, Shenji Taburu'nun komutanıydı ve Sanqi (üç sancak)'nin işlerini yönetiyordu. Yang Luchan aynı zamanda Shenji Taburu'nun baş eğitmeni olarak da görev yapıyordu. Prens Duan ona çok iyi ve büyük bir nezaketle davrandı. Yıllar sonra Prens Duan, Yang Luchan'a şöyle dedi: "Öğretmenime çok iyi davrandım, ama neden bana hizmet edecek seçkin öğrencilerim yok?" Yang Luchan, Prens Duan'a, "3 muhafızı da dikkate aldım; yeteneklerimi onlara aktarabilirim" dedi. Bu 3 kişi Ling Shan (Mançulu), Wan Chun (Çinli) ve Quan You (Mançulu)'dur. Bundan sonra Prens Duan, üçünü de Yang Luchan'ın yanında eğitim almaları için görevlendirdi ve yetenekleri büyük ölçüde gelişti. …Dönemin sınıf bilinci nedeniyle, usta 3 adamı oğlu Yang Banhou'nun öğrencisi olmalarını istedi. Gerçekte, 3 adama dövüş becerilerini Yang Luchan öğretmişti. Yıllarca süren titiz çalışma ve pratikten sonra, üçü de kendi güçlü yönlerini geliştirdiler: Ling Shan güç üretmede, Wan Chun sert güçte, Quan You ise yumuşaklıkta iyiydi.
Quan You dışarıdan nazik görünse de içten güçlüydü. Zarif bir görünümü vardı ve nazik, cömert ve yardımseverdi. Bir keresinde askerlerin yolda satıcıları dövdüğünü gördü, bu yüzden yanlarına gidip onları bu davranışlarından vazgeçmeleri konusunda uyardı. Ancak askerler, güçlerine güvenerek ve Quan You'yu kibar bir beyefendi olarak görerek, onları sindirebileceklerini düşündüler. Bu yüzden en ufak bir anlaşmazlıkta yumruk ve tekmelere başvuruyorlardı, ama bu, bir yusufçuk böceğinin ağacı sallamaya çalışıp kalkamamasına benziyordu. Usta, ona halkı rahatsız etmemesi konusunda uyarıda bulunmuş ve gitmesine izin vermişti. Ancak bu asker İmparatorluk Araba Taburu'ndandı ve uyarıyı dikkate almamıştı. İntikam almak için asker arkadaşlarını topladı, ancak yine de onu cezalandırmayı başaramadı. Ancak o zaman Quan You'nun gerçek kimliğini öğrendi, özür diledi ve bu dersi asla unutmayacağına yemin etti.
Quan You'nun oğlu Wu Jianquan, Mançu isminin transliterasyonu olan Wu soyadıyla doğdu. Küçük yaşlardan itibaren babasının etkisinde kaldı, dövüş sanatlarına ilgi duydu ve okçuluk ile binicilikte yetenekliydi. Taijiquan konusunda derin bir bilgiye sahip olup, Quan You tarafından aktarılan Taijiquan'i sürekli olarak geliştirmiş, inceltmiş ve zenginleştirmiştir. Bu durum, formu daha standart, sürekli ve Taijiquan'in Yin-Yang teorisiyle uyumlu hale getirerek özelliklerini daha belirgin kılar. Böylece kendine özgü bir stil haline geldi ve Wu stil Taijiquan, Çin'in kuzeyine ve güneyine yayıldı.
Wu Jianquan aslen Qing hanedanlığı imparatorluk Muhafız Taburu'nda görev yapmıştı. İmparator Xuantong'un tahttan çekilmesinin ardından, Genelkurmay Başkanı Yin Chang tarafından Başkan Li Yuanhong'a tavsiye edilmiş ve Başkanlık Muhafız Birliği'nin 11. Tümeninin Wushu eğitmeni olarak atandı. O dönemde Duan Zhigui ve Lu Jin gibi siyasi figürler ondan birçok beceri öğrendiler.
1916 yılında Wu Jianquan; Yang Shaohou, Yang Chengfu, Xu Yusheng, Ji Zixiu, Sun Lutang, Liu Enshou, Liu Caichen, Zhang Zhongyuan, Tong Lianji, Jiang Dengzhuan ve Xing Shiru gibi diğer Wushu ustalarıyla birlikte, Pekin'deki büyük orta ve liselerden 60'tan fazla beden eğitimi öğretmenini işe alan Pekin Beden Eğitimi Eğitim Enstitüsü'nü kurdu. Wu ailesinin 3. jenerasyon temsilcileri olan Wu Gongyi ve Wu Gongzao kardeşler, enstitünün ilk mezunları arasındaydı. Öğrenciler olağanüstü sonuçlar elde ettiler ve Pekin Üniversitesi Rektörü Cai Yuanpei tarafından büyük övgü aldılar. Eğitim Bakanlığı'ndan onlar için yeni bir yer tahsis etmesini ve okulu Pekin Spor Okulu olarak genişletmesini istedi. Ayrıca tüm illere 2 yıl boyunca eğitim için Pekin'e öğrenci göndermeleri yönünde bir direktif verdi. Mezuniyetten sonra öğrenciler, dövüş sanatları eğitmeni olarak görev yapmak üzere kendi illerine döneceklerdi. Sonuç olarak, Wu stil Taijiquan ülke genelinde popüler hale geldi.
Kuzey Seferi'nin başarısının ardından Nanjing'de Çin Merkezi Guoshu Enstitüsü kuruldu ve Li Jinglin ile Zhang Zhijiang akademinin müdürlüğünü üstlendi. Wu Jianquan, akademi tarafından düzenlenen tüm ulusal Guoshu sınavlarında hakem olarak atandı.
1928 yılında Shanghai Belediyesi, Jingwu Spor Birliği, Çin-Fransız Üniversitesi ve Huang Jinrong, Du Yuesheng, Zhang Xiaolin ve Wang Xiaolai gibi önde gelen isimler, Wu Jianquan'ı güneye gelip Taijiquan öğretmeye davet eden bir telgrafı Pekin Spor Okulu'na gönderdi. Birçok kişi onun yanında eğitim gördü. O dönemde Jiao Yitang, Wang Yongbin, Xiong Shihui, Peng Yangguang, Yuan Liang, Wu Siyu, Gu Zhenglun, Zhu Fucheng, Chen Bulei ve Zhang Naiqi gibi Kuomintang ve Devletin önemli isimleri de dövüş sanatını ondan öğrendi. 1931 yılında Shanghai'da Jianquan Taijiquan Derneği kuruldu. 1938'de Jianquan Derneği, bir dövüş sanatları okulu inşa etmek için fon topladı. Baxianqiao'daki YMCA yetkililerinin onayıyla, YMCA binasının en üst katına onuncu bir kat eklendi ve bu kat "Jianquan Ding Salonu" olarak adlandırıldı. Bu, uygulayıcıların pratik yapmaları, tartışmaları ve fikir alışverişinde bulunmaları için mükemmel bir yer sağladı. Wu Jianquan derneğin başkanı, damadı Ma Yueliang ise başkan yardımcısı olarak görev yaptı. 1942 yılında Wu Jianquan diyabet hastalığına yakalandı ve ne yazık ki, Shanghai'in Japon işgali sonrasında tıbbi bakım ve ilaç eksikliği nedeniyle hayatını kaybetti.
Wu stil Taijiquan'in 3. jenerasyon mirasçıları arasında birçok üstün yetenek ortaya çıkmıştır. Bunların arasında Wu Gongyi en önde gelenidir.
Wu Jianquan'ın en büyük oğlu olan Wu Gongyi, zeki, çalışkan ve son derece kavrayışlıydı. Çok genç yaşta babasının yerine öğretmenliğe başladı. Pekin Spor Eğitim Enstitüsü'nün ilk mezunlarından oldu. 1924 yılında, Haungpu Askeri Akademisi müdürü Jiang Zhongzheng tarafından, askeri akademinin öğrenci bölümü ve üst sınıfları için Taijiquan eğitmeni olarak görev yapması için davet edildi. Aynı zamanda Zhongshan Üniversitesi Beden Eğitimi Bölümü'nde öğretim görevlisi olarak da görev yaptı. Bu alandaki önemli isimler arasında Fang Dingying, Tan Yanhe, Zhu Peide ve Chen Jiayou yer alıyor. 1937'de büyük usta, Hong Kong'da Jianquan Taijiquan Derneği şubesini kurdu ve başkanlığını yaptı. 1943'te Hong Kong'un düşmesinden sonra Shanghai'ye döndü ve Jianquan Taijiquan Derneği'nin başkanlığını yaptı. 1948'de derneği yeniden organize etmek için Hong Kong'a geri döndü. 1954 yılında, Wu Gongyi'nin hayır kurumları için para toplamak amacıyla Macau'da düzenlediği "Wu-Chen Dövüş Sanatları Yarışması" sırasında, Wu Gongyi dövüş başlar başlamaz burnuna bir yumruk yedi ve aşırı derecede kanadı. Çok uzun süre dinlenmek zorunda kaldı ve ardından dizinin üstüne tekme atarak kural ihlali yaptı. Noter, maçın durdurulduğunu açıkladı. Sonuç olarak, Wu Gongyi ve Wu stil Taijiquan ünlendi ve yurtdışından gruplar davet mektupları gönderdi. Wu Gongyi, en büyük oğlu Wu Dakui'ye Kowloon'da bir şube kurmasını istedi. İkinci oğlu Wu Daqi ve yeğeni Wu Daxin, şubeler kurmak için Singapur, Kuala Lumpur, Manila ve diğer yerlere gittiler. Merkez, Kowloon'daki Jordan Yolu üzerinde kuruldu. O zamandan itibaren Wu stil Taijiquan, Güneydoğu Asya'da popüler hale geldi ve yurt dışına yayıldı.
Wu Jianquan'ın ikinci oğlu Wu Gongzao, aile geleneğine derinden bağlıydı ve özellikle teorik çalışmalarıyla tanınıyordu; bu alanda çok sayıda eser kaleme aldı. Pekin Beden Eğitimi Enstitüsü'nün ilk mezunlarından olduktan sonra, Ulusal Devrim Ordusu'nun 13. Ordusu'nda eğitmen olarak görev yaptı. 1929 yılında Shanghai Jingwu Spor Birliği'nde eğitmenlik yaptı. 1933 yılında Wu Zhihui ve diğerleriyle birlikte Changsha'ya gitti ve orada düzenlenen karşılama partisinde Taijiquan gösterisi yaptı; bu gösteri orada bulunan herkes tarafından övgüyle karşılandı. Vali He Jian tarafından çok saygı görüyordu ve Hunan Guoshu Eğitim Enstitüsü'nde eğitmen olarak, aynı zamanda İl Parti Komitesi'nde de eğitmen olarak işe alındı. 1934 yılında Nanjing Çin Merkezi Guoshu Enstitüsü, İkinci Guoshu Sınavını düzenledi. Wu Gongzao, Hunan eyaletinin antrenörü olarak görev yaptı ve dikkat çekici sonuçlar elde etti. 1937 yılında Wu Gongzhao güneye, Hong Kong'a gitti ve kardeşi Wu Gongyi ile birlikte Hong Kong ve Macau'da Jianquan Taijiquan Derneği'ni kurdu. 1943 yılında Hong Kong'un düşmesinden sonra Çin'e döndü. Wu Gongzao üretken bir yazardı. 1980 yılında, 78 yaşında, Hong Kong'da Wu stil Taijiquan üzerine klasik bir eser olarak kabul edilen "Wu ailesi Taijiquan" kitabını yayınladı.
Wu Jianquan'ın en büyük kızı Wu Yinghua, küçük yaşta babasından Taijiquan öğrendi. Yeteneği, yatkınlığı ve kavrayışı, ağabeyi Wu Gongyi'ninkiyle kıyaslanabilir düzeydeydi. Wu Yinghua'nın dövüş stili nazik, zarif ve son derece hassastı. Wu Jianquan bir keresinde onu överek, "Kadınlar da erkekler kadar yeteneklidir" demişti. Wu Yinghua, 19 yaşında Siemens Shanghai Başkanı tarafından Shanghai'da Taijiquan öğretmek üzere davet edildi. Shanghai Jianquan Taijiquan Derneği'nde başkan yardımcılığı ve başkanlık görevlerinde bulunarak Wu stil Taijiquan'in tanıtımına olağanüstü katkılarda bulundu. 1956 yılında Sanghai Spor Sarayı tarafından antrenör olarak görev yapmaya davet edildi ve burada birçok yetenekli sporcu yetiştirdi. Kendisi, Çin Halk Cumhuriyeti Devlet Konseyi tarafından düzenlenen Ulusal Wushu Çalışma Konferansı'na birçok kez katılmıştır. 1980 yılında Shanghai'daki Jianquan Taijiquan Derneği'nin başkanlığına atandı. 1992 yılında Shanghai Belediyesi Halk Hükümeti tarafından Shanghai Belediye Kültür ve Tarih Araştırma Enstitüsü üyeliğine atandı. Aynı yıl, Çin Wushu Birliği tarafından "Çin Wushu Birliği Onursal Üyesi" unvanıyla ödüllendirildi. 1986 yılında Ma Yueliang ile birlikte "Basitleştirilmiş Wu Stil Taijiquan" adlı eserin yanı sıra "Wu Stil Taijiquan'in Detaylı Açıklaması", "Wu Stil Taijiquan Kuaiquan Hızlı Formu" ve "Orijinal Wu Stil Taijiquan" gibi diğer klasik eserlerin de yazarlığını yapmıştır.
Ma Yueliang, Pekin Birliği Tıp Fakültesi'nden mezun oldu ve Pekin Birliği Tıp Fakültesi Hastanesi'nde çalıştı. Gençliğinde Wushu'ya meraklıydı. Usta Wu Jianquan ile aile dostluğu olduğu için Jianquan ona, "Wushu'nun sırrı odaklanmaktır, ğrendiklerini bir kenara bırakıp beni takip edersen, yeteneklerini geliştirmene yardımcı olurum" demişti. Daha sonra, bir büyük ustanın yanında Taijiquan eğitimi aldı. 1928 yılında Shanghai Zhongshan Tıp Fakültesi rektörü Yan Fuqing'in daveti üzerine Shanghai'a gelerek Zhongshan Hastanesi'nde çalışmaya başladı. Ayrıca büyük usta Jianquan'a Taijiquan öğretiminde de yardımcı oldu. 70 yılı aşkın süren öğretmenlik kariyeri boyunca Shanghai Jianquan Taijiquan Derneği'nde başkan yardımcılığı ve başkanlık görevlerinde bulundu. Japonya'ya karşı savaş sırasında Wang Jingwei rejiminde önemli bir görevi üstlenmeyi reddetti ve Sichuan'da saklanarak ulusal bütünlüğünü ve vatanseverliğini gösterdi. Kendisi Sichuan, Guangxi ve diğer illerde Taijiquan dersleri verdi. Büyük usta Ma Yueliang, yaşamı boyunca Wu ailesi Taijiquan'in tanıtımına olağanüstü katkılarda bulundu. Yaşlılık döneminde Wu stil Taijiquan'i yaymak için Almanya'ya seyahat etti. Daha sonra (Wu Yinghua eşliğinde) Yeni Zelanda ve Avustralya'yı ziyaret etti. Eserleri arasında "Wu Jianquan'ın Taij'quan'i", "Taiji'yi Açıklamak Zordur" ve "Wu Stil Taijiqıan Kuaiquan Hızlı Form" bulunmaktadır. 1992 yılında Shanghai Belediyesi Halk Hükümeti tarafından Shanghai Belediye Kültür ve Tarih Araştırma Enstitüsü üyeliğine atandı. Aynı yıl, kendisine "Çin Wushu Birliği Onursal Üyesi" unvanı verildi. 1995 yılında Çin Wushu Birliği ve Devlet Spor Komisyonu Wushu Spor Yönetim Merkezi tarafından "Çin Dövüş Sanatları Dünyasının 100 Kişisinden Biri" onursal unvanına layık görüldü.
Ayrıca, yukarıda adı geçen büyük ustalara denk diğer ustalar arasında Zhao Shoucun, Xu Zhiyi, Wu Yaozong ve Ma Puan da bulunmaktaydı; hepsi de Wu stil Taijiquan'in mirasını sürdürme, kitap yazma, miras alma ve tanıtma konusunda olağanüstü katkılarda bulundular.
Wu stil Taijiquan'in 4. jenerasyonu arasında Wu Dakui, Wu Daqi, Wu Daxin, Wu Yanxia, Guo Shaojiong, Ma Hailong, Ma Jiangbao, Ma Jiangxiong ve Ma Jianglin bulunmaktadır. Wu stil Taijiquan'in hem yurt içinde hem de yurt dışında tanıtılmasına olağanüstü katkılarda bulundular. Ne yazık ki, Wu Dakui ve Wu Daqi genç yaşta vefat ettiler. Wu Yanxia şu anda Hong Kong Jianquan Taijiquan Derneği'nin başkanıdır.
Wu Yanxia, büyük Usta Wu Gongyi'nin kızıdır. Küçük yaşta babasından Taijiquan öğrenmiş ve olağanüstü zekası sayesinde Wu stil Taijiquan'i derinlemesine anlamıştır. Uzun süre babasına ve erkek kardeşine (Wu Daqi) derneğin işlerini yönetmede yardımcı olmuş ve 1996 yılında başkanlığı devralmıştır.
Usta Wu Yinghua'nın üçüncü oğlu Ma Jiangbao, derneğin Avrupa'daki işlerinden sorumludur.
Wu stil Taijiquan uygulayıcılarının 5. jenerasyonu arasında yer alan Wu Gongyi'nin torunu Wu Guangyu, Kanada'daki topluluk işlerinden sorumludur.
1996 yılında Kanada'da Wu stil Taijiquan Dünya Değişim Konferansı düzenlendi; bu konferans eşi benzeri görülmemiş bir başarı elde etti. Bu, Wu stil Taijiquan'in Avrupa ve Amerika'da geniş bir takipçi kitlesine sahip olduğunu gösteriyor. Wu stil Taijiquan, geleneksel Çin Wushu kültürünün tanıtımında ve topluma fayda sağlamada örnek bir rol oynamıştır.
Shanghai Jianquan Taijiquan Derneği'nin şu anki başkanı, Wu Yinghua ve Ma Yueliang'ın en büyük torunu Ma Wenzhao'dur.
Wu stil Taijiquan, ulusal somut olmayan kültürel miras koruma listesindedir ve Shanghai Jianquan Taijiquan Derneği, Wu stil Taijiquan'in asıl koruma kuruluşudur.
Shanghai Jianquan Taijiquan Derneği'nin misyonu, geleneksel Çin Wushu kültürünü ve Wu stil Taijiquan'i tanıtmak, yeni nesil yetenekleri yetiştirmek ve eğitmek ve dünyanın dört bir yanındaki Wu stil Taijiquan meraklılarıyla bağlantılar kurarak birlikte ilerlemektir.

太极起源

太极拳相传为武当道士张三丰所创。据明史《方伎传》记载：“洪武（1368-1398）17年太祖诏三丰不赴。25年乃隐人云南。建文元年完璞子访三丰于武当，适从平越归来，相得甚欢。永乐四年侍读书士胡广奏曰：“三丰深通道法，拳技绝伦。……”此说大致可信。
张三丰辽东人，名全一，又名君宝。欣而伟，龟形鹤背、大耳圆目、须髯如戟。因观蛇鹤相斗而得灵感，遂创立太极拳。其后，有山右王宗岳、温州陈同洲、海盐张松溪、河北蒋发等一脉相传。后经至河南陈家沟，再传至杨露禅。
清同治（1862-1874）年问，杨露蝉受聘于端王（载漪）府，教授太极拳。端王又称神力王，当时掌管神机营，管理三旗事务。杨露蝉同时任神机营总教练。端王待之甚厚，礼仪有加。多年后，端王对杨露蝉说:"小王待师可谓甚厚，何无优秀门人为我所用?”。 杨露蝉对端王说：“我已注意三位护卫，可传吾艺”。三人即是凌山（满族）、万春（汉族）、全佑（满族）。此后，端王命三人专从杨露蝉学艺，技艺大进。…因受当时阶级观念所限，故宗师命三人拜其子杨班侯为师，实际上三人的拳技都是杨露禅教的。经数年勤学苦练，三人各有所长，凌山善发劲、万春善刚劲、全佑长于柔化。
全佑，性格外柔内刚，外表斯文，为人乐善好施，慷慨助人。曾于路上见有军人，打商贩，遂上前劝告。但军人自持孔武有力又见全佑斯文，认为可欺，则一言不合拳脚相加，但如蜻蜒撼树，陪地不起。宗师告诫其不可欺凌百姓，放其归去。但此军人是御轿营的，他并不以此为诫，又纠合同营前往复仇，但仍不得其惩，此后方知全佑身份，并陪礼道歉，永记教训。
全佑之子吴鉴泉先生根据满族音译故姓吴，自幼受父熏陶，喜武功，善射骑。对太极拳造诣精深，对全佑所传的太极拳不断发展、修润和充实。使拳架更加规范，连绵不断，更符合太极拳阴阳理论，特点更加明显。从而自成流派，吴氏太极拳自此传遍大江南北。
吴鉴泉，原任职清廷禁卫军护军营，宣统逊位后，由参谋总长荫昌荐于大总统黎元洪，任总统府卫队师第十一师武术教官。当时政要如段芝贵、陆锦等皆随其学技。
1916年吴鉴泉与当时武术名家杨少侯、杨澄甫、许禹生、纪子修、孙禄堂、刘恩绶、刘彩臣、张忠元、佟连吉、姜登撰、兴石如等成立北京体育讲习所，招收北京市各大中学体育教员等60余名。吴家第三代传人吴公仪、吴公藻昆仲即为该所首届毕业生。学员成绩斐然，深得北大校长蔡元培嘉许，提请教育部拨给新址，扩大为北京体育学校，通令各省选派学员到京训练，为期两年，毕业后返回本省担任武术教员，吴氏太极拳遂普及全国。
北伐成功后，南京成立中央国术馆，由李景林、张之江任馆长。该馆历届国术考试皆聘吴鉴泉为评判委员。
1928年，上海市政府、精武体育会、中法大学及当时社会闻人黄金荣、杜月笙、张晓林、王晓籁等致电北京体育学校，聘请吴鉴泉南下传授太极拳，受业者至众。当时党国要人焦易堂、王用宾、熊式辉、彭养光、袁良、吴思预、谷正伦、诸辅成、陈布雷、章乃器等亦先后从其学拳。1931年，鉴泉太极拳社在上海成立，1938年鉴泉社自筹资金建武馆，征得八仙桥青年会当局之同意，在青年会顶楼加盖一层十楼，并起名为“鉴泉厅”，为练功者提供了极好的练武、探讨和交流的埸所，吴鉴泉任社长，其婿马岳梁任副社长。1942年吴鉴泉患糖尿病，因当时上海沦陷，缺医少药，不幸逝世。
吴氏太极拳第三代传人中，英才倍出。其中翘楚者，当数吴公仪为首。
吴公仪，吴鉴泉长子，天资聪明，勤谨好学，悟性极高。弱冠即代父教学。北京体育讲习所首届毕业生。1924年受黄浦军校校长蒋中正聘请，担任军校学生部及高级班太极拳教官。兼任中山大学体育系讲师。从业者有方鼎英、谭延阖、朱培德、陈嘉佑等名流。1937年宗师在香港成立鉴泉太极拳分社，担任社长。1943年香港沦陷后回上海，担任鉴泉太极拳社社长，1948年重返香港复社。1954年吴公仪在澳门为慈善筹款举办的“吴陈比武”中，甫交手对方即鼻部中拳而流血过多，休息超时，再因起脚过膝犯规，公证宣布停赛。由此吴公仪及吴氏太极拳名噪一时，海外团体纷纷致函邀请。吴公仪命长子吴大揆于九龙设立分社。次子吴大齐、侄子吴大新分赴新加坡、吉隆坡、马尼拉等地设立分社。并于九龙佐敦道建立总社。从此，吴氏太极拳风行于东南亚并发扬于海外。
吴鉴泉次子吴公藻，家学渊源尤以理论见长，著作甚多。自第一届北京体育讲习所毕业后，任国民革命军第十三军教练。1929年于上海精武体育会任教。1933年随吴稚辉等赴长沙，在欢迎会上表演太极拳，举座赞赏。得到省长何健器重，聘为湖南国术训练所教官兼省党部教习。1934年南京中央国术馆举办第二届全国武术考试，吴公藻任湖南省教练，成绩斐然。1937年吴公藻南下香港，与兄吴公仪共同建立香港及澳门鉴泉太极拳社。1943年香港沦陷后回国。吴公藻一身著作甚多，1980年吴公藻于78岁高龄，在香港出版“吴家太极拳”一书，堪为吴氏太极拳之经典著作。
吴鉴泉长女吴英华，自幼从父学太极拳，天赋、资质、悟性、均可与长兄吴公仪媲美。吴英华所练的拳架柔和、大方、极其工整。吴鉴泉曾赞誉：“巾帼不让须眉”。吴英华19岁应上海西门子公司总裁邀请，赴上海教拳，历任上海鉴泉太极拳社副社长、社长，为宏扬吴氏太极拳作出杰出的贡献。1956年应上海体育宫邀请出任教练，培养许多人才。多次出席中华人民共和国国务院召开的全国武术工作会议。1980年上海恢复鉴泉太极拳社任社长，1992年上海市人民政府聘为上海市文史馆馆员，同年，被中国武术协会授以“中国武术协会荣誉委员”称号。1986年与马岳梁一起编写《吴氏精简太极拳》还有《吴氏太极拳祥解》、《吴氏太极拳快拳》、《正宗吴式太极拳》等经典著作。
马岳梁，早年毕业于北京协和医学院，任职于协和医院。青年时嗜好武术，因与宗师吴鉴泉具世谊，鉴泉公谓：“武术贵在专一，若弃所学而从余，当以技援汝。”此遂从宗师专攻太极拳。1928年应上海中山医学院颜福庆院长邀请，来沪就职于中山医院。并协助宗师鉴泉公教授太极拳。在长达七十余年的教学生涯中，历任上海鉴泉太极拳社副社长、社长之职。抗日战争期因不愿担任汪伪政府要职，潜往四川，表现出民族气节和爱国精神。曾先后在四川、广西等省教授太极拳。宗师马岳梁，一生为宏扬吴氏太极拳作出了杰出贡献。在耄耋之年，远赴德国，传播吴氏太极拳。后又至新西兰、澳大利亚（与吴英华同行）进行访问。著作有《吴鉴泉氏的太极拳》、《太极难解》、《吴氏太极拳快拳》等。1992年被上海市人民政府聘为上海文史馆馆员。同年被中国武术协会授予“中国武术协会荣誉委员”称号。1995年为中国武术协会、国家体委武术运动管理中心授予“中华武林百杰”光荣称号。
此外，与上述几位宗师齐名的还有赵寿村、徐致一、吴耀宗、马普安等名家，在承前启后、著书立说、继承和宏扬吴氏太极拳中均作出了卓越的贡献。
在吴氏太极拳第四代中有吴大揆、吴大齐、吴大新、吴雁霞、郭少炯、马海龙、马江豹、马江熊、马江麟等。他们对国内和海外弘扬吴氏太极拳均作出了突出的贡献。惜吴大揆、吴大齐等英年早逝。现吴雁霞在香港鉴泉太极拳总社任社长。
吴雁霞，宗师吴公仪之女。幼从父学习太极拳，天资聪敏，对吴式太极拳有很深造诣。长期协助父、兄（吴大齐）管理社务，1996年接任社长职务。
马江豹，宗师吴英华之三子，在欧洲主持社务。
吴氏太极拳第五代中有吴公仪之孙吴光宇在加拿大主持社务。
1996年吴氏太极拳在加拿大召开世界交流大会；盛况空前。由此可见，吴氏太极拳目前在欧美均有大量爱好者。在弘扬中国传统武术文化和造福社会，吴氏太极拳均起了模范作用。
上海鉴泉太极拳社现任社长为吴英华、马岳梁之长孙马文钊先生。
吴氏太极拳是国家级非遗保护项目，上海鉴泉太极拳社是吴氏太极拳的原生保护单位。
上海鉴泉太极拳社宗旨是弘扬中国传统武术文化和吴氏太极拳，培养和造就一代新人，并衷心希望和全世界爱好吴氏太极拳的同道们建立联系，共同进步。