Wu Jianquan

Wu Jianquan (1870-1942) diğer adıyla Ai Shen, Beijing Daxing'li, Quan You'nun oğlu. Ailesinin dövüş sanatlarını küçük yaşta miras aldı ve babasının Yang stil Xiaojia formunu kademeli olarak değiştirerek Wu stil Taijiquan'i oluşturdu. Bu stil, gevşeme, doğallık, kompakt duruş, yavaş ve sürekli hareketler, zıplama veya sıçrama olmaması ve yumuşaklığa odaklanma ile karakterize edilir.
1912 yılında Wu Jianquan, Pekin Beden Eğitimi Araştırma Derneği'nde Taijiquan dersleri vermeye başladı. O tarihten itibaren, ailesinde nesilden nesile aktarılan Taijiquan'i zenginleştirip değiştirerek, tekrarlayan ve zıplama hareketlerini ortadan kaldırıp formu daha yumuşak hale getirdi ve böylece Wu stil Taijiquan okulunu kurdu.
Wu Jianquan ayrıca Taiji Tuishou'yu da geliştirdi. Wu stil Taiji Tuishou benzersizdir; merkezlenmiş ve sakin bir duruş, hassas ve yumuşak hareketler ve pervasız hareketlerden uzak bir dinginlik gerektirir. İtme elleri sadece teknik olarak hassas olmakla kalmaz, aynı zamanda özellikle çok sayıda hareket içerir.
Wu Jianquan'ın Taijiquan pratiği hem Manjiazi (yavaş form) hem de Kuaijiazi (hızlı form)'yi içerir. Kuaijiazi, yumuşaklığı ve gücü hızlı ve yavaş hareketlerle birleştiren, bu nedenle uygulaması hem hafif hem de nazik olan bir Taijiquan stilidir.
Wu Jianquan sadece Taijiquan'de değil, aynı zamanda Taijijian (ince kılıç), Taiji Duijian (çift kılıç), Taijidao (geniş kılıç) ve Taiji Shisanqiang (13 mızrak) gibi çeşitli silahlarda da son derece yetenekliydi.
1914 yılında Pekin Beden Eğitimi Araştırma Derneği'nde ders verdi.
1927 yılında Wu Jianquan, Pekin'den Shanghai'ye taşındı.
1928 yılında dövüş sanatları öğretmek için Shanghai'ye gitti ve Shanghai Jingwu Derneği ve Guoshu Enstitüsü tarafından profesör olarak işe alındı.
1928 yılından 1936 yılına kadar çeşitli Wushu müsabakalarında, Guoshu sınavlarında ve Shanghai'de düzenlenen eski 6. Guoshu Oyunları müsabakalarında hakem olarak görev yaptı.
1930 yılında Guoshu Enstitüsü'nün Sanghai şubesinin direktörü olarak atandı.
1932 yılında akademide Taiji derslerinde eğitmen oldu.
1933 yılında Jianquan Taijiquan Derneği'ni kurdu ve başkanlığını yaptı. Derneğin şubeleri Hong Kong'un yanı sıra Singapur, Filipinler, Kanada, Amerika ve diğer bölgeler ve ülkelere yayıldı.
Başlıca öğrencileri arasında Xu Zhiyi, Jin Shouzhang, Jin Yunfeng'in yanı sıra çocukları Wu Gongyi, Wu Gongzao ve Wu Yinghua, damadı Ma Yueliang ve yeğeni Wu Yaozong yer almaktadır.

吴鉴泉

吴鉴泉（1870-1942），原名爱绅。北京大兴人，全佑之子。自幼秉家学，并在其父杨式小架拳式的基础上逐步修改，形成松静自然、架式紧凑、缓慢连绵、不纵不跳、长于柔化的吴式太极拳。
1912年，吴鉴泉在北京体育研究社教授太极拳，从那时起他对家传的太极拳加以充实和修改，去掉重复和跳跃动作，使拳架更加柔化，形成吴式太极拳流派 。
吴鉴泉还对太极拳推手作了改进，他的吴式太极推手别具一格，要求立身中正安静，细腻绵柔，宁静而不妄动。他的推手不仅手法严密，而且招数特别多。
吴鉴泉演练的太极拳，除了慢架子外，还有快架子。快架子是一种刚柔相济、快慢相间的太极拳术，演练起来既轻快又柔和。
吴鉴泉不仅精于太极拳，对各种器械，如太极剑、太极对剑、太极刀、太极十三枪等也非常精熟。
1914年他在北京体育研究社任教，
1927年，吴鉴泉由北京迁居上海，
1928年到上海授艺， 被上海精武会及国术馆聘为教授。
1928-1936年，在上海市各届武术比赛、国术国考及旧第六届全运 会国术比赛中，皆被聘为评判。
1930年聘为上海市国术分馆董事，
1932年任该馆太极班教员。
1933年起，创鉴泉太极拳社，任社长。它的分社发展到香港，以及新加坡、菲律宾、加拿大、美国等地区和国家。
主要弟子有徐致一、金寿章、金云峰以及子女吴公仪、吴公藻、吴英华，婿马岳梁， 侄吴耀宗等。