Piguaquan

Piguaquan yani kesmek ve asmak stili, Ming (1368-1644) hanedanlığı döneminde halk arasında yaygındı. Ming hanedanlığı generali Qi Jiguang (1528-1588)'ın yazdığı Jixiao Xinshu (etkili disiplinin yeni kitabı)'da ve diğer kaynaklarda da genellikle kayıtları sıklıkla mevcuttur. Eski dönemlerde Piguaquan (yararak asma stili) deniliyordu, Momianquan (yüzeyi sıvamak stili) olarak da bilinir, çokca elayası kullanıldığından Piguazhang (kesip asan elayası) olarak da adlandırılır. Qing (1644-1911) hanedanlığı döneminde, Hebei eyaletinin Yanshan, Cangxian, Nanpi gibi bölgelerinde çalışılmaya başladı. İmparator Tong Zhi zamanında Beijing'den Tianjin'e kadar olan bölgeye yayıldı. İmparator Xuan Tong'un 2. yılında (1910) Tianjin Çin Savaşçı Derneği kuruldu, Pigua stili ana hedefiydi ve kuzey Çin bölgelerine yayılmaya başladı. 1928 yılında Çin Merkezi Guoshu Enstitüsü kuruldu ve Pigua stili ileri ders eğitimi olarak yapıldı. Minguo (1912-1949) döneminden sonra, Cangxian, Tianjin, Lanzhou, Shenyang gibi bölgelerde zenginleşti ve Ma Fengtu tarafından Gansu ve kuzeybatı Çin'e yayıldı.
Qing hanedanlığı döneminde Yanshan ve Cangxian'da, Tongbeiquan'ı savunan ve yayan Pan Wenxue'dir. Pan Wenxue, Qing hanedanlığı Dao Guang ve Xian Feng dönemi yılları arasında (1821-1861) Yanshan şehrinde öğretmendi (eğitimden sorumlu ve aynı zamanda Yanshan akademisini de yönetiyordu). Yanshan akademsinde, Wen (edebi kültür) ve Wu (dövüş sanatı) olmak üzere iki bilimde öğrenci yetiştiriyordu. Yıllar geçtikçe dövüş sanatı bilimcileri çoğaldı, bunlardan Li Yunbiao (1812-1868) ve Xiao Hecheng (doğum ve ölüm yılları bilinmiyor) en yüksek itibara sahiptiler ve Tongbei Pigua stilinin en büyük mirasçısı oldular. Li Yunbiao ve öğrencileri, Tong Zhi'nin 7. yılının (1868) başlarında, bükülme karşıtı ordusunun savaşında kayboldular. Li Yunbiao orta yaşlarında başkente taşındı, bir ara Wuying Baqi (5 kamp 8 bayrak) birliğinde baş eğitmen olarak eğitim verdi. Xiao Hecheng, çocukluğunda Pigua stilini öğrendi, yeteneği mükemmeldi ve hafif çalışmaları özellikle göze çarpmaktadır, bu nedenle "uçan vücutlu Xiao" olarak tanındı. Li ve Xiao'dan sonra, Huang Linbiao, Wang Zhengyi, Yu Baolin, Pigua stilinin başlıca uygulayıcılarıdır.
1899 yılında, Huang Lianbiao (1831-1907) diğer adıyla Huang Weicun, Ma Fengtu (1888-1973)'yu 12 yaşındayken öğrenciliğe kabul etti ve Huang Linbiao'yu takip ederek 10 yıl sanat eğitimi aldı, Huang'dan Pigua stilini derinlemesine öğrendi. Tongbei Pigua stili, Huang ve Ma sayesinde büyük ölçüde gelişmiştir.
Li (teorik stil) Xiang (teknik şekil) Huitong (birleşme), Ti (beden sağlığı) Yong (teknik saldırı) Jubei (sahip olmak) ve Tongshen Dahua (ilahi yükselişe ulaşmak) Beiwan Guanyi (sayısız şeyi gözden geçirerek hazırlanmak) yani Tongbei amacını savunarak, boş el ve silahlı stilleri zenginleşerek gelişti. Daha sonra, Ma Fengtu ve Ma Yingtu bir ömür boyu çalıştılar ve öğrettiler; Fanzi, Baji, Chuojiao stillerini aynı anda uyguladılar, Huang ailesinden sonra yeni bir yeni bir stil oluşturdular. Tongbei Pigua stili, 12 Datangzi ve Dajiazi temellerinde Momianquan, Qinglongquan, Feihuquan ve Taishuquan gibi 4 formdan oluşmaktadır. Silahlı bölümü ise; Piguadao, Fengmogun, Tipaojian, Qiqiang, Miaodao stilleridir.
Tongbeiquan Qishi yani Tongbei stili başlangıç formu: Dingtian Lidi (yerden göğe doğru kalkmak), Santi Tonggong (3 bedenin aynı yeteneği), Luhe Sanpan (yerin uyumuyla 3 kere dolanmak), Tianxia Yijia (yeryüzünde bir aile).

Momianquan

Momian stili, yüzeyi sıvamak anlamına gelir, Pigua stilinin birinci formudur. Bel, kalça ve adımlamalarla ilgili temel egzrsizler esas olarak "Pi (yarmak)" üzerine odaklanır. Form yapısı açısından bakıldığında, bazı öğreti materyalleri basit ve ileri düzeyde olmasına rağmen, aynı zamanda derinlik konusunda herhangi bir kısıtlama olmaksızın gelişmiş öğreti materyalleridir. Ana hareketleri arasında Danpishou (tek yaran el), Yaozichuanlin (ormana sokulan şahin), Lunbishuaizhang (dönen kolun savrulan elayası), Babuchengzhang (ilerleyerek destekli avuçla vuruşu), Lianhuanpugua (zincirleme çırpma askı), Wulongpanda (siyah ejderin dairesel vuruşu) vb vardır.
Momianquan Hareketleri:
1- Dingtian Lidi, 2- Yedi Canghua, 3- Dapeng Zhanchi, 4- Sanpan Luodi, 5- Fengmu Cuanhou, 6- Santi Tonggong, 7- Gunbi Danpi, 8- Fanshen Guanding, 9- Pingdi Juanfeng, 10- Tenshen Yuebu, 11- Yunlong Tanzhua, 12- Xiongshi Zhangkou, 13- Xianren Zhilu, 14- Huaizhong Baoyue, 15- Yaozi Rulin, 16- Huaizhong Baoyue, 17- Yaozi Rulin, 18- Jinzhuan Ludi, 19- Babu Tuichuang, 20- Shuangpi Bigua, 21- Sanhuan Taoyue, 22- Yanzi Chaoshui, 23- Yuebu Lingkong, 24- Fushen Shuanggua, 25- Shuangzhang Zhauangshan, 26 Lizhui Qianjin, 27- Erlong Tuxu, 28- Bawang Juding, 29- Shuangpi Bigua, 30- Sanhuan Taoyue, 31- Wolong Panda, 32- Gunbi Danpi, 33- Chouzhou Tuoqiang, 34- Jizhang Liaoyin, 35- Cuozhang Duozi, 36- Huaishen Guobei, 37- Kuabu Zhuiji, 38- Caoshou Qijiao, 39- Pudi Chuanshi, 40- Pingdi Bshan, 41- Yaozi Fanshen, 42- Kaimen Paohong, 43- Fengmu Chazhang, 44- Zhaijian Huanshi, 45- Kaimen Paohongi 46- Yema Liangti, 47- Daofa Wulei, 48- Huotiao Chazhang, 49- Lianhuan Sijian, 50- Tuoqiang Dashi, 51- Tiezhou Hengsao, 52- Zhishang Daxia, 53- Ningshen Fanda, 54- Wawang Kaigong, 55- Bimen Songke, 56- Yeniao Zhuanzhi, 57- Baihe Liangchi, 58- Sanpan Guiwei, 59- Bingbu Lizheng

Qinglongquan

Qinglong stili, yeşil ejder anlamına gelir, Pigua stilinin ikinci formudur. Ana heddefi "Gua (asmak)"dır. Xingchang Guobu (alanı aşıp gitmek) ve Qiangmen Chazhao (zorlayarak sokulmak) uygulamalarıyla, Pigua stilinin birinci formu arasındaki farklılıktır ve daha fazla mukayese etmektir, saldırı teknikleri daha belirgindir. Pigua stilinin birinci formundaki Tongbeijing'in dışarı el teknikleri ile zincirlemeler ana özelliğidir. Esas uygulaması Guazhang (asan elayası) kompozisyonudur, iki kolla daha çok Gua (asma) ve Lianhuan Guazhang (zincirleme asan elayası) ile yumruk, beden, tekme teknikleridir. Stil açılımında şöyle der: "Longquan Guashi Zhenfanfei (ejderin yumruğu askı tekniğiyle ilerleyerek çevrilerek uçar)" vücut tekniği Dakai Dahe (açılma ve kapanmalar), Tuntu Shensuo (içeri çekilerek dışarı fırlamak ve uzayıp büzülmek)'tir. Jingdao (enerji gücü)'nun, Tongbeijing'deki çözülmesiyle yumruk teknikleri ve uygulamasıyla formun daha çok hat üzerinde olmasıdır.

Feihuquan

Feihu stili, uçan kaplan anlamına gelir, Pigua stilinin üçüncü formudur. Esas olarak "Tiao (kaldırmak)"ya odaklanır. Dolayısıyla adında da anlaşılacağı üzere görevini bilir. Wushu terminolojisinde, "Fei (uçmak)" Kuai (hızlı) ve "Hu (kaplan)" Li (kuvvet) anlamlarına gelir. Bu nedenle form hareketlerinin güçlü olması değil, aynı zamanda hızlı ve tutarlı olması gerekir. O yüzden beden kullanımında Sanpan Yiguan (3 dolanma 1 erişme) ile; Chuan (delip geçmek), Beng (atlamak), Tiao (sekmek), Yue (sıçramak), Qi (kalkmak), Fu (alçalmak), Zhuan (döndürmek), Zhe (ters çevirmek) gibi hususlar daha önemlidir. Form yapısı üzerinde orijinal organizasyon şekli kırgındı, Ma Fengtu tarafından yeniden düzenlendi. Yapı olarak önceki iki form, hem uzun hem de kısa eksiklikleri değerlendirme avantajına sahiptir. Tongbeiquan'ın özünde Pigua ve Qinglong olarak 2 form vardı, Qing (1644-1911) dönemi sonlarındaki yıllarda Ma Fengtu, Tongbei Dajiazi formunun uygulamalarındaki temel Tongbei Sanzhao uygulamaları olan Wuhuapao (5 çiçek uyugulamsı), Qixingchui (7 yıldız vuruşu), Zhaoyangshou (güneşe yükselen el), Dianzitui (noktalayan tekme) teknikleri ile birleştirilen bu form, çoklu vuruşlarla karakterize edilir.

Taishuquan

Taishuquan, en saf stil anlamına gelir. Tongbei kuvvetinin temellerinde ortaya çıkmış, özetle Taizuquan, Bajiquan, Chuojiao gibi her bir stilin teknik özellikleriyle, stilde kullanılan aniden değişen şiddetli ve patlayıcı el ve ayak tekniklerini yansıtır. Yukarı ve aşağıyı birleştirerek yapılan vuruşlar, öncelikle bacaklar ile zincirleme vuruşların değişimleriyle yapılan saldırı tarzıdır. Çin Cumhuriyeti döneminde, Ma Fengtu tarafından oluşturuldu ve adlandırıldı, 1945’den 1948’e kadar birinci set (1. ve 2. bölüm) Çin kuzey batı öğretmen fakültesi beden eğitimi bölümünde eğitim materyali olarak listelenmiştir. İçeriğinde Taizu Bazhan (imparator 8 yarma), Tanglang Jiushou (mantis 9 el), Dingchang (çivi alan), Houjue (geriye çifte), Qianpo (öne eğim), Yuanyangtui (ördek tekmesi) gibi tekme teknikleriyle Tongbei’in serbest uygulamaları esastır ve çözümlemedir. Form, basitlikten karmaşıklığa doğru bölümlere ayrılarak birleştirilmiş bir formdur. 6 bölümün de hepsi bir aradadır. Lulu Fanche, Tuntu Shensuo, Gunle Pijian ile birlikte Jingdao (kuvvete) dikkat edilmelidir.

劈挂拳

劈挂拳，明代即流行于民间。明代将军戚继光（1528-1588）著在纪效新书中及其它典籍数据屡见其相关记载，古代又称「披挂拳」，亦名抹面拳，因多用掌，故而又称劈挂掌。清代主要传习于河北盐山、沧县、南皮县等地。同治年间传至京津地区。宣统二年，天津中华武士会成立，列劈挂拳为主要科目之，传播于华北地区。1928年中央国术馆成立，劈挂拳被列入高级教材。民国以后，以沧县、天津、兰州、沈阳等地为盛。并由马凤图先生传播于甘肃西北等地。
自清朝盐山、沧县倡导和传播通备拳的是潘文学。潘在清道光咸丰年间盐山县“教谕”（主管教育，同时兼办盐山书院）。盐山书院分文、武两科传授学生，历时数年，武科人才济济，其中李云标、萧和成二人造诣最高，成为通备劈挂拳的最高继承传习人，李云标及其门徒在同治七年初抗捻军的战争中丧亡殆尽，李云表中年时客居京都，曾做过五营八旗总教习，名噪京师，萧合成年幼即习劈挂拳，功夫可谓炉火纯青，因其轻功尤为出众，故称“飞身萧”，继李、萧之后，有黄林彪、王正谊、于保麟是劈挂拳的主要传习者。
1899年黄林彪字伟村收马凤图字健翊为徒，当时马12岁，从师黄林彪学艺10年，是黄所习劈挂拳门中受教最深的一位。通备劈挂拳在黄、马两代得到了很大发展，在沧县、盐山等地影响很大。
主张以理（拳理）象（形似）会通，体（健体）用（技击）具备和（通神达化、备万贯一）的（通备）宗旨，充实和扩展了所属拳械。后经马凤图、马英图一生研习、施教，并以翻子、八极、戳脚诸拳兼而习之，形成了自黄氏之后的一大流派。通备劈挂拳以十二大趟子、大架子为根基，有抹面拳、青龙拳、飞虎拳、太淑拳等四路子拳。器械以劈挂刀、风磨棍、绨袍剑、奇枪、苗刀为主。
通备拳起势：顶天立地、三体同功、陆合三盘、天下一家。

抹面拳

抹面拳，主要以“劈”为主的进行腰、胯、步的基本操练。从套路结构上来看，尽管是一些浅进教材却又是深浅不拘的高级教材。主要动作有单劈手、鹞子穿林、滚臂摔掌、拔步撑掌、连环扑挂、乌龙盘打等。
抹面拳动作名称：
1、顶天立地，2、叶底藏花，3、大鹏展翅，4、三盘落地，5、封目穿喉，6、三体同功，7、滚臂单劈，8、翻身贯顶，9、平地卷风，10、腾身跃步，11、云龙探爪，12、雄狮张口，13、仙人指路，14、怀中抱月，15、鹞子入林，16、怀中抱月，17、鹞子入林，18、金砖落地，19、拔步推窗，20、双劈臂挂，21、三环套月，22、燕子抄水，23、跃步凌空，24、伏身双挂，25、双掌撞山，26、力坠千斤，27、二龙吐须，28、霸王举鼎，29、双劈臂挂，30、三环套月，31、乌龙盘打，32、滚臂单劈，33、抽肘托枪，34、击掌撩阴，35、搓掌跺子，36、回身裹背，37、跨步追击，38、操手起脚，39、仆地穿石，40、平地拔山，41、鹞子翻身，42、开门炮轰，43、封目插掌，44、摘肩换势，45、开门炮轰，46、野马亮蹄，47、倒发乌雷，48、攉挑插掌，49、连环似箭，50、托枪大势，51、铁帚横扫，52、指上打下，53、拧身反打，54、霸王开弓，55、闭门送客，56、野鸟转枝，57、白鹤亮翅，58、三盘归位，59、并步立正

青龙拳

青龙拳，主要任务是以“挂”为主，进行“行场过步，抢门插招”的练习，在套路上与劈挂拳一路不同的是，行势较多，技击的手法表现得更为显著，除却劈挂拳一路中有的通备劲道外手法中的连锁反应是它的主要特点。其主要招势以挂掌组成，两臂多以上挂与连环挂掌通贯其拳、身、腿法之中。拳歌称：「龙拳挂势阵翻飞」身法讲究大开大合，吞吐伸缩。劲道以通备劲溶注于各个拳法、招势之中，套路多行势。

飞虎拳

飞虎拳，主要以“挑”为主，故名思意便知它的主要任务了。武术词汇中“飞”者“快”也；“虎”者“力”也。因此在演练中，不仅要求动作遒劲，而且要求快速连贯。所以，在身势上的三盘一贯，穿、蹦、跳、跃、起、伏、转、折等方面的要求就更显得重要了。在套路结构上破除了原始的组织形式，又经马凤图重新的编制，使其结构上比前两路劈挂拳有长短兼顾之优点。通备拳原只有劈挂及青龙两路子拳，清代末年马凤图以通备大架子中的部份招法为基础溶注通备散招五花炮、七星捶以及朝阳手、点子腿和各种腾跃腿法组成此拳套招势以连发多击为特点。

太淑拳

太淑拳，在保留通备劲力的基础上，汇总了太祖拳、八极拳、戳脚等各拳种的技法特点，使拳法发劲刚猛，爆烈骤变。在技​​法上体现了手脚齐动，上下合击，以腿脚为先，连环踢打左右互换的技击风格。民国时期由马凤图组编并订名，1945至1948年将第一段（1、2趟）列为中国西北师院体育系教材。其内容以通备散招为主，并溶注太祖八斩、螳螂九手和丁场、后蹶、前坡、鸳鸯腿等腿法。套路由简入繁，既可分段、并段成一套路。又可6趟一气呵成。劲道讲究辘辘翻扯、吞吐伸缩、滚勒劈剪。