Biangan

Biangan, kamçı sopa anlamına gelir ve Tongbei stilinin kısa silahlarından birisidir. Sert ağaç çubuğundan yapılmıştır, uzunluğu yaklaşık 130 cm, kalınlığı yaklaşık 2 cm çapındadır, tutulan ucu kalındır Ba (tutulan kısım), diğer ucu ise incedir Shao (incelen kısım). Tek elle veya iki elle tutulabilir, ince ucu da kullanılabilir. Teknik kullanımı; Chuotiao Piboliao (saplanarak kaldırıp keserek çevirip serpmek), Bengdian Jiaolankua (ezerek noktalayıp bururak engelleyip kolda taşımak)'dır. Antrenman sırasında adımlarken, yukarısız aşağısız, sağsız solsuz sopa el değiştirilebilir; Jintui Tuntu (ilerleyip gerileyerek içeri çekilip dışarı fırlamak), Qifu Zhuanzhe (yükselip çökerek döndürüp burmak), Bian Bulishen (bedenden ayrılmayan sopa), Shou Bulibian (sopadan ayrılmayan el) olarak uygulanır. Sopanın ucuna nüfuz ermek için, sertlik ve yumuşaklık birleştirilir. Tek başına veya ikili pratik yapılabilir. Formları ise; Baxianbian (8 peri kırbaç), Sanshiliubian (36 kırbaç), Sancaibian (3 yetenekli kırbaç), Shierbian (12 kırbaç), Tuoluobian (deve sarmalı kırbaç) gibidir. Esas olarak Shaanxi, Shanxi, Gansu, Ningxia gibi bölgelerde yaygınlaşmıştır.

Wuyin Qishou Shisanfa

Wuyin 5 pasif, Qishou 7 el, Shisanfa 13 teknik anlamlarına gelir, Biangan sopasının temel teknikleridir. Wang Tianpeng ve Luo Wenyuan ustalar tarafından öğretilmiştir. Kuzeybatı Çin'de yaygın olarak çalışılan çeşitli kırbaç sopa tekniklerinin temellerine dayanmaktadır, kavrama ve uygulama teknikleri, çeşitli kırbaç tekniklerinden oluşur. Ek olarak, Tongbeijing gücü ve Tongbeishenfa vücut teknikleri ile renklendirilmiş, Biangan teknikleri orijinal olarak geliştirilmiştir. Wuyin (5 pasif), 5 farklı tutma tekniğidir, her bir tutma tekniğinde bir el pasiftir, onun için bu isim verilmiştir. Qishou (7 el), 7 çeşit Biangan sopası tekniğidir, kavrama ve ters çevrilmiş el ile kamçı tekniği kullanıllanımını temsil eder. Shisanfa (13 teknik), 13 temel kamçı tekniğidir.

Diaoshou Biangan

Diaoshou Biangan, el düşüren kamçı sopası anlamındadır. En yaygın olan Biangan stilidir. En büyük sopa ustalarından birisi olan Luo Wenyuan, Diaoshou Biangan stilinde eksperdi ve Luo tarafından Tongbeijing gücü ile Diaoshou Biangan stili daha mükemmel hale getirildi.

Chanhai Biangan

Chanhai Biangan, denizi çevreleyen kamçı sopası anlamındadır. Gansu bölgesinde yayılan Biangan stillerinden birisidir. Denizin başının gizli olduğu söylenir. Bu nedenle Chanhai, kafaya saldırıları hedef alır. Toplam 3 formdur, her bir form 4 bölümdür. Birinci form, Biangan'ın temel tutma ve vuruş teknikleridir, Wuyin, Qishou ve Shisanfa tekniklerini içerir. Denizin başının gizli olduğu söylenir. Bu nedenle Chanhai, kafaya saldırıları hedef alır. Toplam 3 formdur, her bir form 4 bölümdür. Birinci form, Biangan'ın temel tutma ve vuruş teknikleridir, Wuyin, Qishou ve Shisanfa tekniklerini içerir. İkinci form, 18 kere denizi çevrelemektir ve temel çerçevedir, esas olarak bazı Biangan stilleri taktip değişikliklere sahiptir. Üçüncü form, genellikle nadir öğretilir. Ani düz hat adımlamalar ve mücadeleyle uygulanan adımlama tekniklerinin değişimleridir. Chanhai Bianga stili, sıkı bir yapıya sahiptir. Yeterli bilgiler, Biangan tekniklerinin özünü oluşturarak, Tongbeijing gücünün ilahi rüzgar haraketlerini yansıtır. Bu form, Luo Wenyuan tarafından eski Chanhai Biangan'ın temelleri değiştirilerek zenginleştirilmiş, Ma Yingda ve Wang Degong tarafından düzenlenmiştir.

Huanglong Biangan

Huanglong Biangan, sarı ejder kamçı sopası anlamındadır. Kuzeybatı Çin Fengmogun sopası stilindeki eski bir geleneksel Biangan stilidir. Bu Biangan stili, Qing hanedanlığı karşıtı Gelaohui (kardeşler birliği) üyesi ve Qing hanedanlığı sonlarında Lanzhou şehri Erlanggang'a kaçan, Gansu eyaleti Qingyang'lı Yang Huaizhou tarafından yeğeni Zhang Xinqiao'ya öğretildi. Bu Biangan stili esas olarak; Pi (kesmek), Li (çekmek), Huo (kazımak), Zha (batnak), Niu (burkmak), Kou (iliklemek), Fei (uçmak), Ti (kaldrımak), Gun (yuvarlamak), Bo (çevirmek), Luo (yığmak), Jiao (karıştırmak), Za (ezmek), Ban (taşımak), Sao (süpürmek), Juan (katlamak), Ge (çizmek), Chuo (saplamak), Tiao (kaldırmak), Gua (asmak), Jue (dikilmek), Dian (noktalamak), Chuan (delmek) gibi tekniklerden oluşur. Antrenman esnasında; Bafa Duobian (tutma tekniklerini fazla değiştirmek), Bufa Linghuo (adım tekniklerini canlandırmak), Gaodi Qifu (yükselip alçalarak kalkıp çökmek), Zuoyou Zhanzhuan (sağlı sollu dönüp durmak), Yishen Daigan (sopayla vücudu çevrelemek), Jingzheng Limeng (gücün bütün kuvveti şiddettir) gibi. Görünürde; Dakai Dahe (açılıp kapanmak), Qiluo Jisu (inişlerin ve çıkışların ani hızlılığı), Buhuo Shilie (adımların canlılığı ve hareket güçlülüğü), Qishi Piaohan (enerjinin şiddetliliği)'dır.

Fengmogun

Fengmogun, rüzgarı öğüten sopa anlamındadır, yada Wushisigun (54 sopa), diğer adıyla Fengmogun (deli şeytan sopası) veya Xiazigun (kör sopa)'dır, Tongbei stilinin uzun silahlarından birisidir. Toplam form 47 harekettir. Fengmogun sopsının içeriği ve yapısı eskilere göredir, "Qiangzhong Yugun (mızrak da bir sopadır)" anlayışıyla Qiqiang mızrağının 55 figürünün temel çerçevesidir. Ming (1368-1644) hanedanlığının tarihi belgelerine dayanarak, formdaki Fengmoshi (rüzgarı öğüten hareket), Moqishi (öğüten bayrak hareketi), Yingfeng Juanqi (rüzgarı karşılayarak katlanan bayrak), Ziwu Zhuangbaogun (meridyen direği sopası) hareketleridir, Fengmogun sopasının adının kaynağı da budur. Bu form, bir grup savaş sanatçısının mızrak ve sopa deneyimlerinin özüdür, aynı zamanda Wushiwu Guntu (55 sopa figürü)'nun orijinalidir. Başlıca hareketleri; Laohu Juewei (kaplanın düşen kuyruğu), Jingde Daolabian (saygı ve ahlakı tersine döndürüp kırbacı çekmek), Yueqi Xuanfenggun (sıçrayarak kalkan kasırga sopası) gibidir. Sopa teknikleri; Tiao (taşımak), Dian (noktalamak), Beng (çökertmek), Lun (savurmak), Pi (kesmek), Liao (serpmek), Lan (engellemek) gibidir. Özellikleri ise; mızrak ve sopanın bütünleşmesi, yapılan hamlalelerin aşikar olması, şiddetli ama yumuşak olmamasıdır. Bu sopa stili, Hebei, Beijing, Gansu, Xian gibi bölgelerde geniş bir şekilde yayılmaktadır.
Orjinal adı 55 Tu olan bu sopa stili, 1925 sonbaharında, büyük usta Ma Fengtu ve kardeşi Ma Yingtu tarafından Henan Kaifeng'de oluşturuldu. İki ustanında sopa ve mızrak ile ilgili benzersiz yetenekleri vardı. 13 aile stilinin mızrak metodundan 55 teknik oluşturdular. Bunların arasında, Qi Jiguan'ın Liuheqiang, Baji (Kaimen) Liuheqiang, Longdaqiang (Sibaqiang), Yinshouqiang, Fengqiang, Sehnqiang, Geng Yinglong'un mızrak tekniği, Ming dönemi Chong Hua'nın sopa tekniğinin bir bölümü ve Qiqiang ile Liuheqiang'ın eklenmesiyle 55 Tu derlenmiştir. Ustaların öğretisinden sonra 2 kardeşin çalışmalarıyla, 1927 yılında eski Fengmogun (Cangzhou bölgesine yayılan), 8 sopa ucu, 2 sopa 3 teknik (yani Yunmoxiangnongdougun diğer adıyla Fengmogun) tekrar derlendi. Sopa stili formu ile mızrak stili formunu biraraya getirmektedir. Sopa stili şimdiye kadar hep eşsiz olmuştur.

Wushiwutu

Wushiwutu, 55 figür anlamına gelir, Ma Fengtu tarafından oluşturulmuştur. Toplam 8 bölüm 55 harekettir. Sopa teknikleri; Dafengmogunfa (büyük rüzgarı öğüten sopa tekniği), Xiaofengmogunfa (küçük rüzgarı öğüten sopa tekniği), Zhongping Yingbie (ortada düz bir şekilde sertleşmek), Zhaixin Qiangfa (merkezleyen mızrak tekniği), Heibai Yaozi (siyah beyaz şahin), Dayigun (tek sopa vuruşu), Zhayiqiang (tek mızrak saplaması), Wulong Dafan (siyah ejderin büyük dönüşü), Laoweng Zhuguai (yaşlı adamın koltuk değneği), Taigong Badiao (büyük babanın balık tutması), Huaizhong Baoyue (ayı kollarında kucaklamak), Zuoyou Popi (soldan sağa parçlamak), Jinji Diantou (altın horozun benekli başı)'dur. Özellikle dikkat çeken teknikleri arasında, şiddetli güç fırlamaları, sert inişler ve çıışlar, sopayı mızrak gibi kullanmak, aktif ve pasif olarak kullanımlar, mızrak gibi sopanın çiçeklerle dansı gibi. Tuntu Shensuo (içeri çekilip dışarı fırlayarak uzayıp büzülmek), Fanche Lulu (çevrilerek sökerek makara dönüşü) gibi Tongbeijing gücü de tekniğe nüfuz eder.
Fengmogun (55 Tu) sopasının hareketleri:
1- Lidi Tongtian, 2- Sanpan Liuhe, 3- Tiliao Baogun, 4- Cuoxin Qiangshi, 5- Zhongsi Pingqiang, 6- Gougua Miaomei, 7- Xiaping Zhanxi, 8- Wugong Zanban, 9- Gougun Zhigu, 10- Sishe Tade, 11- Cuoxin Ciqiang, 12- Sishe Fanhuo, 13- Zouma Shangren, 14- Laohu Juewei, 15- Wuyun Xhaoding, 16- Dishui Qiangfa, 17- Saozu Chenggun, 18- Lipi Huashan, 19- Heibai Yaozi, 20- Benggun Hengsao, 21- Qinwang Kuajian, 22- Gentou Sangun, 23- Jiaogun Zhicuo, 24- Wuzhong Shengyou, 25- Jiaoqiang Zhicuo, 26- Guyan Chuqun, 27- Fengjuan Canyun, 28- Tiezhou Saodi, 29- Chaotian Qiangshi, 30- Jingdedao Labian, 31- Daochu Qiaoshi, 32- Daoru Qiaoshi, 33- Fengmo Baxiang, 34- Pudijin, 35- Tiliao Digun, 36- Fengmo Baxiang, 37- Zouma Shangren, 38- Huima Qiangshi, 39- Zhongping Yingbie, 40- Dishui Sanqiang, 41- Guaergun, 42- Zhongping Yingbie, 43- Shunbu Pishan, 44- Shizi Pihong, 45- Gaota Qiangshi, 46- Fanshen Zaba, 47- Yudai Chanshen, 48- Lubudao Tuoji, 49- Zuoyou Baigun, 50- Chuanxiu Gunshi, 51- Zhigu Zhanqi, 52- Tieniu Gengdi, 53- Zouma Shangren, 54- Wulong Fanjiang, 55- Laohu Juewei, 56- Jianzi Gushi, 57- Shizi Pihong, 58- Fenglun Daozhuan, 59- Jinzhen Zhinan, 60- Gougua Shoushi

Bashibagun

Bashibagun, 88 sopa anlamına gelir. Bashibagun (88 sopa), Wushiwutu (55 figür), Liushisigun (64 sopa) birlikte yapılır. Ma Fengtu tarafından oluşturulmuştur. Toplam form 12 bölüm 88 harekettir. Başlıca sopa teknileri; Zuoyou Chuanba (sağda solda dolaşarak tutmak), Jiaokou Pizha (burup ilikleyerek kesip batırmak), Heibai Yaozi (siyah beyaz şahin), Zhongping Yingbie (ortada düz bir şekilde sertleşmek),Wolong Fanjiang (siyah ejderin nehri ters düz etmesi), Daobanjiang (küreği ters getirerek taşımak), Yinba Popi (parçalayan pasif tutuş), Daotiliu (söğüdü ters getirerek kaaldırmak), Pudijin (ipekli kumaşı yere sermek) gibidir. Aktif ve pasif tutuş kombinasyonları karakterizedir, mızrak ve sopa tekniklerinin ilavesiyle, tek ve çift el değişimleri, sopanın tutuş yeri ile sopanın ucuyla yapılan teknikler bir bütündür. Mızrak tekniğiyle sopanın çiçeklerle dansı gibi Tongbeijing gücü de tekniğe nüfuz eder.

Tianqigun

Tianqigun, gökyüzü bayrağı sopası anlamına gelir. Tongbei stilinin uzun silahlarından birisidir. Tianqigun sopası, içeriği bakımından çok zengin sopa tekniklerinin bulunduğu bir stildir. Özellikle, temel sopa teknikleri Lunzi (savurmalar), kombinasyon sopa teknikleri Daxiao Zhezi (geniş ve dar çevirmeler), formlar Tiaozi (ince dal), ikili karşılaşmalar Paizi (sıralamak) ile komple bir sistemdir. Tianqigun sopa stili, Lunzi, Zhezi, Paizi, Chuanzi bölümlerinin içeriği açısından çok zengin bir stildir.

Putuangun

Putuangun, hasır şilte sopası anlamına gelir. Tongbei stilinin uzun silahlarından birisidir. Putuangun sopası, esas olarak saldırgan sopa tekniğine sahiptir. Örneğin; Jigun (saldıran sopa), Chuogun (saplayan sopa), Liaogun (serpen sopa), Tiaogun (kalkan sopa), Benggun (çökerten sopa), Sagun (dağıtan sopa). Savunma sopa teknikleri ise; Jiagun (çatı sopa), Jiaogun (buran sopa), Yagun (sıkıştıran sopa), Bogun (çeviren sopa), Gegun (çizen sopa)'dur. Her iki sopa savunma yöntemi de Gaigun (örtü sopa) ile Yungun (bulut sopa)'u içerir.

鞭杆

鞭杆，通备拳的短器械之一。由坚韧木棍制成，长约130厘米，直径约2厘米，一头粗为“把”，另一头细为“梢”。可单手或双手持握，梢把并用。用法有：戳挑劈拨撩；崩点绞拦挎。练习时要求走鞭换手，忽上忽下，忽左忽右。进退吞吐，起伏转折，鞭不离身，手不离鞭。刚柔相济，力贯鞭梢。可单练也可对练。套路有：八仙鞭、三十六鞭、三才鞭、十二鞭、驼螺鞭等，主要流传于陕西、山西、甘肃、宁夏等地。

五阴七手十三法

五阴七手十三法，鞭杆基础技术。王天鹏、罗文源所传。是在西北广为传播的各种鞭杆技术的基础上，将把法招势和各类鞭法提炼而成。并受通备劲和通备身法的染化，使鞭杆技术在原有基础上有所发展。五阴，是指五种不同的把法，在每一把法之中，有一手是“阴手”，故名。七手，是指七种主要鞭法，每一鞭法在握把、倒手和鞭法运用时，均具有代表性。十三法，是13个基本鞭法。

掉手鞭杆

掉手鞭杆是其中比较流行的一种鞭杆。相传一代棍王罗文源先生就擅长“掉手鞭杆”，而且经罗先生用通备劲渲染过的“掉手鞭杆”更加精巧严谨老辣。

缠海鞭杆

缠海鞭杆，流传甘肃的鞭杆套路之一。据讲，“海”是脑袋的隐语，“缠海”有专以头部为攻击目标之义。共三路，每路四个趟子。第一路是鞭杆最基本的把法和打法，大致包括了五阴、七手、十三法的主要内容。第二路以世传所谓“缠海十八下”为基本框架，主要是一些鞭杆带有规律性的战术变化法。第三路鞭法较稀，突出行场过步、抢门揸招的步法变化。缠海鞭杆结构谨严，内容充实，凝聚了鞭杆的精要势法，体现了“通备劲”的风神气势。这个套路由罗文源在旧有缠海鞭杆的基础上修改充实而成，又经马颖达、王德功整理过。

黄龙鞭杆

黄龙鞭杆是西北疯魔棍体系中比较古老的套传统鞭杆。此鞭杆由“哥老会”反清义士、甘肃庆阳人杨怀洲大师在清末避祸于兰州五泉山二郎岗世侄张新桥家后首次传予张新桥等人。此鞭杆主要有劈、犁、攉、扎、扭、扣、飞、提、滚、拨、摞、搅、砸、搬、扫、卷、格、戳、挑、挂、撅、点、穿等多种技法。练习时把法多变，步法灵活，高低起伏，左右辗转，以身带杆，劲整力猛。观之大开大合，起落急速，步活势烈，气势剽悍。

风磨棍

风磨棍本名五十四棍，俗名疯魔棍、瞎子棍，通备拳的长器械之一。全套共47式。风磨棍的内容和结构是按古人“枪中寓棍”奇枪五十五棍图的基本动作为匡架，以明代历史文献为依据，在趟子中加了风磨式、磨旗式、迎风卷旗、子午桩报棍为向征，这也是风磨棍名称的来历。该套路是现代一批武术家枪棍心得的精华集粹，也是原原本本的五十五棍图。其主要动作有：老虎蹶尾、敬德倒拉鞭，跃起旋风棍等。棍法有：挑、点、崩、抡、劈、撩、拦等。特点：集枪、棍之华，招式发而不隐，暴而不柔。此棍现广泛流传于河北及北京、甘肃、西安等地。
原名55图，1925年秋，宗师马凤图健诩与其弟马英图健勋，创编于河南开封，二老将各名棍枪绝技，十三家之枪法，共编纂五十五式，其中主要以戚继光六合枪及八极（开门）六合枪，及龙大枪（死把枪），阴手枪，封枪，神枪耿应龙的枪法及明朝冲华的棍法阐宗部分棍法，参合奇枪及六合枪对枪编纂成五十五图，成后宗师教，二胞弟马英图健勋记练，1927年健勋又采集老风摩棍（沧州流传）及八棍头，二棍三势（即空中云摩响浓斗棍法又名为风摩棍），该棍法套汇集枪法之精华，棍法之造极，至今无可比。

五十五图

五十五图，近代由马凤图所传。全套8趟55式。主要棍法有：大、小风磨棍法、中平硬别、摘心枪法、黑白鹞子、打一棍、扎一枪、乌龙大翻、老翁拄拐、太公把钓、怀中抱月、左右坡劈、金鸡点头等。其特点为技法显著，发力勇猛，硬起硬落，兼枪带棒，阴阳把互用，多枪、棍法，少舞花。并以吞吐伸缩，翻扯辘辘等通备劲道贯于各法之中。
风磨棍（原五十五图棍）动作名称：
1、立地通天，2、三盘六合，3、提撩抱棍，4、搓心枪式，5、中四平枪，6、勾挂描眉，7、下平粘膝，8、蜈蚣攒板，9、勾棍指股，10、死蛇踏地，11、搓心刺枪，12、死蛇翻活，13、走马上任，14、老虎撅尾，15、乌云罩顶，16、滴水枪法，17、扫足撑棍，18、力劈华山，19、黑白鹞子，20、崩棍横扫，21、秦王挎剑，22、跟头三棍，23、搅棍直搓，24、无中生有，25、搅枪直搓，26、孤雁出群，27、风卷残云，28、铁帚扫地，29、朝天枪式，30、敬德倒拉鞭，31、刀出鞘式，32、刀入鞘式，33、风磨八响，34、铺地锦，35、提撩低棍，36、风磨八响，37、走马上任，38、回马枪式，39、中平硬别，40、滴水三枪，41、刮耳棍，42、中平硬别，43、顺步劈山，44、十字披红，45、高搭枪式，46、反身砸把，47、玉带缠身，48、吕布倒拖戟，49、左右摆棍，50、穿袖棍式，51、指股粘旗，52、铁牛耕地，53、走马上任，54、乌龙翻江，55、老虎撅尾，56、剪子股式，57、十字披红，58、风轮倒转，59、金针指南，60、勾挂收势

八十八棍

八十八棍，五十五图、六十四棍相伍流传。近代由马凤图所传。全套12趟88式。主要棍法有：左右串把、绞扣劈扎、黑白鹞子、中平硬别，乌龙翻江、倒搬桨、阴把坡劈、倒提柳、铺地锦等。其特点为阴阳把兼用，枪、棍法参使，单、双手互换，梢、把技法皆备。多枪法，少舞花，并以通备劲道贯通于棍洁之中。

天旗棍

天旗棍，通备拳的长器械之一。天旗棍是一个内容十分丰富的棍术流派。尤以抡子（基础棍法）、大小折子（组合棍法）、条子（套路）、排子（对抗）备全而桌成体系。天旗棍法内容丰富，尤以抡子、折子、排子、串子备全而卓成体系。

蒲团棍

蒲团棍主要有进攻性棍法，例如击棍、戳棍、撩棍、挑棍、崩棍与撒棍；防守性棍法主要有架棍、绞棍、压辊、拨棍、格棍；防守兼备性的棍法有盖棍与云棍。