Fung Siu Ching

Fung Siu Ching, doğum ve ölüm yılları yaklaşık olarak 1837-1915 (veya 1830-1906) yılları arası, asıl adı Wong Siu Ching. Soyuna dair tarihi kayıtlar farklılık göstermektedir. Bazıları Sun Dak Gwai Jau'da doğduğunu söylerken, diğerleri Gwong Jau'da Jong Yuen Fong'daki Gam Sau Po'dan geldiğine inanmaktadır. Ancak, Dan Jo'daki Wa Ha Bat Gap köyü çevresi onun memleketi olma olasılığı daha yüksek görünmektedir. Wong Siu Ching, genç yaşta babasını kaybetti ve annesi yeniden evlendikten sonra soyadını Fung olarak değiştirdi. Halk arasında yaygın olan bir efsaneye göre, imparatoriçe Dowager Chi Hei'ye yönelik başarısız bir suikast girişiminden dolayı imparatorluk sarayı tarafından takip edildikten sonra adını değiştirmiştir.
Fung Siu Ching, gençlik yıllarında, Kanton operası topluluğu King Fa Loncası'nın baş dansçısı Luk Gam'ın yanında Siu Lam Wing Chun eğitimi aldı. Dövüş sanatlarında yetenekli olmasına rağmen operada yetenekli olmadığı için, öğrenciliğini tamamladıktan sonra amcasının yanına Heung San ilçesine giderek askeri komutanlıkta muhafız komutanı olarak görev yapmayı seçti. Olağanüstü askeri başarılarıyla, sadece 3 yıl içinde Kanton Valiliği'nde öncü yüzbaşıdan süvari yüzbaşılığa yükseldi ve komutanı Jeung Jo Chai'in yetenekli bir yardımcısı oldu.
Fung Siu Ching, 70'li yaşlarında Fat San'a döndü ve oraya yerleşti ve yaşamı Yuen Chung Ming tarafından desteklendi. Yuen ailesinin kızı, Lok Bing Jeung'ın oğlu Lok Tin Yi ile evlilik yoluyla akrabaydı ve bu nedenle Fung Siu Ching'in savaş meydanındaki başarılarını uzun zamandır duyuyordu. Yuen Chung Ming, ailenin beşinci oğlu Yuen Kei San'a dövüş sanatları öğretmesi için, Fung Siu Ching'i işe almak için büyük miktarda para ödedi. Bu dönemde birçok varlıklı iş insanı da ustadan ders almak için geldi. Bunların arasında öğrenci Ma Jung Yue, Çin'e döndüğünde kendisine dövüş sanatlarını öğretmesi için Fung Siu Ching'i işe alabilmesi için yurtdışındaki ticari geliri hakkında bilgi verebileceğini umarak bir mektup yazdı. Bu nedenle Fung Siu Ching'in Siu Lam Wing Chun stili, daha sonraki yıllarında Fat San'da aktarıldı.
Bu arada, Ban Jung'un Dai Fa Min Gam, Lan Gwai (Chui Gwai Sai) ve Leung Yi Tai gibi topluluk üyeleri sahnede üstün performans sergileyerek hem topluluk içinde hem de köyde büyük bir üne kavuştular. Miras aldıkları dövüş sanatları dalının izleri bugün bile görülebilmektedir. Ancak Wong Wa Bo'nun kimliğinin nadiren kaydedilmesi onun gizemini artırıyor.
Efsaneye göre Fung Siu Ching'in varisi yoktu, ancak büyük ustası Leung Hin'in el yazısıyla yazdığı notlarda, Fung Su Ching'in yeğeni Wong Bak San'ın (diğer adı Sai Yue, Fung Si Wing ile aynı isim), Leung Hin'den yaklaşık 4 yaş büyük olmasına rağmen, ilerleyen yıllarında Fat San'da onunla bazı etkileşimlerde bulunduğu kaydedilmiştir. Ancak Kültür Devrimi sırasındaydı ve Kungfu'nun mirası son derece katıydı, bu nedenle ikisinin iletişim kurması için çok az fırsat vardı. Gizliliği korumak için Wong Bak San kimliğini bile açıklamayı reddetti ve Fung Siu Ching ile olan bağlantısını sadece birkaç dövüş sanatları uygulayıcısı biliyordu.
Fung Siu Ching'in görkemli ününe rağmen, dövüş sanatlarının haleflerine dair net bir kayıt bulunmamaktadır. Fung Siu Ching'in Wing Chun öğrencileri arasında Yuen Kei San ve Dang Suen en üstün başarıları elde etmişlerdir. Onların soyundan gelenler, Fung Siu Ching'in Wing Chun stilini Fat San, Gwong Jau, Hong Kong ve diğer yerlerde yaygınlaştırmışlardır. Leung San Yuen Tong aile şeceresine göre, Leung Jan'ın 3 karısı ve 9 oğlu ile 8 kızı vardı (gayrimeşru çocukları hariç). Bunlardan en büyük oğlu genç yaşta öldü, beşinci, altıncı ve sekizinci oğulları da genç yaşta öldü ve geriye sadece 5 oğlu kaldı. Hayatta kalan 5 oğlundan ikincisi Leung Bik, babasının dövüş sanatları becerilerini miras alırken, dördüncü oğlu Leung Chun ise tıp becerilerini miras aldı.

Usta soyu:
1. Nesil: Luk Gam
2. Nesil: Fung Siu Ching
3. Nesil: Chan Hini Sek, Ng Gwong Yung, Leung Yan, Lo Hau Po, Jiu Gan Hing, Ma Jung Yue, Au Si

馮少青

馮少青，其生卒年為約1837年至1915年（或1830年至1906年），原名黃小青。關於其祖籍，歷史記載不一，有說法指出他出生在順德桂洲，也有說法認為他來自廣州狀元坊的錦繡鋪。然而，丹灶華夏八甲村一帶似乎更可能是他的故鄉。黃小青幼年便失去了父親，隨母親改嫁後改姓馮。民間曾流傳，他因刺殺慈禧未遂而遭朝廷追殺，從而改名換姓。
馮少青早年隨紅船粵劇戲班瓊花會館的大花麵陸錦，習得少林班永春拳。因精通技擊而不擅長戲曲，他出師後選擇投奔香山縣的叔父，擔任都司衙門的弁勇管帶。憑藉著出色的戰功，他在短短三年內從驍騎尉升至粵制台府的驍騎尉，成為當時上司張佐齊大人的得力助手。
馮少青在七十多歲的高齡時，回到了佛山並定居下來。他的生活得到了阮寵明的資助，阮氏之女與駱秉章之子駱天詒有姻親關係，因此對馮少青的沙場戰跡早有耳聞。阮寵明甚至不惜重金，聘請馮少青教導家中第五子阮奇山武藝。這段時間裡，許多富有的東主也紛紛前來拜師學藝。其中，徒弟馬仲如曾寫信給馮少青，希望他能告知在國外的經商收入狀況，以便他回國後能聘請馮少青教授拳術。正因如此，馮少青的少林永春拳在中晚年時期得以在佛山傳承。
同時，班中的大花面陸錦、蘭桂（徐癸西）、梁二娣等人，在戲台上表現出色，無論是在戲班還是在村落中，都享有盛譽。他們傳承的武術分支至今仍可考究。然而，黃華寶的身份卻鮮少被記載，這更增添了他的神秘感。
相傳馮少青無後繼，但師公梁顯的手錄筆記中卻記載，馮少青的侄子黃柏山（字世宇，與馮仕榮同名），雖年長師公梁顯四歲左右，但晚年兩人在佛山有所交集。然而，當時正值文革時期，功夫傳承極為嚴密，兩人交流的機會寥寥無幾。黃柏山甚至為了保密，連身分都不願外露，僅有少數武林人士知曉其與馮少青的關聯。
儘管馮少青的名聲顯赫，但其功夫傳承卻無後繼者的明確記錄。在馮少青的永春派弟子中，阮奇山與鄧算的成就最為突出，他們的後徒在佛山、廣州、香港等地廣泛傳播馮少青的永春拳。 《梁慎遠堂族譜》中記載，梁贊共有三妻，育有九子八女（不包括私生子）。其中，長子早逝，五、六、八子夭折，因此只剩五子。在倖存的五子中，次子梁壁繼承了父親的武術，四子梁春則繼承了醫術。

師承世系：
第一代：陸錦
第二代：馮少青
第三代：陳馨石、伍光用、梁恩、羅厚普、趙間卿、馬仲如、區仕