Piguaquan Stilinin Araştırması

1- Piguaquan Stilinin Kökeni ve Değişimi
Piguaquan'ın tam adı "Tongbei Piguaquan"dır. Piguaquan sanatı, Hebei eyaleti, Cangzhou bölgesinde ortaya çıkmıştır. "Shiji - Wudi Benji (tarihsel kayıtlar - 5 imparatorun kayıtları)"nda: Huangdi (Sarı İmparator), "Dağı yaran geçitte, asla huzur içinde yaşamadı" diye geçmektedir. "Pi (yarmak)", "Pi (kesmek)" anlamına gelir. "Pi (yarmak)" aynı zamanda "Pi (kesmek)" olarak da yorumlanır. "Jixiao Xinshu (periyodik etkilerin yenilikleri kitabı)" kitabının " Quanjingjie Yaopian (dövüş klasiğine gerekli olan ana ilkeler bölümü)" 14. bölümünde daha ayrıntılı kayıtlara sahiptir ve "32 Pozisyon"u" çoğunlukla "Pigua (yarmak ve asmak)" ile ilgilidir. Örneğin 6. pozisyonun sırrı şöyledir: "ejderhaya baş aşağı binmiş görünüyorum, kaybetmiş gibi yapıyorum ve sonra takipçiyi içeri çekmek için karşılık veriyorum, gücümü şiddetli bir şekilde saldırmak için kullanıyorum, neden patlamakta bu kadar çabuk olduğumu düşünüyorsun?" Bunlar arasında, "Daoqilongshi (ejderhaya baş aşağı binme pozisyonu)", Piguaquan'daki "Daofawuleishi (kara gökgürültüsünün baş aşağı imnesi pozisyonu)"dur. Başka bir örnek ise 11. pozisyonun sırrıdır: "Pozisyonda fırlayıp liderliği ele geçirerek yarıp asıyorum, bacaklarını yamalasan bile haberi olmayacak, uçmak kadar hızlı sol ve sağdan çekiyorum". "Dünyayı tek avuç pozisyonuyla bilemezsiniz" ve Piguaquan'ın tek uygulamalı hareketleri Sanshiershi Changquan (32 formlu uzun mesafe stili)'a dahil edilmiştir. "Wushu Quanzhong Quanjia (Wushu stilleri ve stilcileri)" ve "Xiaozhilu (küçük bilgi kayıtları)" kitaplarına göre: Ming hanedanlığında "11 dövüş sanatı ailesi" ve "17 mızrak ailesi" vardı. Bu dövüş sanatı stilleri arasında "Nanquan (Güney Stili)", "Zhaojiaquan (Zhao Ailesi Stili)", "Gouguaquan (Kanca Asma Stili)", "Piguaquan (Yarıp Asma Stili)" vb. yer almaktaydı. Piguaquan (Yarıp Asma Stili) olarak da bilinen Piguaquan (Kesip Asma Stili)'ın 400 yıl önce halk arasında popüler olduğu ve tarihe geçtiği görülmektedir. "Zhongguo Wushu Cidian (Çin Wushu Ansiklopedisi)"da şöyle demektedir: "Qing (1644-1911) hanedanlığının sonlarında, bu uygulama esas olarak Hebei eyaletindeki Yanshan, Cang, Nanpi ilçesi ve diğer yerlerde yayıldı.
Tong Zhi (1861-1874) döneminde Beijing ve Tianjin bölgelerine girdi. Qing hanedanlığı döneminde, Xuan Tong'un 2. yılında (1910) Tianjin Çin Halkı Savaşçı Birliği kuruldu. Piguaquan, kuzey Çin'deki ana konulardan ve yayılmalardan biridir." 1928 yılında, Çin Merkezi Guoshu Enstitüsü kuruldu ve Piguaquan, Çin Cumhuriyeti (1912-1949)'nden sonra Cangxian, Tianjin, Lanzhou, Shenyang ve diğer yerlerde popüler hale geldi. Çin Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşundan sonra Piguaquan stili yavaş yavaş bir yarışma etkinliği olarak listelendi ve artık tüm ülkeye yayıldı. Piguaquan, orijinal olarak Tongbeiquan'ın bir türüdür, Qing hanedanlığının sonlarında "Tongbimen" olarak da adlandırılmıştır. Bu nedenle bazı Wushu kayıtlarında "Pigua Tongbi" olarak da anılır ve Tongbiquan'ın başka bir dalı olarak kabul edilir. Geçtiğimiz yüzyılda Tongbeiquan'ın ilk formu olan Piguaquan geniş bir alana yayılmıştır. Hebei eyaleti, Yanshan ve Cangxian ilçesinde Tongbeiquan'ı savunan ve yayan ilk kişi Pan Wenxue'dir. Pan Wenxue, Qing hanedanlığının Dao Guang (1820-1850) ve Xian Feng (1850-1861) dönemlerinde Yanshan ilçesinde akademisyendi (Yanshan Akademisi’ni yönetiyor ve aynı zamanda eğitimden sorumluydu). Yanshan Akademisi'nde öğrencilere Wenwu (edebi kültür ve dövüş sanatı) 2 ana bilimde dersler verdi. Birkaç yıl sonra aralarında birçok dövüş sanatı yeteneği ortaya çıktı, Li Yunbiao ve Xiao Hecheng en başarılı iki öğrenciydi ve Tongbei Piguaquan'ın en büyük mirasçıları oldular. Li Yunbiao ve öğrencilerinin tümü, Tong Zhi'nin 7. yılının (1868) başlarında Nian Ordusu'na karşı yapılan savaşta öldürüldü. Li Yunbiao ve Xiao Hecheng'den sonra, Huang Linbiao ve Yu Baolin, Piguquan'ın ana halefleriydi. 1900 yılında, Huang Linbiao, Ma Fengtu'yu öğrencisi olarak kabul etti. Ma Fengtu o sırada 12 yaşındaydı. 10 yıl boyunca Huang Linbiao'nun yanında eğitim gördü ve Huang Linbiao'nun Piguaquan mezhebinde en derin eğitimi alan kişiydi. Tongbei Piguaquan, Huang ve Ma nesillerinde büyük ölçüde gelişmiştir. Cangxian, Yanshan ve diğer yerlerde büyük bir etkiye sahiptir.
Li (teorik stil) Xiang (teknik şekil) Huitong (birleşme), Ti (beden sağlığı) Yong (teknik saldırı) Jubei (sahip olmak) ve Tongshen Dahua (ilahi yükselişe ulaşmak) Beiwan Guanyi (sayısız şeyi gözden geçirerek hazırlanmak), Tongbei (genel hazırlık)'in amacını savunur. İlgili dövüş sanatı ile silahları zenginleştirildi ve genişletildi. Daha sonra Ma Fengtu ve Ma Yingtu, hayatları boyunca okudular, öğrettiler ve Bajiquan, Fanziquan, ve Chuojiao gibi her türlü stili öğrendiler ve Huang Linbiao'dan sonra büyük bir mezhep oluşturdular.
Piguaquan son yıllarda Çin'de her seviyedeki hemen hemen her türlü Wushu müsabakasında kullanılmaktadır. Özellikle Çin Wushu sanatlarının dünyaya tanıtıldığı günümüzde Piguaqan, Japonya, Güneydoğu Asya, İngiltere, Almanya, Fransa, Amerika, Rusya, Türkiye ve diğer ülkelerde oldukça yaygınlaşmıştır.
1-a) Piguaquan’in Değişimi ve Gelişimi
Piguaquan (kesip asma stili), Tongbeiquan'a ait başlıca boş el formlardan biridir. Piguaquan sanatına "Zimuquan" da denir ve iki formu vardır. Bu dövüş stili esas olarak Piguaquan Yilu, diğer adıyla "Momianquan" olarak da bilinir; Piguaquan Erlu, diğer adıyla "Qinglongquan" olarak da bilinir, bir kompozisyondur. Uzun yıllarda süren araştırmalar ve tartışmalardan sonra, Ma Fengtu ve Ma Yingtu, Tongbeiquan'ın güç kurallarına dayanarak Piguaquan'ın 3. formu (Feihuquan olarak da bilinir) ve Piguaquan'ın 4. formu (Taishuquan olarak da bilinir) oluşturdu. Piguaquan'ın son iki formunu bilen çok az insan vardır, hatta bunları öğretenlerin sayısı da daha azdır, bu yüzden pek popüler değildir. Tongbeiquan, diğer stil türleri gibi uzun süre yaygınlaştırılarak geliştirilememiştir.
Geçtiğimiz yüzyılda, bu dövüş sanatı tekniği de yavaş yavaş kaybolmuştur. Bazen Wushu dünyasında ara sıra Piguaqan vardır, ancak çoğu eksiktir ve yalnızca ismen mevcuttur. Bu stilin bugünkü versiyonunda, Piguaquan Erlu Qinglong, Piguaquan Sanlu Feihuquan, Piguaquan Silu Taishuquan ve Muziquan yani Dajiazi nadir formlar halindedir. Aynı soydan gelen herhangi bir stil türünün miras sürecinde kaçınılmaz olarak güç, stil ve form yapısı açısından farklılıklar göstermesi kaçınılmazdır. Bu nedenle kuzey-batı ve Hebei bölgelerinde yavaş yavaş iki Piguaquan serisi oluşturulmuştur. Şu anda, Gansu ve Shanxi bölgelerinde yaygın olarak miras alınan Tongbei Piguaquan sanatı formları: Yilu Piguaquan, Erlu Qinglongquan, Sanlu Feihuquan, Silu Taishuquan ve Dajiazi'dır. Cangzhou bölgesinde yaygın olarak kullanılan stil formları ise: Guaquan, Qinglongquan, Mantao Pigua, Kuaitao Pigua ve Paochui'dir.
Piguaquan formları, zorluk derecesine göre Yilu, Erlu, Sanlu, Silu ve Dajiazi olarak düzenlenmiştir. Formların sığdan derine, kolaydan zora, basitten karmaşığa doğru dizilişi açısından hareketler, Piguaquan sanatının Yilu, Erlu, Sanlu, Silu ve Dajiazi olarak yavaş yavaş eklenir. Piguaquan'ın birinci formu olan Momianquan, bel, kalça ve adım temel egzersizleri ağırlıklı olarak "Pi (kesmek)" ile gerçekleştirilir. Form, yapı açısından bakıldığında giriş niteliğinde bir ders materyali olmasına rağmen aynı zamanda ileri düzey bir ders materyalidir. Piguaquan'ın ikinci formu olan Qinglongquan'ın asıl görevi, "Gua (asmak)"ya odaklanmak ve "çok ileri gitmek ve hamle yapmak için kapıya koşmak" alıştırmasıdır. Form, Piguaquan'ın birinci formundan farklıdır. Daha fazla hareket olduğu için dövüş sanatı teknikleri daha belirgindir. Piguaquan'ın birinci formunda sahip olduğu Tongbeijing gücüne ek olarak, tekniklerindeki zincirleme reaksiyon onun ana özelliğidir. Piguaquan'ın üçüncü formu olan Feihuquan, dolayısıyla adıyla ana görevini ima eder. Form, ağırlıklı olarak "Tiao (kaldırmak)"ya odaklanır. Wushu sözlüğünde "Fei" "hızlı", "Hu" ise "güç" anlamına gelir. Bu nedenle Piguaquan'ın üçüncü formunun uygulanmasında hareketlerin yalnızca güçlü olması değil, aynı zamanda hızlı ve tutarlı olması da gerekir. Bu nedenle, üç grup fiziksel duruş tutarlıdır; Chuan (sokulmak), Beng (ezmek), Tiao (atlamak), Yue (sıçramak), Qi (yükselmek), Fu (düşmek), Zhuan (dönmek), Zhe (katlanmak) vb. gereksinimler daha da önemlidir. Piguaquan'ın üçüncü formu Feihuquan, form yapısındaki orijinal organizasyon biçiminden koparak Ma Fengtu tarafından yeniden düzenlenerek yapısı Piguaquan'ın ilk iki formuna göre uzun ve kısa hareketleri aynı anda kullanımı daha avantajlı hale getirilmiştir. Piguaquan'ın dördüncü formu Taishuquan, Tongbeijing gücünü korumayı temel alarak, Taizuquan, Bajiquan, Chuojiao ve diğer stillerin teknik özelliklerini özetleyerek dövüş metodunu güçlü ve patlayıcı hale getirmiştir. Teknik açıdan, elleri ve ayakları birlikte hareket ettirme, yukarı ve aşağı saldırma, bacaklara ve ayaklara öncelik verme, sürekli tekme atma ve sağa sola hareket etme gibi dövüş sanatları tarzını bünyesinde barındırır. Piguaquan stlinin "düzenli kökeni, açık dövüş teorisi, benzersiz tarzı ve bağımsız sistemi" nedeniyle, ülke tarafından geliştirilecek anahtar dövüş sanatı türü olarak listelenmiştir.
2- Piguaquan’nin Silah Formları
Piguaquan'ın kökenine geri dönersek, sadece boş el dövüş sanatıdır, silah formları yoktur. Daha sonra, iki yaşlı usta Ma Fengtu ve Ma Yingtu'nun ortak tartışması altında, Tongbei Piguaquan "güç" kurallarına dayanarak bir dizi Piguadao kılıcı oluşturulmuş, daha sonra ki yıllarda, Piguaquan'ın güç özelliklerine dayanarak Fengmogun sopası, Tipaojian kılıcı, Piguashuangdao çift kılıcı ve Miaodao kılıcı formlarını oluşturmuşlardır. Üstelik Tongbeiquan sistemine dahil edilmiştir. Bu, Piguaquan sistemindeki olmayan silah formları, boşluğu doldurmaktadır.
3- Piguaquan'in Temel Çekirdek İçeriğinin Oluşturulması
"Dajiazi (büyük çatı form)", tüm Tongbeiquan stilinin temelidir. Dört formlu Piguaquan'i ve çeşitli silahları oluşturan bir bütünlüğü olan "Muziquan"dir. Dajiazi 12 bölüme ve 118 tekniğe ayrılmıştır. Bunlar arasında başlıca teknikler; Gun (yuvarlamak), Le (zorlamak), Pi (kesmek), Gua (asmak), Zhan (yarmak), Xie (alçalmak), Jian (kırpmak), Cai (sökmek), Lue (sıyırmak), Bin (terketmek), Shen (uzatmak), Shou (çekilmek), Mo (sıvazlamak), Tan (uzanmak), Dan (fiskelemek), Za (ezmek), Lei (vurmak), Meng (şiddetlilik), Gou (kancalamak), Cuo (eğelemek), Tui (itmek), Ti (kaldırmak) gibi 22 temel el hareket oluşumuyla el tekniklerinin değişimleridir. Bacak tekniklerine esas olarak; Ding (çivilemek), Ti (tekmelemek), Tan (fiskelemek), Piao (çevik), Deng (önden tekmelemek), Chuai (yandan tekmelemek), Chuan (döndürmek), Dian (noktalamak), Cai (ezmek), Ding (tepelemek), Liao (serpmek) gibi tekme teknikleri ile temel sanatı oluşturur. Vücut yönteminde üçlü gövde Jian (omuz), Yao (bel), Kua (kalça), üçlü set Shang (yukarı), Zhong (orta), Xia (aşağı) gibi beli bükerek kalçada kesme, omuzları bastırma, sırtı kaydırıp bileği kapatma, içeri çekilerek dışarı fırlama, uzatma ve büzülme, hayali ve gerçeklik arasında gidip gelme ilkesi her eylemden geçer. Adım tekniklerinde Zhan (sağa sola dönüş), Zhuan (dönemek), Ning (bükülmek), Cuo (eğelemek), Kou (iliklemek), Ti (kaldırmak), Jin (ilerlemek), Tui (gerilemek) gibi adımlarla sürekli gelip gitmenin değişimleridir. Stil sanatı özetlenecek olursa, Shang (yukarı), Zhong (orta), Xia (aşağı) 3 setin içeriğidir. Bu nedenle diğer stillerin tarzlarından farklılık gösterir. Bütün form eğitiminde, sadece sertlik kuvvetini vurgusunu vurgulamakla kalmaz, aynı zamanda Manla Jiazi (yavaş gevşek form), Kuaidaquan (çok hızlı vuruşlar), Jifazhao (aniden fırlayarak uygulama) ilkesine odaklanır, bu Tongbeiquan gücünün prensibidir. Dajiazi’nın iç eğitim bölümü Jiazigong’dur. Dajiazi’nın temel teknikleri ve temel hareketlerinin dışında; eller, görüş, vücut, metot, adımlar, güç açısından Tongbeiquan’ın ana gövdesidir. Bu nedenle, Tongbei Dajiazi’da her bir uygulamadaki hareketlerin özelliklerinin gereksinimleri çok yüksektir.
4- Piguaquan’in Teknik Dövüş Kavramı
Piguaquan'da teknik dövüş içeriğinin ne kadar olduğu ve gerçek dövüşte kaç uygulamanın kullanılabileceği, yalnızca Piguaquan'i seven uygulayıcıların endişelendiği konular değil, aynı zamanda üzerinde çalışması gereken bir konudur. Wushu'nun soğuk silah olarak kullanıldığı dönemde askeri bölüm, "fantazi metotlar" uygulanmasını savunmuyordu. Örneğin, Ming hanedanlığında Qi Jiguang tarafından yazılan "Jixiao Xinshu (periyodik etkilerin yenilikleri kitabı)" kitabının "Bingjialei (askeri stratejist)" bölümünde şöyle kayıtlıdır: "Yetenekleri öğrenmek gerçek değildir ve hile kullanmak işe yaramaz." Bu yüzden, iyi görünen Huaqiang, Huadao, Huagun, Huacha'nın tekli dansları, iç yuvarlanmaları ve sıçrayarak vuruşlar, hepsi diğerlerinin önünde güzel görünen fantazi tekniklerdir. Burada bahsedilen "Hua (fantazi veya süsleme)", Wushu'nun formlarında "destek" hareketlerini ifade eder. Her form birkaç ana uygulama tekniğinden oluşur ve bu uygulama tekniğikleri, teknik dövüşün temel ve pratik ana gövdesidir. Hepsi gözden geçirilmelidir. Üstelik gerçek savaşta rahatlıkla kullanılabilmesi için tam olarak anlaşılması, belde gerilmesi ve kalpte eritilmesi gerekir.
"Jixiao Xinshu (periyodik etkilerin yenilikleri kitabı)" kitabının "Quanjing (dövüş klasiği)"in 14. bölümünde belirtildiği gibi: "Dövüşte iyi olan 32 Form'u seçin. Dayanıklığı karşılıklı olarak güçlenecek, düşmanla karşılaştığınızda kazanacaksınız, durmadan değişecek, incelikli ve öngörülemez olacaktır." O kadar gizemlidir ki insanlar onu göremez ve ona "Tanrı" diyemez. Söylendiği gibi: “Bir yumruk, şimşek kadar hızlı olabilir; eğer savuşturmazsanız, bu sadece bir vuruştur; eğer savuşturursanız, on vuruş olur. Bilgili olun ve geniş çapta öğrenin; daha fazlasını hesaplayarak kazanabilirsiniz." Wushu'da "Danzhao (tekli uygulamalar)" eğitiminin pratik değere sahip olabilmesi için yeterlilik durumuna ulaşması gerektiği keskin bir açıklamadır.
Piguaquan'daki "Shier Datangzi (12 büyük sıralanmış form)" esas olarak adımlama hareketlerine odaklanır. Bir dövüş sanatı atasözü der ki: "Eller iki kapıdır ve insanlara vurmak için yalnızca bacaklarınıza güvenirsiniz." Ancak Tongbei Piguaquan'ın teknik dövüş teorisi şuna inanır: "Eller iki kapıdır ve insanlara ayaklarınızla vurabilirsiniz." Çünkü sporcunun teknik hareketleri belli bir seviyeye kadar eğitildikten sonra gerçek dövüşte kullanılan tekniklerin ve vuruşların rakibe vuramamasının temel nedeni ayak hareketlerinin yetişememesidir. Bu nedenle Piguaquan'daki "Shier Datangzi" esas olarak ayak hareketlerine, yani rakibin kusurlarını bulmaya ve rakibin hangi hamlede olursa olsun kullanılmasına odaklanır. Bu nedenle anahtar, rakibin konumuna bağlı olan açıda yatmaktadır. Rakibin farklı açılarına göre oluşturulmuş bir düşmanı mağlup etme yöntemidir. Ancak ayak hareketlerinin çabukluğu ve mükemmel açıları, güçlü bir rakibi çözmek veya yenmek için küçük güç kullanmanın ve Piguaquan tekniklerinin kullanılmasının anahtarıdır. Özetlemek gerekirse, Wushu formlarındaki "Danzhao (tekli uygulamalar)" ve "Danshi (tekli pozisyonlar)" teknik dövüşün ana gövdesini oluşturur.
Diğer dövüş sanatı tekniklerini öğrenmiş olsanız bile bu doğrudur. Çünkü Wushu formları ve gerçek dövüş eğitimi, biçim ve eğitim içeriği açısından tamamen farklı iki yoldur. Tüm formlar, uygulamaları destekleyecek ve tüm form alıştırmanın amacını tamamlayacak destekleyici eylemlere sahiptir. Formdaki aksiyon koreografisi, dans ve sanatsal güzellik unsurlarının yanı sıra "Danzhao (tekli uygulama)" ve "Danshi (tekli pozisyon)" arasındaki geçiş hareketlerini içerir. Buna ek olarak, fiili dövüşte saldırı ve savunma dövüş yetenekleri, tartışma biçiminden ziyade ince ve öngörülemeyen hareketlerde kullanılır. Bu nedenle bir dövüş sanatı atasözü der ki: "Gerçek dövüşte formlara göre saldıran ve savunanların güvenilmez olduğu söylenir."
"Da (vurmak)" ile ilgili asıl mesele çok basittir; sadece bir veya iki vuruş. Açıklamak için "Jixiao Xinshu" kitabının "Quanjing" bölümünde kaydedilen "32 formu" kullanalım; "32 formu" öğrendiyseniz ancak hiçbirini gerçek dövüşte kullanamıyorsanız şöyle diyebiliriz: Yalnızca "elleri, ayakları ve uzuvları hareket ettirme" rolünü oynuyor ancak yine de "gerçek dövüş"ten çok uzak. Gerçek dövüşte bir pozisyonda "kullanışlı" olabilirseniz (yani, tüm vuruşlarınızla hedefi vurabilirseniz), ikincisinde "dönüşüm alanına" girebilirseniz, dövüş sanatları dünyasında ünlü olabilirsiniz. Eğer üç pozisyonda da ustaysanız (düşmanı her hareketinizde yenerseniz) dünyada yenilmez olursunuz. Bu nedenle gerçek eğitimin yol gösterici ilkesi egzersizlerden ziyade uygulanmalara odaklanmaktır. Bir söz vardır: "Yüzlerce uygulamadan korkmayın, tek bir uygulamadan korkun." "Kartal dünyanın her yerinde uçar, gurup halindeki kuşlar her iki tarafa da dalgalanır" denilebilir.
5- Piguaquan'da Tuntu ve Kaihe Kavramları
"Tuntu (yutkunmak ve kusmak)" ve "Kaihe (açılmak ve kapanmak)" Piguaquan eğitiminin ana biçimleridir. Piguaquan'da "Tuntu", hareket sırasında iki sırtın kasılması ve gevşemesi; göğsün kasılması ve gevşemesi anlamına gelir. Piguaquan'da "Kaihe", hareket sırasında boyun omuru ve kuyruk sokumu omurlarının açılıp kapanmasını ifade eder. Kaihe ve Tuntu koordinasyonunda ustalaşmak zordur. Dikkat edilmesi gereken nokta şudur: "Gövdenin hareket aralığı tamamen kullanılmalıdır." Piguaquan'daki "Dakuabu ve Chaneshou" Kaihe ve Tuntu'nun temsili hareketleridir.
6- Piguaquan'ın Pratik Uygulama Tarzı
Piguaquan formlarının pratik uygulama tarzı açısından, genel devinirliğinden bakıldığında, dağlara ve akan suya benzer, anlamsız ve pürüzsüzdür; açık renkli ve güçlü bir tada sahiptir. Meslekten olmayanların ifadesiyle: Rahattır, enerji içerir, çok patlayıcı değildir. Sadece beşinci seviye doruk noktasıdır. Aniden muhteşem bir ivme oluşur, rüzgar yükselir, öyle görünüyor ki güç dağları kaldırabilir ve enerji bunaltıcı olabilir. Bir sporcunun güçlü bir fiziksel kondisyonu yoksa bu noktaya ulaşması çok zordur.
7- Piguaquan'ın Teknik Özellikleri
Dakai Dahe ve Changdiao Lengchou: Piguaquan'ın hareketleri geniş bir açma ve kapama aralığına sahiptir, uzuvlar her bir bölümü korumak için esnek bir şekilde bükülür ve birleştirilir ve eklemler uzun vuruşları ve uzak vuruşları serbest bırakmak için gerilir. Geniş açıklıklarda ve kısa vuruşlarda yakın kapanma elde edilir, uzun vuruşlarda saklıdır. Hareketin genel performansı şöyledir: "Top gibi bir araya gelin, küçülüp kafanızı saklayın, fırlamaya başlayın ve yukarı aşağı patlayın." Tekniğin özellikleri uzun taşıma ve soğuk çekme, keskin ve hızlı soğuk yay ve yay gibi geri çekilmedir.
Bufa Duobian ve Shenfa Linghuo: Adımlama hareketi, ilerlerseniz takip etmeniz gerektiğini, geri çekilirseniz hızlı olmanız gerektiğini vurgular. Hızlı ilerleme ve geri çekilme sürecinde, pozisyon ve pozisyonu değiştirmek için sıklıkla "Zhuanzhi (ayak parmaklarını döndürme)" yöntemi kullanılır. Piguaquan, beli eksen olarak kullanmaya odaklanır ve aynı zamanda göğsü tutmayı ve sırtın, belden gelen kuvvetle, genellikle düz ve yana doğru hareketle, sarmal ve yılan benzeri bir biçimde hareket ettirilmesini gerektirir, akıllıca bir bükülmedir.
Changji Duanda Xiangjian ve Shoupi Jiaoti Bingyong: Piguaquan, sertliği yumuşaklıkla karıştırarak, uzun ve uzağa vuruş yapmak için kullanarak yumuşaklığı sertlikle vurgular. Vücuda yaklaşmaya ve saldırıya güvenmeye odaklanır, o zaman kapatma kuvveti kısa ve şiddetli olur, saldırıyı kışkırtır ve ağır darbelere güvenerek ve art arda hareket edilir. Uzun vuruşlar ve kısa vuruşların birleşiminin yanı sıra el kesmesi ve tekme vurma kullanma özelliklerine de sahiptir.
Suizhao Jinzhao ve Suixing Dashi. Teknikler duruma göre içeri ve dışarı hareket etmeyi vurgular ve genel kural şudur: "Yükseğe gelirsen asılırsın, aşağıya gelirsen doğrarsın, yatay gelirsen bloke edersin, eğer gelirsen, hareket edeceksin."
Cangfeng Yingmu ve Qishi Biren: Piguaquan, kartal kadar farklı iki göze ihtiyaç duyar ve teknik mükemmeldir. "Hızlı ilerleyin ve şiddetle saldırın, yavaşları yenmek için hızlıyı kullanın", yani: Önce eller gelir, önce adımlar gelir, önce gözler gelir. Gizli cepheye dikkat edin. Dövüş tekniği: Tüm vücut boyunca zayıflık gösteren, her yönden gizli ön pusu.
8- Piguaquan Öğretmenin Önemli Noktaları
Piguaquan'in temel teorisinin kavramsallaştırılması: Öğretim sırasında, Piguaquan'in gelişimine genel bakış ve temel teorik bilgiler tanıtılır, böylece öğrenciler Piguaguan'in temel kavramları hakkında temel bir anlayışa sahip olabilirler ve bu, Piguaquan'i iyi bir şekilde uygulamak için büyük önem taşır. Piguaquan'i uygulayan pek çok meraklı, Piguaquan'in temel içeriğini çok iyi anlamıyor. Hareketleri öğrenmeye gelince, sadece hareketleri biliyorlar ama nedenini bilmiyorlar. Genellikle dövüş sanatının çağrışımını bulamıyorlar. Hareketlerin üslubuna hakim olamamanın yanı sıra hareketlerin kuvvetli işleyişi açısından da koordineli bir seviyeye ulaşmak zorlaşarak hareketlerde niteliksel değişikliklere neden olmakta ve özgün üslubunu kaybetmektedir. Bu nedenle, öğretim yalnızca form hareketleri öğretmeye odaklanırsa ve öğrenciler için "neden" sorusunu göz ardı ederse, yalnızca eski bir öğretim biçimi olabilir ve bu, Wushu'nun mirasına ve gelişimine çok zarar verir. Modern Wushu'nun öğretimi, yalnızca öğretmenlerin nasıl iyi öğretebileceği değil, aynı zamanda öğrencilerin nasıl iyi öğrenebileceği de dikkate alınmalıdır. Bu nedenle, onlarca yıllık öğretmenlik deneyimi sayesinde, öğretim açısından öğrencilerin öncelikle öğrendikleri dövüş türüne ilişkin temel genel bakışı anlamaları gerekliliğidir. Bundan sonra öğrenciler dövüşün temel hareketlerini, temel tekniklerini ve formlarını öğrenmeleri açısından dövüşün güç kurallarına ve stil özelliklerine hakim olabilirler; her "hareket"i öğrenme sürecinde, oluşturulan her "hamle"yi anlayabilirler. Saldırgan ve savunmacı dövüşün temel teorisi ve pratik çağrışımı, öğretmenlerin Piguaquan'i öğretmesi ve öğrencilerin Piguaquan'i iyi uygulamaları için önemli bir yol gösterici öneme sahiptir.
Temel yeteneklerin ve temel tekniklerin öğretimi ve eğitiminin güçlendirilmesi: Piguaquan'ın omuzların, belin ve adımların esnekliği konusunda yüksek gereksinimleri vardır. Bu nedenle, Piguaquan'i iyi bir şekilde uygulamak için Piguaquan'in temel hareketleri ve temel teknikleri üzerinde de çok çalışılmalıdır, çünkü Piguaquan'in temel hareketleri ve temel teknikleri yalnızca saldırı ve savunma, dövüşün, gerçek dövüş çağrışımına dayanmaz, aynı zamanda Tongbeiquan'e dayalı olarak, kuvvet kuralına ve tüm vücuttaki tüm eklemlerin koordineli gelişim özelliklerine göre kurulmuştur. Bu, diğer dövüş stillerinin temel yetenek ve teknikleriyle değiştirilemeyecek önemli kavramlardan biridir. Piguaquan'in temel hareketlerinin birincil uygulama aşaması esas olarak "Lianhuan Guazhang", "Lianhuan Pizhang", "Tuntu", "Shuaibi", "Zuoyou Danpishou", "Fangongbei" gibi diğerlerini ve temsil eden hareketleri içerir. Pratik yapılırken gevşekliğe, yumuşaklığa ve uyumluluğa odaklanılmalıdır. Dövüş formülü şöyle diyor: "Önce genişlemeyi arayın, sonra sıkılaşmayı arayın." Şöyle deniyor: "Duruş yumuşaksa açılıp kapanması kolay, güçlüyse açılıp kapanması zor olur." "Yapma konusunda iyi olun" nedeni de budur. Kaslarınız biraz daha uzar ve bir puan daha kalın olmak için pratik yapmaktan kaçının." Temel hareketlerin ve temel teknik hareketlerin gevşek, yumuşak ve pürüzsüz bir şekilde uygulanmasından sonra, vücudun her yerine nüfuz eden kuvvet ve patlayıcı kuvvet hedefine ulaşmak için yavaş yavaş nüfuz etme ve kuvvet konusunda pratik bir farkındalık kazanılacaktır.
Piguaquan'in temel tekniği, Tongbei Shier Datangzi tarafından temsil edilen 12 tekli pozisyondur. Buna Shier Datangzi denmesinin nedeni, her bir pozisyonun defalarca tekrarlanması gerektiği anlamına gelir. Öğretirken sadece genel öğretim ilkelerine ve öğretim adımlarına uyulmaması aynı zamanda Tongbeijing gücünün kasık ve omuz kuvvetinin ayarlanmasına da dikkat edilmesi gerekir. Belden kuvvet kullanma özelliği, hareketin uzun bir vuruşa dönüşmesini engeller. Bunlar Piguaquan formlarını öğrenmek için sağlam bir temel oluşturmanın anahtarlarıdır.
Piguaquan'in gücü ve stil özellikleri: Tongbei Piguaquan'in antrenman stilinin özelliği, hareketlerin "ani doğasında" yatmaktadır. Tüm form tutarlı bir hızda uygulanamaz. Bu nedenle, öğretme süreci sırasında, öğrencilerin ustalaşmasını sağlamak için öğretmenin gösterileri ve açıklamaları kullanılır. Hareketlerdeki "ani değişiklikler" iyi Piguaquan'in anahtarıdır. Piguaquan'in güç özellikleri şu şekildedir: "Dakai Dahe, Mengqi Yingluo, Lulu Fanche Ruzhu Zoupan”. Güç "Tuntu Kaihe ve Qifu Ningzhuan" üzerinde yoğunlaşır. Gövde bir yay gibi açılıp kapanır, göğüs ve sırt bir ip gibi nefes alır ve yayılan kuvvet görünmez bir ok gibidir. Üst ve alt uzuvların ve gövdenin iniş ve çıkışlarıyla birlikte birleşik bir kuvvet oluşturur. Tüm vücudun gücünü, en hızlı şekilde tek bir noktaya konsantre olma gücünü düzenler. Öğretimde, Piguaquan'in güç ve stil özelliklerinin ön plana çıkarılması, doğru güç ve stil dinamiklerinin en kısa sürede oluşturulması ve Piguaquan'in antrenman yeteneklerinin geliştirilmesi açısından göz ardı edilemeyecek kadar büyük önem taşımaktadır.

Yazan: Chen Yabin - 2003

劈挂拳之研究

1）劈挂拳术的源渊及演变的考证
劈挂拳，全称“通备劈挂拳”。劈挂拳术发迹于河北省仓州，《史记•五帝本记》记载：[黄帝]“披山通道，未尝宁居”。“披”为“劈”。《辞海》“披”也解释为“劈”。《继效新书•拳经捷要篇十四》记载较详，其“三十二势”多为“披挂”内容。例如第六势的“秘诀”云：“倒骑龙诈输佯走，诱追入遂我回冲，凭伊力猛硬来攻，怎当我连珠砲动”。其中“倒骑龙”势，就是劈挂拳中的“倒发乌雷”势。又如第十一势的秘诀云：“抛架子抢步披挂，补上腿那怕他识，左横右扌采快如飞。架一掌不知天地”，把劈挂拳单招编入三十二势长拳之中。据《武术拳种拳家》、《小知录》记载：在明代有“使拳之家十一”、“使枪之家十七”。其拳有“南拳”、“赵家拳”、“勾挂拳”、“披挂拳”……。可见劈挂拳并称披挂拳在400年前已流行于民间被载入史册了。《中国武术大辞典》所云：“……清末主要传习于河北盐山、沧县、南皮县等地，清代同治年间入京津地区、宣统二年，天津中华武士会成立，列劈挂拳为主要科目之一，传播于华北地区。1928年中央国术馆成立，劈挂拳被列入高级教材，民国以后，以沧县、天津、兰州、沈阳等地为盛。新中国成立后，劈挂拳逐渐被列为竞赛项目，现已遍及全国。劈挂拳本属通备拳种，清代后期，也曾称“通臂门”，故在一些武术专著中称“劈挂通臂”，而被看成是通臂拳中的另一支。近百年来通备拳种的第一路子拳劈挂拳传播较广。第一位在河北盐山、沧县倡导和传播通备拳的是潘文学。潘在清道光咸丰年间盐山县“教谕”（主管教育，同时兼办盐山书院）。盐山书院分文、武两科传授学生，历时数年，武科人才济济，其中李云标、肖和成二人造诣最高，成为通备劈挂拳的最高继承传习人，李云标及其门徒在同治七年初抗捻军的战争中丧亡殆尽，继李、肖之后，有黄林彪、于保麟是劈挂拳的主要传习者。1897年黄林彪收马凤图为徒，当时马12岁，从师黄林彪学艺10年，是黄所习劈挂拳门中受教最深的一位。通备劈挂拳在黄、马两代得到了很大发展，在沧县、盐山等地影响很大。“主张以理（拳理）象（形似）会通，体（健体）用（技击）具备和（通备达化、备万贯一）的（通备）宗旨，充实和扩展了所属拳械。后经马凤图、马英图一生研习、施教，并以翻子、八极、戳脚诸拳兼而习之，形成了自黄氏之后的一大流派。”近年来在全中国各级各类武术比赛中几乎都有劈挂拳，尤其在中国武术推向世界的今天，劈挂拳在日本、英国、法国、东南亚、俄罗斯等国都有广泛的传播。
1.a）劈挂拳术的演变及发展
劈挂拳术是属于通备拳种的主要徒手套路之一。劈挂拳术为“子母拳”，共有两个套路。该拳种主要由劈挂拳一路“又名抹面拳”，劈挂拳二路（又名青龙拳）组成。后经马凤图和马英图两人多年的切磋琢磨，根据通备拳的劲力规律，创编了劈挂拳第三路（又名飞虎拳）和劈挂拳第四路（又名太淑拳）。后两路劈挂拳知者寥寥，受传者更是无几了。所以不很流行。通备拳种和其他拳种一样，在很长一段时期内没有得到广泛的开展。近百年来，该拳术也在逐渐失传，有时在武术界偶尔出现一路劈挂拳，但大都是残缺不全，名存实亡。当今对于该种拳术的劈挂拳二路青龙拳；劈挂拳三路飞虎拳；劈挂拳四路太淑拳和总母拳——大架子，更是成为罕见的套路了。
任何同属一脉的拳种在承传过程中难免在劲力、风格以及套路结构上有所变异。所以，逐渐形成西北、河北两支劈挂拳系列。目前，在甘肃、陕西一带广泛传承通备劈挂拳术的套路有：一路劈挂、二路青龙、三路飞虎、四路太淑和大架子。“在沧州一带广为流传的拳术套路有：挂拳、青龙拳、慢套劈挂拳、快套劈挂和炮锤”。
劈挂拳套路是依着它的难易程度而排例成一、二、三、四路和大架子的顺序的。在套路的编排上是由浅到深、由易到难、由简到繁的将动作递增在劈挂拳术一、二、三、四路和大架子之中的。在第一路劈挂拳术中主要以“劈”为主的进行腰、胯、步的基本操练。从套路结构上来看，尽管是一些浅进教材，却又是深浅不拘的高级教材。劈挂拳术第二路青龙拳，主要任务是以“挂”为主，进行“行场过步，抢门插招”的练习，在套路上与劈挂拳一路不同的是，行势较多，技击的手法表现得更为显著，除却劈挂拳一路中有的通备劲道外，手法中的连锁反应是它的主要特点。劈挂拳术第三路（又名飞虎拳），故名思意便知它的主要任务了。武术词汇中“飞”者“快”也；“虎”者“力”也。因此，在劈挂拳术第三路的演练中，不仅要求动作遒劲，而且要求快速连贯。所以，在身势上的三盘一贯，穿、蹦、跳、跃、起、伏、转、折等方面的要求就更显得重要了。劈挂拳术第三路（飞虎拳）在套路结构上破除了原始的组织形式，又经马凤图重新的编制，使其结构上比前两路劈挂拳有长短兼顾之优点。劈挂拳术第四路（太淑拳）在保留通备劲力的基础上，汇总了太祖拳、八极拳、戳脚等各拳种的技法特点，使拳法发劲刚猛，爆烈骤变。在技法上体现了手脚齐动，上下合击，以腿脚为先，连环踢打，左右互换的技击风格。由于劈挂拳术“源流有序、拳理明晰、风格独特、自成体系”，目前，已被国家列为重点发展拳种。
2）劈挂拳器械套路的考证
现在的太极拳术，在以前就只是太极拳，根本没有什么器械。杨露禅在陈氏太极拳的基础上创编了杨氏太极拳仍然只是一套拳。后来人们根据太极拳的“劲力”规律创编了太极枪、太极剑、太极棍。1983年在全国武术竞赛中又出现了太极锏。又如：醉拳，现已出现了醉棍、醉剑、醉枪，将来还可能再出现醉刀等等。劈挂拳术溯本求源只有拳术，没有器械套路。后来在马凤图和马英图两位老先生的共同切磋下，根据通备劈挂拳术的“劲力”规律创编了一套劈挂刀。之后，人们根据劈挂拳的劲力特点又创编了疯魔棍、通备小剑、劈挂双刀、苗刀。并且，列入通备拳系中。从而填补了劈挂拳系没有器械套路的空白。
3）构建劈挂拳术的基本核心内容
“通备大架子”是整个通备拳种的基础，它是产生四路劈挂拳及各种器械的总“母子拳”。大架子共分12段、118式。其中在手法上主要以滚、勒、劈、挂、斩、卸、剪、扌采、掠、摈、伸、收、摸、探、弹、砸、擂、猛、勾、锉、推、提等二十二个基本动作构成它的手法变化。在腿法中主要以钉、踢、弹、剽、蹬、踹、圈、点、踩、顶、撩等腿法构成了它的下盘艺业。在身法中主要以三体同动（肩、腰、胯）；三盘一贯（上、中、下）；拧腰切胯、沉肩气按，溜背合腕、吞吐伸缩，虚实往返等原则贯穿于每个动作之中。在步法中主要以辗、转、拧、锉、扣、提、进、退构成它的行场过步和进退往返的奇正变化。由于该拳术总括了上、中、下三盘的奇缺内容，因此，显示了与其它拳种的异样风格。在整个套路的练法上不仅讲究以重势为主、兼贯刚劲，而且，还讲究“慢拉架子，快打拳，急打招”这是通备拳练功调劲的原则。大架子正是属于架子功的内练部分，大架子除过作为基本技术和基本动作练习外，它又是在手、眼、身、法、步等劲力方面是通备拳术的主体，因此，“通备大架子”中的每一个招势在动作规格上的要求都是十分高的。
4）劈挂拳术的技击概念
劈挂拳术中有多少技击内容，有多少招势能够用于实战，不仅是爱好劈挂拳的练习者所关心的问题，也是我们所要研究的一个内容。在武术作为冷兵器的时期，军族中是不提倡操练“花法”的。如：明朝戚继光所撰《纪效新书•兵家类•卷首》中记载：“学技即不真而花法无益之”。所以，“好看的花枪、花刀、花棍、花叉中的单舞、内滚、跳打都是以图人前美观的花法”。这里所说的“花”，是指武术套路中的“陪衬”动作。每一个套路都是由几个主要“招法”组成，而这些“招法，就是技击的核心、实用的主体。均应精练。并且，应该融会贯通、伸缩于腰膀、熔化于心中，在实战中能够达到得心应手。如《纪效新书•拳经捷要篇第十四》所云：择其拳之善者三十二势，势势相承、遇敌制胜、变化无穷、微妙莫测。窈焉冥焉，人不得而窥者谓之‘神’。俗云：拳打不知是迅雷不及掩耳，所谓不招不架，只是一下；犯了招架，就有十下。博记广学，多算而胜”。精辟的阐述了武术“单招”的训练必须达到炉火纯青的境地才有实用的价值。
劈挂拳术中的“十二大趟子”，主要讲究步法。拳谚讲：“手是两扇门，全凭腿打人”，但是，通备劈挂拳术的技击理论认为“手是两扇门，全凭步打人”。因为，运动员的技术动作训练到一定的程度，在实战中使用的手法、腿法击不中对方的主要原因在于步法跟不上。所以，劈挂拳术中的“十二大趟子”主要讲究的是步法，也就是寻找对方的破绽，对方处在什么位置就用什么招法，因此，关键在于角度，是根据对方所处的不同角度而创编的制敌方法。然而，步法的迅疾和角度的到位，是达到四两破千斤以及劈挂拳技法运用的关键所在。
综上所述，武术套路中的“单招”、“单势”是技击的主体，但是，笔者在这里还要着重的强调一下，尽管学会了劈挂拳术套路，但是，不一定能够实战。即是学会了其它拳术也是如此。因为，武术套路和实战训练在形式上和训练内容上是截然不同的两条途径。凡是套路都有陪衬动作以扶助“招法”而完成整个套路演练的目的。套路中的动作编排都含有舞和艺术美的成份以及“单招”与“单招”之间的衔接过度动作。另外，实战中的攻防格斗技能是在微妙莫测的运动中运用，而不是按照对练形式完成。所以，拳谚云：“在实战中按套路攻守者，谓之食古不化”。
关于“打”的实质问题是很简单的，就那么一、二下。再让我们用《纪效新书•拳经》所记载的“三十二势”来说明一下；如果学会了“三十二势”却在实战中一势也发挥不出来，可以说，只是起到了“活动手足贯勤肢体”的作用，离“实战”的距离还相差很远。如果能够在实战中达到“得心应手”（既百发百中）于一势，可以擅名于武林，二势入“化境”，独步于武坛，精通于三势（出招便制敌）无敌于天下。所以，实战的训练指导思想是招法在精不在多。俗语云：“不怕百招会，就怕一招精”。正可谓“雄鹰径天下飞，群雀两边波”。
5）劈挂拳术运动中的吞吐、开合的概念
5.a）“吞吐”、“开合”是劈挂拳术演练的主要形式。劈挂拳术的“吞吐”是指在运动中两背的吞与吐；胸部的吞与吐。劈挂拳术的“开合”是指在运动中以颈椎和尾椎的开与合。
5.b）开合和吞吐的协调配合是较难掌握的，应该注意的是：“躯干的活动范围要运用的充分”。劈挂拳术中的“大跨步、缠颚手”都是开合和吞吐的代表动作。
6）劈挂拳术演练风格
劈挂拳套路在演练风格方面，从整个气势上看，如高山流水、轻浮流畅；意深典雅、色淡味浓。通俗的讲：轻松，含内劲，不是很爆。只是第五段是高潮，突然出现磅礴之气势，风起云扬，似乎是力能拔山，气能盖世。如果一个运动员没有雄厚的身体素质要达到这一点是很困难的。
7）劈挂拳术的技法特点
7.a）大开大合、长刁冷抽
劈挂拳动作开合幅度较大，四肢百骸屈合灵活以护各部，舒展各节以放长击远，在大开中求密合，在长击中藏短打。动作整体表现为：“合如伏炮，缩身藏头，开始炮发，上下展炸”。技法特点上，长刁冷抽，脆快冷弹，回缩若弹簧。
7.b）步法多变，身法灵活
步法讲究进必跟，退必疾。在长进与速退中，常以原地“转趾”（脚尖碾转）的方法变换方位于姿势。劈挂拳注重以腰为轴，同时要求含胸拨背，蜿蜒蛇形，力由腰发，常以直进侧入，转折机灵。
7.c）长击短打相兼，手劈脚踢并用
劈挂拳讲究柔中带刚，以放长击远，刚中寓柔，着重于贴身靠打，收则势短节猛、搅靠劈重，连珠炮动，具有长击与短打相兼，手劈脚踢并用的技法特点。
7.d）随招进招，随形打势
技法上讲究随招进招，随形打势，其一般规律为“高来则挂，低来则劈，横来则拦，顺来则搬”。
7.e）藏锋鹰目，气势逼人
劈挂拳要求两眼迥迥有神如鹰目，技法上讲究“速进猛攻，以快打慢”，即：手到步到眼先到。注重藏锋，拳诀：藏锋十路埋伏，透形周身示弱。
8）劈挂拳术教学要点
8.a）劈挂拳基本理论概念化
教学中，简介劈挂拳术的发展概况及基本理论知识，使学生对劈挂拳术的基本概念有个基本了解，对练好劈挂拳有着重要的意义。很多练习劈挂拳的爱好者，由于不甚了解劈挂拳术的基本核心内容，而在学习动作方面只知其然而不知其所以然，往往找不到该拳术的内涵所在，不仅掌握不了动作的风格特点，而且在动作的劲力运行方面也很难达到协调的程度，以及造成动作上出现质的变化，而失去它本来的风采。所以，教学中如果只是着重传授套路动作，而忽略使学生明白“为什么”的问题，只能是一种陈旧的教学形式，这对武术的继承和发展是很不利的。现代武术的教学不仅要考虑教师如何教好的问题，而且还应该考虑学生如何能够学好的问题。所以，本人通过几十年的教学经验认为：在教学方面首先应该让学生先了解所学拳种的基本概况。尔后，在学习拳术的基本动作和基本技术以及套路方面，使学生能够掌握其劲力规律及风格特点；并且，在学习每个“招势”的过程中能够明白所构建的每个“招势”的基本理论及攻防格斗的实战内涵，这对教师教好和学生练好劈挂拳术都有着重要的指导意义。
8.b）加强基本功及基本技术的教学与训练。
8.b.1）劈挂拳术对肩、腰、步的灵活性有较高的要求。所以，要练好劈挂拳，还得在劈挂拳术的基本动作和基本技术上下功夫，因为劈挂拳基本动作和基本技术的设置，不仅是根据攻防格斗的实战内涵而且也是根据通备拳的劲力规律和周身各关节能够得到协调发展的特点而设置的。这是其它拳种的基本功和基本技术不能取而代之的重要概念之一。劈挂拳基本动作的初级练习阶段主要以“连环挂掌和连环劈掌”、“吞吐”、“甩臂”、“左右单劈手”、“反弓背”等为代表动作。练习时应以松、柔、顺为主。拳诀云：“先求开展，后求紧凑”。又云：“柔则势法变转开合易，刚则势法变转开合难”，所为“善练筋长一寸忌练肉厚一分”也是出于此理。经过一个时期对基本动作和基本技术动作的松、柔、顺练习，尔后逐渐有实战意识的贯力、贯劲，以达到通透劲，暴发力贯通周身的目的。
8.b.2）劈挂拳基本技术是以通备十二大趟为代表的十二个单势。之所以称谓十二大趟，意指每个单势应重复练习，教学时，不仅应该按照一般的教学原则和教学步骤施教、而且，还应注意随时调整通备劲力的顺达和肩腰部发力的特点以避免动作的长拳化。这都是为学好劈挂拳套路奠定坚实基础的关键所在。
8.c）突出劈挂拳运动的劲力与风格特点
通备劈挂拳的演练风格特点在于动作的“突变性”，整个套路的演练不能形成一个速度，所以，在教学过程中通过教师的示范和讲解使学生掌握动作的“突变性”这是练好劈挂拳的关键所在。劈挂拳的劲力特点表现为：“大开大合，猛起硬落，辘轳翻扯，如珠走盘”。劲力集中于“吞吐开合，起伏拧转”。躯干开合如弓，胸背吞吐如弦，发出之力如无形之箭，与上下肢及躯干的起伏拧转形成调全身之力以最快速度集中于一点的合力。教学中，突出劈挂拳的劲力与风格特点，对尽快形成正确的劲力、风格动力定型，提高劈挂拳的演练技巧，有着不可忽视的重要意义。

作者：陈亚斌 - 2003年