Demir Kollu Kırlangıç Li Yunbiao

- 1 -
Tongbei Wuxue sistemi, uzun bir gelişme sürecinde yavaş yavaş oluşturuldu ve bir çok bilge ona yeteneklerini ve enerjisini verdi. Bunlar arasında, Qing hanedanlığı döneminin sonlarında, Hebei eyaleti Yanshan ilçesinden Li Yunbiao en belirginiydi ve Tongbei Wuxue sisteminin kurucularından biriydi.
Daha önce de belirtildiği üzere, Fei Dahuan'ın Tongbiquan'ı Ming hanedanlığının Wan Li (1573-1620) döneminde kurduğu iddiası inandırıcıysa, Tongbei Wuxue'nin teorik kökeni en azından doğrudan Ming hanedanlığına kadar izlenebilir, ve bazı teknik bileşenleri Ming hanedanlığı'ndan önce de ortaya çıkmış olabilir. Ama, miras sistemi yalnızca en yakın Qing hanedanlığı (1644-1611)'na kadar izlenebilir. O dönemlerde, Hebei eyaleti Yanshan ilçesinde eğitmen olarak görev yapan Pan Wenxue'ye kadar uzandığını görebiliriz. Pan Wenxue, Li Yunbiao, Xiao Hecheng'e aktardı. Li ve Xiao da Huang Linbiao'ya aktardı. Huang ise Ma Fengtu'ya aktardı. Pan Wenxue'nin Yanshan ilçesinde yaşadığı zamanlardan, Ma Fengtu'nun çocuklarının nesline kadar, yaklaşık olarak 150 yıldan fazla ve 6 nesil geçti.
Usta Huang Linbiao'nun öğretilerine göre; Pan Wenxue tarafından öğretilen dövüş sanatları, o dönemdeki dövüş sanatları sınavı için gerekli olan Qishe (at üstünde okçuluk), Dao (pala kılıç) ve Shi (taş ağırlık) teknik sanatlarına ek olarak, Daqiang (büyük mızrak), Jian (ince kılıç), ve Piguaquan stilinin 1. ve 2. formları ile saha içi Kungfu olan Tongbei Dajiazi (büyük yapı) ve Shierdatangzi (12 büyük dizi) vb. Cang ve Yan ilçeleri halkı doğruluk ve dövüş sanatlarını vurgular. Pan Wenxue resmi bir sıfatıyla Wenwu yani hem edebi kültür hem de dövüş sanatlarını savunurdu. O dönemlere birçok öğrenci Pan altında eğitim aldı. Öğrenciler arasında iki seçkin karakter vardı, biri Xindian'lı Li Yunbiao, diğeri Dawangpu'lu Xiao Hecheng'di. Pan tarafından en çok saygı duyulan iki kişidir ve Pan'ın öğretilerinde en derin olanlarıdır. Pan'ın devam eden öğrenimine Li ve Xiao katkıda bulunmuştur.
Li Yunbiao hakkında yerel belgelerde bir çok kayıt vardır ve Qing hanedanlığının son dönemindeki Nian Ordusunun arşivlerinde de onunla ilgili bilgiler vardır. Ancak görebildiğim kadarıyla, Li Yunbiao'nun yerel belgelerdeki kayıtları, Çin Cumhuriyeti'nin 5. yılında (1916), Yanshan'ın yerlisi olan Jia Sifang (Pei Qing) tarafından yazılmış en detaylısı "Yanshan Yeni Kayıtları"ndadır, kitaplar arasında ilk sırada yer alır. Çin Cumhuriyeti'nin 22. yılında (1933), "Cang ilçesi kronolojisi" 8. cildi "Wushu bölümünde, Li Yunbiao için bir biyografi oluşturulmuş, içerik kaçınılmaz olarak abartılı ve yanlıştır. Aktarılan yazıda "Li Yunbiao"yu "Li Yunbiao" olarak yazılmış ve aynı kitabın başka yerinde "Li Yunbiao" yazıyor, gerçekte "Biao" yazılışı yanlıştır. Çeşitli yerel belgelere ve rahmetli babanın "Büyük Usta Li Yunbiao'nun Biyografisi" adlı çalışmasına ve diğer kaynaklara dayanarak, Li Yunbiao'nun yaşamını ve dövüş sanatlarındaki başarılarını aşağıdaki gibi tanımlamaya çalışalım.
- 2 -
Li Yunbiao (1812-1868), diğer adıyla Tianhan, Han uyruklu, Yanshan ilçesi Mengdian'lı (1955'te Mengcun Müslüman Özerk İlçesi altına geçti). Wuxiang (Wushu'nun yaşlı sığınma yeri)'da dünyaya geldi. Çocukluğundan beri mükemmel yeteneklere, iyi bir mizaca ve dövüş sanatı cesaretine sahipti. Ailesinin yoksulluğu nedeniyle, bir öğretmene gidecek hiçbir durumu yoktu, genellikle sakin ve daha fazla anlayışa sahipti. Biraz yaşı ilerlediğinde, öğretmen aramak için Nanpi, Wuqiao ve diğer ilçelere gitti. Tangquan (Tang devleti stili), Shuaijiao (güreş) ve genel olarak Qixie (silah bölümleri) çalıştı. Cömert davranan, aynı bayram ismine sahipti, o hafta fakirlere yardım etmek için sabırsızlanırdı, annesine ve babasına saygılı, memleket umudu çok yüksek olan bir kişiliği vardı. Dao Guang ve Xian Feng dönemleri (1821-1862) sırasında Pan Wenxue’den Pigua stili, Dao kılıç, Qiang mızrak ve sopa stillerini öğrendi, Baji ve Taizu stillerinin de eş zamanlı olarak eğitimini aldı. Pan'ın öğretisini olan; uzun ve kısanın tamamlayıcılığı, sert ve yumuşaklığın karşıtlığı, bütün bilgilerden süzülmek prensipleri olan "Tongbei"yi takip etti. Yunbiao'nun fiziği güçlüydü, cesurluğ ve hızı seçkindi, aniden ilerleyerek geri çekilebiliyordu, iki koluyla rakibini yenmede en iyisiydi ve çoğu zaman rakibini bir vuruşta yenerdi. Bu nedenle, "Yanshan Yeni Kayıtları"nın 16. cildinde "Tiebiyanzi (demir kollu kırlangıç)" lakabına sahip olduğu yazmaktadır.
Li Yunbiao'nun hayatındaki en iyi olduğu Daqiang (büyük mızrak), başlangıçta Yang ailesi Luhe olarak uygulanıyordu. Pan'dan öğrenmeye başladıktan sonra, eski öğrendiklerini terk etti. Pan tarafından öğretilen Qiqiang mızrağının 24 formuna ve Luhe ikili uygulamasına odaklandı. Ne zaman bir pozisyon ve bir durum olsa, mesafenin ortasında olmalı, kurallara sıkı sıkıya bağlı kalmalı ve çok pratik yapmalıdır. Bu nedenle, çabuk öğrendi ve Pan tarafından büyük beğeni topladı. Pan, Daqiang mızrağında en garip ve durgun yerden çok çalışması gerektiğini ve gerçek özenli araştırma olmadan el becerisi ve hafiflik üretemeyeceğini savunurdu. Pan'ın öğretilerini takiben, Yunbiao, Daganzi büyük sopayı elinden asla bırakmadı, gece gündüz ovaladı, günde bin kez deldi ve birkaç yıl boyunca asla durmadı. Bu nedenle Qiang mızrak, iz bırakmadan yuvarlak ve ön tarafı çepeçevredir. Çoğu zaman insanların bilmediği yerlerde değişiklik yapılabilir. Bu şekilde yaşlı olanlar bile çoğu zaman buna karşı kendini koruyamaz. O zamanlar, Cangzhou dövüş sanatlarının en parlak olduğu zamanlardı, ustalar orman gibiydi ve birçok usta vardı. Luotuan'lı Li Dazhong, Zhang Tongwen ve Nanpi'li Zhou Changchun, hepsi Daqiang mızrağıyla ünlüydü, ama hepsi Yunbiao'nun Qiang mızrak tekniğinin mükemmelliğine ikna oldular. Dao pala kılıç tekniği üzerinde de çok çalıştı. Duruma göre Piguadao kılıcının hızlı ve şiddetli değişimi ve sapında tek el veya çift el değiştirme ustalığı her zaman Dao kılıcın en zor yönleri olmuştur, ancak Yunbiao bunu kolaylıkla halledebiliyordu. Boş elin esas yöntemi Pigua'dır, ve aynı anda saldırılar için Baji, kısa veya uzun mesafelerde ne istenirse o yapabilabilir. Düşürmekte de eksper, rakibine yaklaşınca sessizce düşürüyor. Yunbiao taktikleri vurgulamıyor, köksüz anlatılanları hor görüyor. En sık söylediği söz şudur: "iç stil veya dış stil farketmez, sadece kazanan veya kaybeden vardır". Ama rakibiyle dövüştüğünde, yetenek daha iyi olsa da, sonunda hileyi arardı. Rakibi acemi olsa bile, birbirlerine temkinli yaklaşırdı ve herkes dışarı çıkardı. Öğrencilerine sık sık şunu söylerdi: "Aslan tavşanla boğuşur, tüm gücünü kullanmalısın, dövüşçünün ilk prensibi budur." Yunbiao, Tongbei Dajiazi ve Shierdatangzi'yı iyi bir şekilde düzenledi, "Tongbeijing" gücünün çalışmasını iyileştirdi ve hespsinde çok çalıştı, büyük çaba sarf etti. Kısacası, Li Yunbiao, Pan ailesi üyeleri arasında en çok sanatı icra eden kişiydi, bir birey olarak en dik olanıydı ve cömertti. Bu nedenle herkesin oybirliğiyle "Dashixiong (büyük usta ağabey)" denilmeye başlandı, uzun yıllar sonra ölümüne kadar okuldaki insanlar onu hala bu şekilde çağırdı.
Li Yunbiao, Pan ile 3 yıl geçirdi. Usta olduktan sonra, bir sebze satıcısıymış gibi davranmaya başladı, Pan'ın çalışmalarını doğrulamak için Pekin ve Tianjin'e gitti. Pan'ın çalışmalarıyla karşılaştırmalı olarak incelemek için ünlü dövüş sanatları ustalarını ziyaret etti. Daha sonra, Beijing'in Lu birliğinin 5. devriye birliği süvari baş eğitmeni Hao Mou ile tanıştı. Hao, Henan'lı Wujinshi (imparatorluk tarafından yapılan dövüş sanatları sınavında başarılı olan savaşçı)'ydi . Nesillerdir dövüş sanatları yapan bir ailede dünyaya gelmişti, nişancılıkta iyiydi, Gunfa sopası ve Shuangsgoudao iki elle tutulan kılıç kullanma konusunda benzersiz bilgiye sahipti. İkili ilk görüşte tanışmış ve birbirlerini sırdaş olarak görmüşlerdi. Hao yaşlıydı, bir zamanlar Guanggun lakaplı Yang Youbiao tarafından başkentte küçük düşürülmüştü. Yunbiao'nun adaletsizliğine Hao neden oldu. Beijing'in her kesiminden dövüş sanatları ustalarını, devriye kampının Changchun istasyonunda ziyafet için davet etti. Yunbiao usta, Yang Youbiao ve Zhang Liaolan gibilerini halka açık bir yerde mağlup etme fırsatı buldu. Sonuç olarak, şöhret yükseldi ve başkent dövüş sanatçılarından hiç kimse, onun "demir kollu Li" olduğunu bilmiyordu. Daha sonra Hao tarafından Luying birliğinin eğitmenliği görevini üstlenmesi tavsiye edildi. Li Yunbiao, Changchun bahçesinde müsabaka yaptığı zaman, Beijing sanatçıları tarafından "sebzeci Li, Changchun bahçesinde sorun çıkarıyor" adlı şarkı söylemesi için bir davul bestesi derlendi. Babam, Çin Cumhuriyeti (1912-1949)'nin ilk yıllarında Beijing'de duyduğu o şarkı söylerdi.
Tong Zhi'nin 5. yılının (1866) başlarında, Yunbiao, geçmişdeki atalarına yas tutmak için geriye döndü. Yas döneminde, evde Pan'ın tabletleri kuruldu ve Xiao Hecheng, An Tingxiang, Yu Baolin ve diğerleri ile birtlikte Tongbei stili ve silahları hakkında günlerce tartıştılar. "Xinzhi" kayıtları, "evde, yüzlerce öğrenciye ders verdiğini" anlatmaktadır, söylediği bu dönemdir. O sırada, o ve kararlı Xiao Hecheng, Tongbei Wuxue'nin en önemli sırlarını bırakmak için, Yanshan Huanglongtan'lı muhteşem Huang Linbiao'yu ikna etmek için çalışıyorlardı, zaten tanınmış birisi olan Hunag Linbiao, Pan'ın öğretisi ve Li Yunbiao'nun ahlaki ve dövüş sanatlarına olan içten inancı nedeniyle Li Yunbiao'nun öğrencisi oldu. Bu, Li Yunbiao'nun kariyerinde, geleceği dört gözle bekleyebilen bir kişi olduğunu ve becerilerini yalnızca dünyaya meydan okumak için kullanan sıradan bir dövüş sanatçısı olmadığını göstermektedir.
Tong Zhi'nin 6. yılında (1867), Nian ordusundan Zhang Zongyu (Cangzhou'lular "küçük kırlangıç kral" olarak bilir) Qing hanedanlığının Jingji bölgesine saldırdı ve dalgalanan bu baskın Nanjing'i geri getirdi. O sırada, bir zamanlar güçlü olan Nian Ordusu, Qing ordusu tarafından kurulan kafeste kapana kısılmış canavarla savaşan tatar yayının sonu oldu. Nian ordusunun durumu kritikti, askeri disiplini bozuldu ve öldürmenin ve yağmalamanın hiçbir yolu yoktu. Tianjin ve Cangzhou'daki ilçelere büyük zarar verdi, Hebei ve Shandong halkı büyük felakete uğramıştı.
O yılın 14 Kasımında, Nian ordusu, Yanshan şehrini ilk kez saldırıyla kırdı. Şehir, tarihinden ve savunmasından birçok kayıp verdi. Nian ordusu, yığına sevdalı değildi ve hemen diğer ilçeleri sildi süpürdü. Qing hükümetinin kışkırtması ve yerel yetkililerin desteğiyle, Yanshan'ın 4 köyünün halkı, kendilerini korumak için gruplar oluşturarak derin hendekler ve yüksek bariyerler yaptılar. Aralarında Gaoer, Jiuxian, Mengdian, Zhangcun, Maoquan ve diğer köylerin halkı, "şehitlerin cesur yumruğu, saf yemin ile hırsızı öldürür" diye genel bir grup oluşturdu, diğer adıyla "Nantuan (güney grubu)". Çünkü Li Yunbiao, "memeleket umuduyla ilham alan, sert mücadele yapan çete grubu gibi"dir, tüm alaylar oybirliğiyle onu alayın başı olarak destekler ve 4 köyün halkı ona güvenerek gelir. Bir süre için, Nantuan grubunun ivmesi oldukça muhteşemdi ve ilerleyerek ve yağmalayan Nian ordusunu tehdit altında hissettirdi. Nian ordusu Yanshan'dan tahliye edildiğinde, Nian Ordusu tehdit etti: "Nantuan, hemen çekip git!"
Tong Zhi'nin 7. yılının Nisan ayında Nian ordusu, Yanshan ve Nanpi arasında yeniden ortaya çıktı. Yanshan ilçesi halkı gece gündüz korku yaşayarak rahatsız oldu. Nantuan grubu "çok enerjikti ve hepsi şehri korumak istiyordu". Ancak ilçe beldesi uzun süredir çökmekte ve kısa sürede tamamlanamamaktadır. 9 Nisanda Nian Ordusu, Yanshan ilçesinin kuzey kapısı olan Changguo'da aniden ortaya çıktı. Changguo'nun köylüleri "çok sayıda ve cesurdu" ve 200 fazla insanı öldüren Nian ordusuna karşı savaşmak için bir grup örgütlediler. Nian ordusu hüsrana uğradıktan sonra, saldırılarını hemen dağıtarak 4 köy grubu cesaretleriyle, ​birbirleriyle işbirliği yapmasını engellediler ve ardından ana kuvvetle ilçeye saldırma fırsatını yakaladılar.
O sıralarda, "Sifang Yiyong (hakperest cesurlar dörtlüsü) Qunji ilçe merkezinin altında 100.000'den fazla vardı ve Nian ordusu ile karşılaştırıldığında, insan gücünde bir avantaja sahip görünüyordu. Ancak, sözde "Sifang Yiyong (hakperest cesurlar dörtlüsü) aslında eğitimsiz köylülerdi. Onlar "askerlik yasalarında iyi bilgili değiller"di ve silahları çoğunlukla çeşitli tarım aletleriydi, muhtelif askeri eğitim almış halktandı, birlikleri kontrol dışıydı ve dağınık bir bölüktü. Tarlada savaşan yaban süvarilerden daha iyi olan Nian ordusu, "köylü gubunu bir orman gibi gördüğünde kahkaha ile gülerler." O anda, Xiao Hecheng sağlam durmakta ve savaşmamakta ısrar etmişti. O, köylü cesurların çoğunlukla savaşmamış boş bir öğrenci olduğuna inanıyordu. Cesareti olmasına rağmen, saha savaşlarını nasıl ayıracağını ve birleştireceğini bilmiyordu. Sadece çok sayıda insanla kazanmak zor olurdu. Bu nedenle, şehre tutunmak daha iyiydi ve Nian ordusu uzun süre saldırmaya cesaret edemeyecekti, gevşeyip dağıldığında, onu engelleme ve saldırma fırsatını yakaladığında ilçeden veya sınırından kovulabilirlerdi. Li Yunbiao, Nian ordusunun zengin kadınlara karşı açgözlü olduğuna, devamlı yağmaladığına ve Yanshan'lıları itenlerin diğer etkenler olduğuna inanıyordu. Şimdi köylülerin morallari daha iyiydi ve dullara karşı savaşırlarsa, başarabileceklerdi. Morallerini bozmak ve cesaret edememelerini sağlamak için ilçe merkezini işgal ettiler. Kuang ilçesi uzun süredir bakımsız durumdaydı ve güvenilecek bir tehlike yoktu. Nian ordusu bir tugay ile saldırırsa, bir kez kaybedilirse, çok sayıda ölüm ve yaralanma olacaktı. İlçe belediye başkanı Du Enlu ve tabur komutanı Sun Dapeng, Yun Biao'nun söylediklerinin makul olduğuna ve köylülerin cesaretinin mevcut olduğuna inandılar ve savaşmak için şehir dışına çıkmaya karar verdiler.
10 Nisan'da Yun Biao, Yanshan şehrinin güneyinde Nian Ordusu ile savaşmak için on binlerce köy kahramanına komutanlık yaptı. Kişisel olarak, Nantuan grubunun omurgası olan yüzlerce öğrenciye liderlik etti. Ateşli silahlar ve okçuluk kombinasyonuyla, fitilli tüfek, kılıç, kargı ve davullar eşliğinde ilerlediler. "Tianjin Vilayet Kayıtları"nın 54. cildinde, şehrin güneyindeki savaşın ayrıntılı bir açıklamasını "Yanshan Alıntı Kayıtları"dan alıntı yapmıştır. Bir paragrafı aşağıda aynen aktarıyoruz:
"Nantuan grubu, tüm silahları ve topçuları ile haydutları öldüren ve kalabalık olarak biriken, 100 kişi olan ilk görevdi. Haydutlar çoktur, yaralanıp öldürülseler de bir duvar gibiydiler ve yan yana at binerek baştan çıkarıcı bir şekilde kovaladılar, batıdan ve doğuya, doğudan batıya vurdular. Dumanın içinde haydutlar toplanıp bağırarak öldürmek için el ele tutuştular. Açılıp birleşenler 4 kişi sayılır, birbirlerini öldürürler ve cesurca geri çekilmezler. Ama Shu ilçesinden Yin Duhu, atla yere düştü ve ona ölümüne bağırdılar. 'Komutanları öldü!' diyerek kahramanlar sersemledi, çöktü, dağıldı ve yaralandı ve haydutlar şehre girdiler, öfkeyle yaktılar ve yağmaladılar ve güneye yöneldiler..."
"Yanshan Yeni Kayıtları" ve diğer yayınlara göre, Li Yunbiao, Nantuan grubunu yakınında Nian ordusu ile savaşmaya yönlendirdi. İki taraf birbirini öldürmeye başladı, köy kahramanları ölümüne çok savaştılar, Nian, desteklemedi. O anda beklenen şey, Nian ordusundan Zhang Zongyu tugayı aniden geldi, yüzlerce savaştan sonra hepsi seçkin süvarilerdi, manevraları çalkantılı ve durdurulamazdı! Köy kahramanları kalabalık bir piyadeydi. Süvariler tarafından saldırıya uğradıktan sonra, kuşların ve hayvanların dağılması gibi parçalanmıştır. Bütün ordu yenilir, öldürülür ve yaralanır. Yunbiao, öğrencilerinin bir dizi saf oluşturmasına öncülük etti, "haydutları öldürmek sayılmaz", savurarak ve şiddetle savaştı, ancak köy kahramanları bir nehir gibi koştu ve bir set gibi çöktü ve Yunbiao'nun tek başına desteklenmesi zordu, bu yüzden kuşatmayı kırmak zorunda kaldı. Kuşatmadan sonra, belediye başkanı Du Enlu ve diğerlerinin savaşta öldüğünü ve tüm öğrencilerinin öldürüldüğünü veya yaralandığını öğrendi. Kuşatmadan sonra, belediye başkanı Du Enlu ve diğerlerinin savaşta öldüğünü ve tüm öğrencilerinin öldürüldüğünü veya yaralandığını öğrendi. Yunbiao görkemli bir şekide: "Memleketimdeki yaşlı babaları hangi yüz görebilir? Kılıçlar yetersiz, ölmek için elinizden geleni yapın" diye haylırdı. Babamın anlattığı, usta Huang'ın söyleiğine göre, Li Yunbiao'nun rastgele oklarla vurularak öldürüldüğünü söyledi. Ölümünden sonra, tüm vücudu bir kirpi gibiydi ve sağ eli hala hasarlı Changdao (uzun kılıç)'yu tutuyordu. 56 yaşında öldü.
Daha sonra, yerel yönetim mahkemesi açıklama yaptı, imparator Tong Zhi'nin fermanı ile Yanshan'da Zhaozhong tapınağını kuruldu. Her yıl 10 nisanda belediye başkanı ve yerel eşraf ile birlikte "Yunbiao, doğruluk ve cesaretin tacı" anma töreni düzenlenir. Daha sonra, her anma töreni etkinliği sona erdiğinde, 4 köyün dövüş ustaları, Wushu gösterileri için alanlar kurarlar, bu yavaş yavaş Yanshan ilçesinde bir halk geleneği haline geldi ve Çin Cumhuriyeti (1912-1949)'nin ilk yıllarına kadar sürdürüldü. Nian ordusu şehri parçaladıktan sonra, özellikle kadın ve çocukları öldürerek katlettiler, "Yeni Kayıtlar"a göre bilinen ölü sayısının 4129 olduğunu söylenmektedir ve bunun sadece bir kısmı olduğuna inanıyorum. Babamın anlattığına göre, o zamanlar Nian ordusu ağılıklı olarak süvarileri ve uzun kılıçları kullanıyorlardı, saldırı kuvveti kasırga ile aynıydı, öldürülen ve yaralanan gönüllülerin ve sıradan insanların sayısı son derece fazlaydı, tahminen 10.000'den az değildi ve Yan ve Cang ilçelerinin komşu ilçelerinde de hemen hemen her hanede ölü ve yaralı vardı.
- 3 -
Li Yunbiao'nun hayatıyla ilgili olarak, Pekin ve Cangzhou'daki askeri faaliyetleri vb. bazı ayrıntılarla burada duracağız. Çok fazla kulaktan kulağa söylenti var, ancak bunların çoğu halk söylentilerine ait ve efsanelere benzer, sadece ilgili konularda birkaç kelime daha eklemenin gerekli olduğunu düşünüyorum.
Li Yunbiao'nun hayatı ve dövüş sanatları başarıları, genellikle babam tarafından çok anlatılırdı, ben de notlar alırdım. Ayrıca, daha sonraki yıllarda "Usta Li Yunbiao'nun Biyografisi" ve diğer materyalleri yazdı. Babamın "Biyografi"de dediği gibi, bu materyaller esas olarak, usta Huang Linbiao tarafından aktarıldı. Yani, Guang Xu'nun 26. yılında (1900) usta Huang şahsen, Yangshiqiao köyündeki bizim eve gitti ve babama, anlattığı hikayeyi not almasını söyledi. O yıl babam, sadece 13 yaşındaydı ve usta Huang tarafından öğrenci olarak kabul edildiğinin 2. yılıydı. Tong Zhi'nin 7. yılında (1868)'daki savaşta, usta Huang, Beijing'deki Luying alayında eğitmen olarak Li Yunbiao'nun yerini aldı ve bir feleketten kaçmış oldu. Ancak, Li Yunbiao'nun ölümü, memleketine giden birçok Tongbei öğrencisini derinden etkiledi ve her zaman yas tuttular. Bir keresinde, o sırada yanında olsaydı usta Li'nin hiçbir şekilde öldürülmeyeceğini ve bunu her söylediğinde, her zaman yasta olacağını söyledi.
Usta Huang'a göre, şehrin güneyindeki savaşta, Li Yunbiao ilk kez Daqiang (uzun mızrak)'ı kullandı, sağ ve sol kanatları koruyan düzinelerce uzun ve kısa silah kullanan öğrencileri vardı, uzun mesafe silahları fitilli tüfek ve ok yay bile vardı. Bu, Qi Jiguang'ın Yuanyangzhen (mandarin ördeği koşum dizisi)'nin "Qiyong (biraradaki cesurlar)" yöntemidir, yani oldukça kazançlıdır. Sonra Nian ordusu tugayının süvarileri aniden geldi, yay oklar, ateşli silahlar ve atlarda uzun kılıçlarla, yaklaşık 100 süvari ekibi dönüşümlü olarak saldırdı. Yunbiao'nun piyade bölüğü bir anda parçalara ayrıldı ve bir düzen oluşturamadı. O anda, elindeki mızrağı döndürdüğünde kullanamadı, neredeyse işe yaramazdı. Yunbiao, aniden uzun kapzeli kılıç ile değiştirdi, yani Qing hanedanlığı ordusunda donatılan Shuangshoudai (diğer adıyla Podao), ölümüne dövüştü ve kuşatmayı kırmayı başardı. Bu nedenle, daha sonra Xiao Hecheng, piyade savaşında uzun mızrağın keskin etkilerini tam olarak gösterebilmesi için kanatların korunmasında kısa silahların olması gerektiğini vurgıladı. Kanatlar olmadan hayatta kalmak zordur. Gerçek bir savaş olmadan, Qi Jiguang'ın "sağa ve sola kısa silahlar eşlik etmelidir" şeklindeki tezinin gerçek anlamını derinlemesine anlamak imkansızdır. Savaş sırasında, mızrağın gerçek pratik tekniği sadece 3 veya 5 vuruştur. Uzun sopalar kullanan dövüşçülerin aksine, teknik genellikle karmaşıklıkta kaybolur; ortak görüşe gelinde, "çiçekler ve bitkilerle dolu etrafta dolaşmak" sözde "Qiangshu (mızrak tekniği)" ise, bu gerçekten bir hokkabazlık oyunudur, sadece savaşta kullanıldığında faydasız olmakla kalmaz, aynı zamanda ölmenin hızlı bir yoludur.
Usta Huang, Li Yunbiao'nun, Wenwu (edebi kültür ve dövüş sanatı)'yu aynı anda kullanan, iyi araştıran ve çalışkan bir Wushu'cu olduğuna işaret etmiştir. Tongbei Wuxue eğitiminde, Pan'ın öğretilerine uymuş, "Rongtong Jianbei (deveran ederek iki özelliği de aynı anda bulundurma)" düşüncesini sürekli mükemmelleşmiş, doğru yolu açarak geliştirmiştir. Pan tarafından öğretilen dövüş sanatı metotu esas olarak Pigua serisidir ve Li Yunbiao, birbirlerinin güçlü ve zayıf yönlerini tamamlaması için Baji'nin yumruğunu ve mızrağını da dahil etmiştir. Li Yunbiao, Changduanhubu (uzun ve kısa mesafenin birbirini tamamlaması), Gangrouxiangji (sert ve yumuşak gücün karşılıklı yararı), Pigua ve Baji'nin birbirini tamamlayan durumunun kurucu öncüsüdür. Bazı çağdaş araştırmacılar, Li Yunbiao'yu Bajiquan ailesine dahil etmek için Çin Cumhuriyeti'nin "Cang ilçe kayıtları"nı temel alarak kullandılar. Li Yunbiao, Baji'yi uyguladığı için bu mantıksız değil. Ama onun kökü Tongbei'dir, ve Tongbei'in ana teması, çığır açan bir çok stili bünyesinde barındıran ata stilerin engellerini aşmak ve daha müreffeh bir dövüş sanatları alanı oluşturmak olan "Rongtong Jianbei (deveran ederek iki özelliği de aynı anda bulundurma)"dir. Daqiang (büyük mızrak), Shuangshoudao (iki elle tutulan kılıç) tekniğinde ve Gun (sopa) tekniğinde, köklerinin izini sürmekte iyiydi, birçok faydalı keşifte bulundu, antik ve modern aracılığıyla Tongbei Wuxue'nin gelişme yönünü oluşturdu. Özellikle Wushu'cuların itibarına vurgu yapmış ve Wushu'cunun insan olmayı esas alması gerektiğine inanmıştır. İnsanları tanıyan ve dünyayı tartışan bir Wushu'cu, önce doğruluğu, karakter ve erdemi ilk sıraya koymalı ve bir karakteri yargılamak için sadece bir yumruk, bir tekme ve bir kılıç, bir mızrak yeteneğine bağlı kalmamalıdır. Kendisi de yüksek ahlaklı, annesine vefalı, öğretmenlerine saygılı, arkadaşları için tehlikeleri paylaşan, haksızlığı gördüğünde ayağa kalkan bir beyefendiydi. En sonunda Sangzi (eski zamanlarda dut ağaçları ve catalpa ağaçları genellikle evlerin yanına dikilirdi, memleketindeki dut ve catalpa ağaçlarının da anne ve babası tarafından dikildiğini ve onlara hürmet edilmesi gerektiği söylenirdi, daha sonraki nesiller Sang 'dut' ve Zi 'çatalpa'yi memleket için bir öğretileme olarak kullandılar)'yi savunmak için cesurca öldü. Bu nedenle babam, "özel bağımsızlık, hayranlık uyandıran doğruluk"tan oluşan söz ile, bu Tongbei'in ilk erdemlisini, her yıl 10 nisanda onu anarak yasını tutardı.
Li Yunbiao'nun ölümünden bahsetmişken, bu onun Nian ordusuna karşı savaşının bilgisi ve Nian ordusunun doğasının değerlendirilmesi ile ilgili olmalıdır. Bu, açıkça, bu kısa makalede tartışılamayacak karmaşık bir tarihsel meseledir. Sadece Nian ordusu gibi köylü güçlerinin gerçeği olgulardan arama ilkesine göre nesnel olarak değerlendirilmesi gerektiğini söyleyebilirim. Feodalizm karşıtı otokratik mücadelelerinin haklılığını teyit ederken, yıkıcılıklarını, özellikle de yoğunlaştırılmış sonraki dönemlerini "haydut akını" ve sivillerin ayrım gözetmeksizin öldürülmesine ilişkin tarihi gerçeklerle de yüz yüze gelinmeli, körü körüne korunmamalı, hatta güzelleştirilmemelidir. "Köylü savaşları" gibi son derece karmaşık tarihsel meseleyle uğraşırken, aşırı sol düşüncelerin ve "kinayeli tarihçiliği"nin etkisini ortadan kaldırmaya, kendimizi "sol" bakış açısından kurtarmaya ve tarihi orijinal durumuna döndürmeye devam etmeliyiz.
Babam yaşamı boyunca sık sık Tong Zhi dönemindeki "Nian felaketi"nden bahsederdi ve bunun Cang ve Yan ilçelerinde eşi benzeri olmayan bir felaket olduğunu ve Cangzhou halkının asla unutamayacağı bir felaket olduğunu söylerdi. O zamanlar, Cang, Yan, Nan ve Qing ilçeleri arasında en çok acıyı Yanshan ilçesi çekti. Nian ordusu, 2 aydan fazla bir süre içinde Yanshan'a 7 kez uğradı ve ilçe yönetimine 2 kez saldırdı, şehirdeki binalar yanarak yerle bir oldu, 4 köyün hepsi dağılıp yıkıldı. Nisan ve mayıs ayında havalar ısındığında, cesetleri defnedilmek için geç kalındı, koku vebaya neden oldu. Haziran ayına kadar yaralananlardan ölenler oldu. Hemen hemen her aile öldürüldü yada yaralandı. Ağlamalar gece gündüz devam etti ve 9 gün boyunca duyuldu. Luotuan Baji'nin bir temsilcisi olan "Shenqiang (ilahi mızrak)" Li Dazhong da bu savaşta öldü. Zhang Tongwen (Zhan Keming)'in klan kardeşi Zhangliushe köyünden Zhang Huiwen, bir zamanlar Nian Ordusuna karşı kahramanca bir savaşa öncülük etmişti, yakalandıktan sonra, önce yakıldı ve sonra kılıçla kesilerek öldürüldü. Tongbeimen öğrencileri arasında, savaşta 170'den fazla ölüm vardı. Bu, Tongbeiquan'ın gelecekte uzun bir süre durgunluğunun önemli bir nedeniydi. Hem büyük büyükbabam hem de erkek kardeşleri, şehrin güneyinde savaşa katıldılar. Büyük büyükbabam Ma Jieyuan bir atlı olarak esaret altına alındı ve sonra Tianjin'li Yang Liuqing geri kaçtı; büyük büyükamcam Ma Lianyuan, sırtından yaralandı, bütün gece gündüz bir ekin tarlasında yatarak kurtarıldı, hayatta kalmasına rağmen ömür boyu sakat kaldı ve yaşlılığı perişan oldu. Bu yüzden daha sonra, Li Yunbiao'nun dövüş sanatları eğitimine güvenerek Nian ordusuna karşı savaştığını düşünerek, çocuklarının dövüş sanatları eğitimine şiddetle karşı çıktı. Sonuç olarak öldürüldü, aynı zamanda köylülere de felaket getirdi.
Bir dövüş Wushu'cu olarak Li Yunbiao, memleketinde bir felaket yaşadı, tereddüt etmeden memleketini savunmanın ağır sorumluluğunu üstlendi ve Tongbei öğrencilerinin cesurca ilerlemelerine öncülük etti. Bir hiç uğruna, meydan okuyarak, aklı bulanarak ve pişmanlık duymadan öldü. Şüphesiz hayranlık duymaya değer olduğunu düşündüm. Çünkü bu, bir Wushu'cunun kahramanca niteliklerinin en yüksek somutlaşmış halidir.
Tongbei Wuxue'nin uygulayıcıları, bu olağanüstü bilgeyi her zaman hatırlamalıdır.

Yazan: Ma Mingda - 2001

铁臂燕子李云标

一
通备武学体系是在一个漫长的发展过程中逐步形成的，许多先贤为它付出了才智和心力。其中，清末河北省盐山县的李云标是最突出的一位，他是通备武学体系的创建者之一。
如前所论，如果明万历年间费大环创编通臂拳的说法可信的话，通备武学的理论渊源就至少可以直接追述到明代，而它的某些技术成份早在明代就已出现。但，它的传承系统目前却只能上溯到晚清，追到曾经在河北省盐山县担任过教谕的潘文学其人。潘文学传李云标、萧和成等，李、萧传黄林彪等，黄传给马凤图。从潘文学在盐山县活动的时间算起，到马凤图的子弟门人一辈，大致已经经历了六个传代，凡一百五十余年。
根据黄林彪先生的遗教，潘文学所传授的武艺，除当时武举考试所必需的骑射刀石等技艺外，还有大枪和刀、剑，以及劈挂拳一、二路和属于内场功夫的通臂（备）大架子、十二大趟子等。沧、盐诸县民性重义尚武，潘文学以官方身份提倡文武兼习，一时师从潘氏者甚多，而学生中有两位出类拔萃的人物，一位是辛店的李云标，另一位是大王铺的萧和成，两人最受潘的器重，得潘氏之教也最深。潘氏之学得以绵延不断，李、萧二人功不可没。
李云标的事迹，在地方文献中多有记载，在晚清有关捻军的档案中也有与他有关的资料。但以我之所见，地方文献关于李云标的记载，应以民国五年盐山人贾思绂（佩卿）主修的《盐山新志》最详实，居诸书之首。民国二十二年（1933）的《沧县志》卷8《武术》也为李云标立了传，内容不免多有浮夸失实处。传文将“李云标”写作“李云表”，而同书的其他地方又写作“李云标”，实际“表”是错的。现据各种地方文献和先父的遗作《李太师云标先生传略稿》等资料，试述李云标生平事迹与武术成就如下。
二
李云标（1812—1868），字天汉，汉族，盐山县孟店人(1955年划归孟村回族自治县)。武庠生出身。自幼才质优异，性好拳勇，因家贫，苦于投师无门，常暗自揣摩，多有解悟。年稍长，曾到南皮、吴桥等县求师，练过唐拳、摔跤及一般的器械。为人慷慨大度，重名节，好周急济困，事母至孝，故乡望很高。道光、咸丰年间，从潘文学习劈挂拳、刀及枪、棍等法，兼习八极、太祖等艺，遵奉潘氏“通备”之教，善能长短互补，刚柔相济，融会贯通。云标体魄雄健，勇捷过人，进退倏然，最擅以双臂克敌，往往一击败敌，故《盐山新志》卷16说他有“铁臂燕子”的雅号。
李云标平生最好大枪，原本练的是杨氏陆合，师从潘氏后摒弃旧学，重点学习潘氏所传的奇（戚）枪廿四势及陆合对扎，凡一势一法，莫不中规中距，严守法度，苦心操练，因此上手很快，大受潘氏激赏。潘氏主张，大枪必须从最笨拙滞重处下功夫，非经过实实在在的苦心研练，便不能生出巧捷轻妙的劲道。遵照潘氏之教，云标大杆子从不离手，朝夕摩挲，一日千扎，数年从不间断。故运枪圆转无痕，机锋四伏，常能于人所不知处陡生妙变，即是老于此道者亦往往防不胜防。当时，正值沧州武风鼎盛，高手如林，名家辈出，罗疃李大忠、张同文，南皮周长春，俱以大枪立名于世，然皆推服云标枪法之妙，叹莫能及。他在刀法上也下过大功夫。劈挂刀在迅猛遒劲中的应势之变，及单双手换把的机巧，从来都是刀法方面的难中之难，但云标无不得心应手，游刃有余。拳法以劈挂为主，兼攻八极，或短或长，从心所欲。又擅长跌法，一旦贴近对家，无不应声而倒。云标不重套子，鄙夷江湖套子把势及虚玄无根之谈，他最常说的口头禅是：“不论内家外家，只有胜家败家!”但他与人交手，虽能力胜，终求巧取；对家即使是生手低手，亦必审慎相向，全力以赴。他经常对弟子们说：“狮子搏兔，必用全力，这是拳家第一要义。”云标对通备大架子和十二大趟子的条贯整理，以及“通备劲”的提炼熔铸，都殚精竭虑，建树良多。总之，李云标在潘氏门人中练艺最多最精，为人也最耿正豪爽，因此被大家一致尊称为“大师兄”，直至他殁后许多年，门内人仍旧这样称呼他。
李云标从潘氏凡三年，艺成以后，曾佯扮成青菜小贩，游历京津，遍访武林名家，以验证潘氏之学，同时也比照潘氏之学而努力研究各家武艺之长。后与京师绿营巡捕五营马步枪总教习郝某结识。郝是河南人，武进士，出身于世代武技之家，长于枪法，对棍法和双手刀法也有独到见解。二人一见相得，彼此推为知己。郝已年迈，曾经受辱于京城有名的“光棍”杨由彪等。云标为之不平，乃由郝某出面，邀请京中各路拳家在巡捕营畅春园驻地宴聚较武，云标借机当众挫败杨由彪、张疙瘩等，由此名声腾起，京师拳家无人不知有“铁胳臂李”者。后由郝某举荐，出任绿营教习之职。李云标在畅春园比武一事，曾被北京的说唱艺人编成大鼓词演唱，称“青菜李大闹畅春园”，直到民国初年，先父在北京还听到过演唱。
同治五年（1866）初，云标丁忧返里服丧。服丧期间，在家中设立潘氏牌位，与萧和成、安廷相、于宝麟等朝夕研讨通备拳械武艺。《新志》说他“家居，授徒以百计”，说的正是这个时期。也就在此时，他与多谋善断的萧和成设计折服才具超绝的盐山黄龙潭人黄林彪，已经名闻遐迩的黄林彪对潘氏之学和李云标的品德武艺心悦诚服，欣然拜在云标门下，从而为通备武学薪尽火传留下最重要的根脉。足见李云标是一位在事业上能高瞻远瞩的人，并非一般徒以技勇喧嚣尘上的武夫。
同治六年（1867），捻军张总愚（沧州人称之为“小燕王”）部冲击清朝京畿地区，在京南一带来回突袭，势如飘蓬。此时，曾经强劲一时的捻军已成强弩之末，在清军设定的牢笼中作困兽之斗。捻军形势危重，军纪败坏，杀掠无分良莠，给天津、沧州所属各县造成极大的破坏，冀、鲁人民饱受祸殃。
此年11月14日，捻军第一次攻破盐山城，城中自典史、守备以下死伤累累，而捻军亦未恋栈，旋即转掠他县。在清政府的鼓动与地方官员支持下，盐山四乡之民纷纷深沟高垒，结团自保，其中高尔、旧县、孟店、张村、帽圈等乡之民，“士烈多拳勇，素矢杀贼”，结成总团，号为“南团”。因李云标“精搏击，多党徒，乡望尤孚”，各团一致拥戴他任总团长，四乡之民多来依附。一时南团声势颇为壮观，竟令游动剽掠的捻军感到威胁，捻军在撤离盐山时曾扬言：“吾其避南团乎!”
同治七年4月，捻军再度出现在盐山、南皮间，盐山县民风声鹤戾，昼夜惊恐不安。唯南团“气甚锐奋，皆欲护城”。然而县城颓废已久，不是短时间能修茸完备的。4月9日，捻军突然出现在常郭，这里是盐山县的北大门。常郭乡民“人多豪勇”，组团与捻军交战，歼捻军二百余。捻军受挫后立即分散出击，使四乡团勇不能互相策应，然后乘机以主力直逼县城。
此时，“四方义勇”麇集县城下十余万，与捻军相比，在人力上似乎占有优势。然而，所谓“四方义勇”其实都是些未经训练的农民，他们“未谙兵律”，所执兵器多为各式农具和民间练武用的杂兵，各团不相统摄，漫无阵列。长于骑兵野战的捻军，“见乡团绵亘若林，辄哗笑之。”当此之际，萧和成曾力主坚壁不战，他认为乡勇多是未经战阵的白徒，虽有勇气，但不明野战分合之法，仅凭人多，绝难取胜。因此，不如撄城固守，捻军必不敢久攻，待其懈怠散逸之时，乘机掩杀，或可将其逐出县境。李云标则认为，捻军贪恋财货女子，四出剽掠无定，进逼盐山者乃其别部，眼下乡勇士气正盛，以众击寡，必能挫其锐气，使其不敢进犯县城。况县城年久失修，无坚险可恃，捻军如以大队强攻，一旦失守，死伤必众。县长杜恩禄、千总孙大鹏等都认为云标所言有理，乡民勇气可用，决计出城迎击。
4月10日，云标率数万乡勇与捻军战于盐山城南，他亲自带领弟子数百人为南团中坚，在火器弓矢的配合下，执鸟铳刀矛鼓勇向前。《天津府志》卷54引《盐山节义录》对城南之战有详细的记述，我们节引其中一段如下：
“南团先登，无不一以当百，枪炮齐施，杀贼积如蚁。贼恃其多，虽伤毙，如墙复进，且以精骑旁包，诱人追击，击西则东，击东则西，烟陷中贼匪四聚喊杀，短兵相接，开而复合者数四，互有杀伤，勇终不退。而署县尹杜忽以马惊坠地，厉骂死。喧言‘官阵亡矣!’勇乃骇愕而大溃，且散且伤，贼遂入城，怒肆共焚掠，血刃而南……”
另据《盐山新志》等载，李云标所率南团与捻军接战不久，双方互有杀伤，乡勇拼死搏战，捻有不支之势。孰料此时捻军张总愚大队骤至，都是百战之余的精锐骑兵，其势漂疾湍悍，锐不可挡!乡勇是乌合之众的步兵，经骑兵冲击，倾刻作鸟兽之散，全军溃败，死伤山积。云标率众门徒结为队形，辗转苦战，“杀贼无算”，但乡勇奔溃如川涌堤崩，云标独力难撑，只好破围而出。出围后，得知县长杜恩禄等均已战死，弟子辈也伤亡殆尽，云标“慨然曰：‘何面目见故乡父老!’遂复力战杀贼，刃缺不堪用，力尽死之。”先父说，黄先生讲李云标是被乱箭射死的，死后，通身矢集如猬，右手犹握着砍损了的长刀。卒年56岁。
后经地方政府向朝廷申报，同治皇帝诏准盐山县立昭忠祠，每年4月10日由县长地方土绅主祭，“以云标居义勇之冠”。后来，每次祭祀活动结束，四乡拳师总要设场演练武术，逐渐成了盐山县一个民俗传统，直到民国初年还保持着。捻军破城后，大肆屠掠，妇孺死者尤居多数，《新志》说可知的死者就达4129人，相信这只是一部分而已。先父说，当时捻军以骑兵长刀为主，冲击斩杀势同旋风，死伤的义勇和普通民众数量极大，估量绝不在万人以下，盐、沧毗邻各乡几乎家家户户有死伤者。
三
关于李云标的生平，我们就讲到这里，还有些细节，比如他在北京和沧州的一系列武事活动等，口碑材料不少，但大多属于民间传闻，类同小说，不讲也罢。只是对有关问题，我以为有必要再补充几句。
李云标生平及武学成就，先父平时多有口述，由我做了笔录，他晚年还写下《李云标先生传略稿》等多种资料。正如先父在《传略稿》中所言，这些资料主要来自黄林彪先生，他记得其中最重要的一次，是在“清末庚子年仲秋节日”，即光绪26年 （1900），黄先生亲自到杨石桥我们家中讲述并命先父笔录下来的，这一年先父仅13岁，是他被黄先生收为门徒的第二年。同治七年（戊辰）之役，黄先生适在北京顶替李云标为绿营教习，算是躲过了一劫，但他对李云标的死和众多通备子弟勇赴乡难，铭心刻骨，时怀悲痛。他曾说，如果当时有他在身边，无论如何不至于让李先生死于非命，每言及此，总是泫然泪下。
据黄先生讲，城南之战中，李云标先是用的长枪，有弟子数十人执长短兵左右护翼，又有执鸟铳、弓箭等远兵者相接应，这正是戚继光鸳鸯阵的“齐勇”之法，所以颇有斩获。接着捻军大队骑兵骤至，以弓矢、火器与马上长刀相配伍，约百骑一队，轮番更替冲击，云标的步伍倾刻间被冲得七零八落，不复有阵形。此时，手中的大枪转圜不灵，几乎等于无用，云标急换了长柄刀，即清代军中惯常配备的双手带，奋力拼杀，才得以破围而出。所以，后来萧和成曾不断强调，步战大枪，必须有短兵为护翼，才可以发挥其锋锐之效，无护翼则难以独存。不经过实战，便无法深切了解戚继光“左右必佐以短兵”的真谛。而临战之际，大枪真正实用技法不过三五下而已，不同于拳家以大竿子较艺，技法往往失之于繁芜；至于寻常所见“周旋左右，满片花草”之类的所谓“枪术”，真是游戏杂耍之术，用之于临阵，非但无用，而且是自速其死之道。
黄先生指出，李云标是兼资文武而精研勤思的武术家。在通备武学上，他恪守潘氏之教，不断恢宏“融通兼备”的思想，开张正道，有所发展。潘氏所传拳法主要是劈挂系列，李云标则将八极拳枪纳入其中，以求长短互补，刚柔相济，劈挂、八极相辅相成的局面就是李云标开创的。有些当代研究者以民国《沧县志》为依据，将李云标划到八极拳家中，这并非毫无道理，因为李云标的确也练八极，但他的根是通备，而通备的主旨是“融通兼备”，是要突破门户宗派之藩篱，创造更加弘廓的武学境界。在大枪上、双手刀法上和棍法上，他都善能寻根溯源，做了许多有益的探索，开创了通备武学通贯古今的发展方向。他特别强调武术家的名节品德，他认为武术家要以做人为立身之本。武术家知人论世，必须以大义为先，要把品节德业摆在第一位，绝不可仅仅拘泥于一拳一腿、一刀一枪的长技来品评人物。他本人就是一位高风亮节的君子，事母至孝，敬重师长，为朋友分担险难，见不平事便要挺身而出。最后，为保卫桑梓而英勇赴死，可谓死得其所。所以，先父曾经以“特行独立，大义凛然”八个字来评价这位杰出的通备先贤，并且在每年的4月10日都要有所悼念。
说到李云标之死，便不能不涉及到对他抗击捻军一事的认识，涉及到对捻军性质的评价。这显然是一个复杂的史学问题，不是我们这篇短文所能展开讨论的。我只能说，对捻军这样的农民军，必须以实事求是为原则给予客观评价，在对其反封建专制斗争的正义性给予肯定的同时，对其破坏性，特别是对其后期愈演愈烈的“流寇”作风和滥杀平民的史实也要有所正视，不可以一味回护，甚至曲意美化。在对待“农民战争”这个极其复杂的历史问题上，尤其要继续清除极左思潮和“影射史学”的影响，从“左”的观点中解脱出来，还历史以本来面貌。
先父生前经常讲到同治“捻祸”，他说，这是沧、盐诸县亘古未有的大劫难，是沧州人永世不能忘记的灾祸。当时，沧、盐、南、庆诸县中，盐山县受难最为惨重，捻军先后在两个多月里，出没盐山七次，两度攻破县城，城内建筑被焚烧殆尽，四乡一片残破。四五月间天气已经转热，腐尸横野，来不及掩埋，臭气弥漫，引发瘟疫，直到6月间，还有受伤后不治而死者，差不多家家户户有人死伤，哭声昼夜不绝，声闻九天！罗疃八极的代表人物“神枪”李大忠也死于此役，张同文（张克明）的族兄张留舍村的张会文曾率义勇抗击捻军，被俘后先遭火烧，又用小刀割死。通备门弟子战死者达一百七十余人，这是通备拳在以后很长的时间里萎顿不振的重要原因。我的曾祖父弟兄俩都曾参加城南之战，曾祖马捷元被掳为马夫，后在天津杨柳青泅水逃归；曾仲祖马连元后背被砍伤，卧在庄稼地里一日夜才被人救起，虽然活下一条命，但落下终生残疾，晚年痛苦不堪。所以后来他极力反对子弟练武，认为当年李云标们就是仗恃练武而抗击捻军，结果本人遭杀身之祸，也给乡亲带来大祸。
作为武术家，李云标在家乡遭受祸难之时，义无反顾地担当起捍卫乡邦的重责，率通备子弟奋勇向前，蹈白刃，冒锋镝，肝脑涂地，死而无憾。我以为这无疑是值得敬仰的，因为这是武术家英雄品质的最高体现。
通备武学的练习者应永远记念这位杰出的先贤。

作者：马明达 - 2001年