Chaquan Ustalarının Anıt Yazıtlarının Kayıtları

"Cha Hua'nın mirası, binlerce yıldır süregelmiş, sayısız kahraman ve bilge yetiştirmiştir. Bu refah çağında, mirası anılmakta ve gelecek nesiller için taşa kazınmaktadır."
Tang imparatoru Xiaozong'un 2. yılında (757) Batı Bölgesi dövüş sanatlarının Çin'e girmesinden bu yana, Bozkırlar, Wushu'yla 1000 yıldan fazla süren bütünleşme ve gelişimin ardından, "kökeni düzenli, teorisi açık, stili benzersiz ve kendine özgü bir sisteme sahip" olan Chaquan'a dönüşmüştür. Çin Wushu'sunun 5 büyük stilinden tek etnik azınlık stili olmuştur.
Chaquan'ın yayılmasına, tanıtımına ve gelişimine baktığımızda, mirasçıların yeteneklerini ustalıkla miras alan tarih boyunca büyük ustaların katkıları vazgeçilmezdir. Chaquan'ın doğduğu yer olan Guanxian ilçesindeki Zhangyinzhuang köyü, doğal olarak Chaquan öğrencilerinin köklerini izlemek ve atalarını hatırlamak için bir yer haline gelmiştir.
Çin'in bu refah çağında, ulusun yeniden canlanması ufukta görünürken, Chaquan'ın 1000 yıllık ihtişamını yeniden canlandırmak ve mükemmel Çin kültürünü tanıtmak amacıyla, Chaquan'ın kurucuları ve ustaları ile bu stilin çağlar boyunca yaşamış ustaları için saygıyla anmak için bir anıt yazıtlar gurubu kurulmuştur, böylece gelecek nesiller aydınlatılacaktır.
Zaman su gibi akıp gidiyor.
Geriye bakıldığında, 757 yılının Batı bölgelerinden gelen dövüş sanatları tekniklerinin Çin'e tanıtıldığı yıl olarak kabul edilmesi gerektiği söylenebilir.
Tang imparatoru Suzong'un ilk yılında (762), Chaquan'ın kurucuları Cha Mier ve Hua Zongqi, sırasıyla Batı Bölgelerinin "Shenfashi", "Dajiaquan" ve "Tuifashi" olan "Xiaojiaquan"ı, Guanxian ilçesi Zhangyinzhuang'da (Tang hanedanlığı döneminde Hebei eyaleti Daoweizhou Guanshi Yilizhuang olarak biliniyordu) öğrettiler.
Bu nedenle, Chaquan stili, o yılı Chaquan'ın doğum yılı, Guan ilçesindeki Zhangyinzhuang'ı ise doğum yeri olarak kabul eder.
Chaquan, Çin dövüş sanatları dünyasında önemli bir yere sahiptir ve "Naquan (güney yumruğu), Beitui (kuzey bacağı), Shandong Cha" olarak bilinir.
Chaquan, İslam kültürünün derin izlerini taşısa da, "Nanjing'den Pekin'e kadar, Tantui stili, İslam geleneğinden kaynaklanmıştır."
Ancak, 1000 yılı aşkın miras geçmişi, Bozkır kültürüyle bütünleşmenin çok belirgin bir özelliğini göstermektedir.
Bu nedenle, Chaquan kültürü geleneksel Çin kültürünün ayrılmaz bir parçası ve kıymetli ve yeri doldurulamaz bir ulusal somut olmayan kültürel miras haline gelmiştir.
757 yılında tanıtılan ve 2008 yılında ulusal somut olmayan kültürel miras olarak listelenen Chaquan stili, yaklaşık 40 nesil boyunca 1251 yıldır aktarılmaktadır.
1000 yıllık değişimler boyunca, Tang (618-907) hanedanlığının ortalarında Cha Mier ve Hua Zongqi; Tang hanedanlığı (618-907) sonlarında ve Wudai (907-960) döneminde Li Cunxin ve Kunlun Dashi; Song hanedanlığı (960-1279) ile Jin (1115-1234) hanedanlığı döneminde Sha Shijin ve Cui Ping; Yuan (1279-1368) hanedanlığı döneminde Bai Zuoyi ve Sha Liuren; Ming (1368-1644) hanedanlığı döneminde Wu Dianzhang, Zhang Huaizhi, Zhang Laokang, Jin Guangju, He Chengwu ve He Mingwu; Qing (1644-1911) hanedanlığı döneminde Sha Yeping, Zhao Hongxiu, Wu Panchi, Sha Liang, Yan Xixing, Zhan Liangyu, Guo Dengyun, Li Zhichun, Li Qirui, Zhang Qian, He Xing, Li Zhenji, Zhang Jintang; Qing (1644-1911) hanedanlığı sonu ve Cumhuriyet (1912-1949) döneminde Yang Hongxiu, Zhang Qiwei, Li Enju gibi nesilden nesile ustalar, zahmetli ve olağanüstü çabalar sayesinde, Çin kültürünün bu hazinesinin ve Müslüman halkın önemli bir "ortak hafızasının" günümüze kadar aktarılmasını sağlamışlardır. Onlar, binlerce yıldır sayısız Chaquan uygulayıcısının bayraktarları ve liderleridir, Chaquan okulunun gururudurlar! Chaquan halkının sarsılmaz ruhunu ve ulusal karakterini temsil ederler.
Bu anıt yazıtların kuruluşu, onların başarılarını anmak, özlemlerini göstermek ve şanlarını ölümsüzleştirmek içindir.
Rahman ve Rahim olan Allah, Efendimize ve haleflerine hem bu dünyada hem de ahirette bereketler nasip etsin! Amin

Yazan: Ren Jinguang ve He Jianmin - 2019

查拳大师碑林记

“查滑传千载，英贤辈辈出，盛世铭其传，镌石垂不朽。
自唐萧宗至德二年（公元757年）西域技击术传入中国，经千余年来何中原武术融合贯通，最终发展为，“源流有序，拳理清晰，风格独特，自成体系”的查拳，成为中华武林五大门派中唯一的少数民族门派。
回望查拳的流布、弘扬和发展，历朝历代善承先知的大师门功不可没。而作为查拳发祥地的冠县张尹庄村，也自然成为查拳门弟子的追本溯源之地，缅怀先人之乡。
今当中华盛世，民族复兴在望之际，为重振查拳千年雄风，繁荣中华优秀文化，特敬建查拳始祖、宗师及本坊历代大师纪念碑林，一昭后世。
岁月您您，如水而逝。
细数过往，公元757年应是西域技击术传入中国的标识年。
唐肃宗宝应元年（762年），查拳始祖查密尔、滑宗岐先后在冠县张尹庄（唐时称河北道魏州冠氏一里庄）传授西域“身法势”—“大架拳”、“腿法势”—“小架拳”。
故查拳门把该年视作查拳的发祥年，冠县张尹庄为发祥地。
查拳在中华武林中占重要位置，有“南拳、北腿、山东查”之誉。
查拳虽有伊斯兰文化的深刻烙印“从南京到北京弹腿出在教门中”。
但其千余年的传承历程呈现出十分鲜明的和中原文化相融合的特点。
因而查拳文化已成为中华民族传统文化不可分割的一部分，是不可再生的国家非物质文化的宝贵遗产。
从公元757年传入，到2008年列入国家非物质文化遗产名录，查拳己传承1251年，约计四十余代。
千年沧桑历尽，从唐中期的查密尔、滑宗岐；唐末和五代时期的李存信、“昆仑大师”；宋、金时期的沙世金、崔平；元朝的白作义、沙刘二；明朝的武殿璋、张怀志、张老康、金广聚、何成武、何明武；清朝时期的沙平野、赵洪秀、武泮池、沙亮、闫子兴、展良玉、郭登云、李志春、李琪瑞、张乾、马老维、何兴、李振基、张进堂、清末民初的杨鸿修、张其维、李恩聚等代代大师，经过坚苦卓绝的努力，使中华民族文化的瑰宝、回族重要的“集体记忆”传承至今！他们是千百年来万千查拳人的擎旗者和领军人，是查拳门的骄傲！他们身上，展现了查拳人矢志不渝的精神和民族血根性。
本碑林之兴建，就是为了炳其功业，昭其心志，流其光耀。
愿普慈特慈的安拉赐予大师及后代传承人两世吉庆！阿敏

作者：任金光及何建民 - 2019年