Tongbeixue Ustası Xiao Hecheng

Xiao Hecheng (1814-1889) diğer adıyla Xiao Fengqi. Hebei eyaleti Yanshan şehri Dawangpu’lu. Doğum ve ölüm tarihi bilinmiyor, Daoguang (1821-1851) ile Guangxu (1875-1908) dönemleri arasında yaşamış, Li Yunbiao'dan biraz daha küçük yaştadır. Pan Wenxue'nin öğrencisi. Tongbei Wuxue 2. jenerasyon.
Xiao soyadı, Yanshan'da etkili bir aile ve alimlerden oluşan bir ailedir. Bu nedenle Xiao Hecheng, çocukluğunda iyi bir Konfüçyüs eğitimi aldı, ancak yerel geleneklerden etkilenerek, doğası gereği dövüş sanatlarına düşkündü ve askeri kitaplar okudu. Dao Guang ve Xian Feng halkından olarak, Yanshan akademisinde okudu ve Pan Wenxue tarafından Wenwu edebi kültür ve dövüş sanatları öğretildi, akıllı ve çalışkandı, akranlar arasında olağanüstüydü. Xiao ve Li Yunbiao en uyumlu olanlardı. Li, Pigua'nın ilk formunda eksperdi, hareketleri güçlü ve kuvvetliydi, acı veren istilacı pozisyonları vardı. Xiao, Pigua'nın ikinci formu Qinglongquan'da eksperdi, gösteri tarzı zarif, şık ve güzeldi. İkisi de "Shuangxiong (iki kahraman)" ünvanına sahipti. Yunbiao'nun karakteri, güçlü ve şiddetli, cesur ve kazanmaya hevesliydi. He Cheng, her zaman kardeşi gibi saygı duyuyor ve her şeyde mütevazi ve hoşgörülüydü. Pan Wenxue'den çok övgü aldı. Pan, Li ve Xiao'nun güçlü ve diğerinin yumuşak olduğuna ve mükemmel olduklarına inanırdı. Gelecekte Tongbei Wuxue'nin tanıtımında birbirlerini tamamlayabileceklerdi.
Xiao Hecheng, öğrenmeye, derin düşünmeye ve başka şeyler hakkında çıkarımlar yapmaya istekli bir dövüş sanatçısıydı. Tarihte iyi bir temele sahipti ve bu nedenle Pan'ın Tongbei bilgisine dair derin bir anlayışa hakimdi, Tongbei Wuxue sistemini özetleme ve yayma konusunda birçok başarıya imza attı. Doğası gereği sakindi, kibirden hoşlanmaz ve piyasa konusunda iyi değildi, bu yüzden sadece dövüş sanatlarını okumak ve öğrenmek için tutkusu vardı. Nereye giderse gitsin, kitap ve kılıç peşinden geliyordu ve duruma uyum sağlamaktan mutluydu. Antik ve modern dövüş sanatlarının evriminde bıkmadan gelen değerli bir hazineydi. Özellikle Ming ve Qing hanedanlıklarından bu yana, mızrak ve sopa tekniklerinin evrimleri en çok araştırılanıdır. Shaolin Yechagun sopa stili özellikle iyiydi. Cheng Chongdou tarafından aktarılan Shaolin Gunfa Chanzong (açıklamalı Shaolin sopa stili), Huang Linbiao ve oğlu Xiao Gongfu'ya geçti ve onlara öğretti.
Çin Cumhuriyeti (1912-1949)'nin başlangıcında, Ma Fengtu, Xiao Gongfu'dan bir kopya kaydetti ve onu korumak için ikinci küçük kardeşi Ma Yingtu'ya verdi, ancak daha sonra ortadan kaybolması üzücüdür. Tongzhi felaketinden sonra, Xiao Hecheng bir süre depresyona girdi. Mızrakları, kılıçları ve "Jixiaoxinshu" ve "Gengyushengji" gibi kitapları rafa kaldırdı, her gün ve her gece haykırarak içti, asla dövüş sanatları hakkında konuşmadı. Ne zaman saygısını sunak için Zhaozhong atalar salonuna gitse, onun yazdığı beyiti okuduğunda hüzünleniyor, altarının önünde yas tutuyor ve uzun süre ayrılamıyordu. Daha sonra Huang Linbiao, Tongbei'yi sıkı bir şekilde korudu, tuzakları kaybetti, insanların kalplerini temizledi ve sürekli olarak Hecheng'in okulunda sanat arayışına girdi. Öğrencisi olarak çok çalışkandı ve Hecheng'in ruhu biraz tazelendi. Bu nedenle, sıradan işlerden vazgeçti ve kendisini ani ölümüne kadar Huang Linbiao ve diğerlerine Tongbei dövüş sanatında ustalaşmayı öğretmeye adadı.
Guangxu'nun yaklaşık 10 yılındayken, 75 yaşında aniden vefat etti. Pan'ın öğretilerini takip etti, Xiao Hecheng'in dövüş sanatları da kapsamlı bütünleşmesi ile karakterize edilir. Boş el ve silah sanatlarının tümünde benzersiz özellikler vardır. O zamanlar, "Quanbangkoudai (yumruk sopa cebi)" takma adı vardı. Gövdesi nispeten kısadır. Pan'ın Tongbei vücut tipleri sınıflandırmasına göre "şahin tipi"ne ait olmalıdır. Bu, cesur, görkemli ve çok güçte büyümek gibi değildir, bu nedenle vücut gücü kolay ve hafif olma eğilimindedir. Hayatı boyunca büyük mızrakalrın hayranıydı, iyi bir sopa tekniğine sahipti. Daha sonraki yıllarda, en çok sopa tekniğine kendini adamıştı, tek duruş tek vuruş, eski metotlarla uyumluydu. Sakladığı eski kitapları en çok olanıdır ve daha fazla aydınlanma yaşamak için, onlara gece gündüz bakarak oyalanırdı. İnsanların sopalarla arası iyidir, konuşmakla gülmek arasında zeka galip gelir, nadiren ıskalamak kolaydır. Flüt çalmada iyiydi ve bambu flüt ile sopa yöntemini göstermeye çalışırdı. Çok ilgilendi ve yanlışlıkla bambu flütü mahvetti. Li Yunbiao şaka yollu "flüt ve sopa" adıyla seslenirdi. Daha sonra zarif bir isim olarak geldi geçti.
Xiao Hecheng en çok Li Yunbiao'ya saygı duyardı. İnsanlara sık sık, "eğer dar bir yolda karşılaşırsanız, kazanacağınız veya kaybedeceğiniz kendi gücünüz değildir" derdi. Bu kapıda sadece Li Yunbiao galibiyeti güvence altına alabilir. Li Yunbiao'nun benzersiz yeteneklere, derin becerilere ve ilahi yeteneklere sahip olduğuna inanıyordu, bu sıradan insanların yapabileceği bir şey değildir. O zamanlar insanlar hep Li ve Xiao'yu aynı anda düşünürdü. Xiao, her zaman kendini geri çekerdi. Aslında, Xiao Hecheng bilgin tipi bir dövüş sanatçısıdır ve mizacı Li Yunbiao'dan gerçekten farklıdır. Kendinin güçlü yanlarının da olduğunu söylemelidir. Sonraki nesillerde, Xiao Hecheng hakkında birçok efsane vardır ve sohbetlere eklenmiş bir çok söz mevcuttur. Örneğin, yaptığı "Tieshazhang (demir kum elayası)" uygulamasıdır. Öğrencilerinin anlattıkları kadariyle, çoğunlukla saçma olan "Qigong (içenerji çalışması)" gibi konularda çok iyi olduğunu söylerler.
Xiao Hecheng'in öğrencileri arasında Xiao Gongfu, Chen Ronglu, Wang Yuanrang, Yu Xigu, An Tingyun, Peng Zizhen, Liu Guichang, Han Baoheng, Huang Linbiao ve diğerleri yer almaktadır.

通备学师萧和成

萧和成（1814-1889）字丰齐。河北省盐山县大王铺人。萧和成，字丰齐，盐山县大王铺人。生卒年不详，略小于李云标，大致道光至光绪年间在世。潘文学之弟子。通备武学第二代传人。
萧姓是盐山有影响的望族，是殷实书香之家，故萧和成幼年受过良好的儒学教育，但受到乡风影响，生性喜武，好读兵书，与里闾子弟击剑走马，乐不知倦。道光、咸丰间人读盐山书院，从潘文学受文武之教，聪颖好学，在同侪中出类拔萃。萧与李云标最相合，李擅头趟劈挂，动作威猛雄强，有凛冽不可侵犯之势；萧长于二趟青龙拳，演练风格飘逸潇洒，美不胜收，二人有“双雄”之号。云标性刚正激烈，恃勇好胜，和成则始终礼敬如兄长，凡事概能谦让容纳，潘文学颇多嘉许。潘氏认为李、萧二人一刚一柔，珠联璧合，日后必能在弘扬通备武学上相辅相成、相得益彰。
萧和成是一位好学深思又善能举一反三的武术家。因 为他有良好的经史根底，故对潘氏通备之学理解独深，在总结与传播通备武学体系上建树良多。他生性恬淡，不慕 浮华，又不善料理产业，唯以读书习武为志趣。游屐所至，书剑自随，忻忻然随遇而适。对古今武艺嬗变之迹， 娓娓道来，如数家珍。特别对明清以来枪、棍技法的衍变规律最有研究，尤擅少林夜叉棍法，对程冲斗所传《少林棍法阐宗》做过注解，传给黄林彪和儿子萧功甫。
民国初，马凤图从萧功甫处录有副本，交由二弟马英图保存，可惜后来竟不知去向了。同治捻祸以后，萧和成一度意气消沉，曾将枪、刀及所藏《纪效新书》、 《耕馀剩技》等书束之高阁，日夕啸饮，绝口不言武事。每到昭忠祠云标牌位前凭吊，高诵所撰祭文，总是唏嘘徘徊，久久不能离去。后来黄林彪严守通备畛域，网罗散失，收拾人心，又时时求艺于和成门下，执弟子礼甚勤，和成精神稍稍振作。于是，摒绝俗务，专心向黄林彪等传授通备武艺，直至溘然辞世。
终年约七十五岁，时当光绪十年前后。遵守潘氏之教，萧和成的武艺也以博综通贯为特点，拳械各艺均有独到之处，当时就有“拳棒口袋”的雅号。他身躯比较短小，依照潘氏传授的通备身型分类，应属于“鹞型”，不是长大伟岸、雄健多力一类，所以身法劲力偏于飘捷轻固。平生酷嗜大枪，兼好棍法，晚年在棍法上用心最深，一着一势，必求与古法契合，所藏古谱最多，日夕展玩，大有悟解。好与人角棍，谈笑间巧胜轻取，鲜有失手。善吹箫，尝以竹箫演示棍法，兴致正高，无意中将竹箫劈损，李云标遂戏称为“箫和棍”，以后竟传为雅号。
萧和成对李云标最为推崇，他时常对人说，狭路相逢，立决胜败，非己之长，本门中只有李云标可以稳操胜券。他认为李云标天赋独厚，功力又深，技近乎神，不是常人所能比拼的。当时人每以李、萧并举，萧总是自谦弗如，实际上萧和成属于学者型的武艺家，气质上与李云标确有不同，功力上应该说各具所长，不可妄作轩轾之论。后代关于萧和成的传说很多，其中多有玄虚附会之词，比如他练“铁砂掌”的故事，收徒弟的故事，甚至说他长于“气功”等等，多属委巷无稽之谈，不足听信。
萧和成的有徒弟萧功甫、陈荣禄、王元让、于希古、安亭云、彭子珍、刘贵长、韩宝恒、黄林彪等人。