Huaquan

Huaquan, Çin halkı stili anlamına gelir. Huaquan, geleneksel Wushu stillerinden birisidir ve Changquan türüdür. Adını, Sanhuaguanyi (3 Hua uygunluğu)'dan almıştır. Huaquan Mipu (Hua stilinin gizli kitabı) kayıtlarında; şunları içerir: "Hua olarak adlandırılanlar, öz, güç ve ruh olmak üzere 3 Hua'nın anlamını taşır". Huaquan stilinin kökeni bilinmemektedir. Modern çağda Shandong, Henan, Hebei, Jiangsu, Zhejiang, Shanghai ve diğer yerlerde popülerdir. Huaquan stili ilk olarak Shandong Jining'de öğretilmeye başlanmıştır.
Huaquan uygulayanlar, Tang hanedanlığının Kaiyuan (713-741) döneminde bir dövüş sanatçısı olan Cai Mao'ya kurucu olarak saygı duyarlar. Efsaneye göre, Huashan yakınlarında bir koruyucu olan Cai Mao, Chang'an'da yaşayan bir dövüş sanatçısı ve iyi bir kılıç ustasıydı.
Boş zamanlarımda sık sık kılıcını çeker ve dövüş sanatları uygulardı. Zengin ve güçlülerle olan dertler yüzünden, Shandong Rencheng'de (günümüzde Jining şehri Rencheng bölgesidir) felaketten kaçındı ve bu yerde sanatını öğretti. Cai Mao'nun dövüş sanatı o zamanlar başarılı olmasına rağmen, henüz bir "form" haline gelmemişti. Aynı zamanda, "Huaquan" adı ortaya çıkmamıştı.
Song hanedanlığı Xuanhe (1119-1125) döneminde, Cai Mao'dan sonnra gelen Cai Tai (diğer adı Wujiao) ve Cai Gang (diğer adı Youwei), atalarının sanatını miras aldılar ve çok cesurlardı. Genellikle eyaletler veya ilçeler tarafından organize edilen Leitai Zhengjiao (ring dövüşü) müsabalarına Xiangpushou (boğuşmacı) olarak katılmak için eyaletler veya ilçeler tarafından seçilirlerdi.Cai Gang ve Cai Tai de ondan öğrendiler, ve boş zamanlarında kendi atalarından kalma Qiaoxiangpu dövüş sanatını takip ettiler. Dataozi (vuruşlu form)'nın kurallarını ve yöntemlerini derlediler. Atalarını unutmadıklarını ve onların Qiaoxiangpu'dan Dataozi'yi ayırt etmediklerini göstermek için formlarının ünlü olması gerekliydi. Oluşturdukları formlara Huaquan adını koydular, günümüze kadar Huaquan'ın adı ve dövüş stili formları yayıldı.
Ming hanedanlığının Jiajing (1522-1566) döneminde Huaquan stili, Huashan dağı Cai klanın soyundan gelen Jining'li Cai Wanzhi'ye kadar ulaştı. Halk sporları, dans, modelleme, müzik ritmi, sanat ve geleneksel Çin tıbbının hem içerik hem de biçim olarak etkisi altında olmasıyla daha zengin, daha kapsamlı ve eksiksizdi. Bir harekette, sürat ve sakinlik oluşmasıyla, formun uygulanarak zihinden ruha aktarılması, Huaquan'ın form tekniğinin ruhu haline geldi. Cai Wanzhi, o dönemde insanlar arasında uygulanan dövüş sanatları formlarının yapısını ve yöntemlerini inceledi. Eski askeri stratejistlerin ve stratejilerinin özünü benimsedi, Huaquan formlarının oluşturulmasını ve derlenmesini, "sanal ve gerçek, karmaşık ve basit, sınırın açılıp kapanması, misafir ve ev sahibi" vb fikirleri önerdi. Daha sonra Cai Wanzhi, eski Çin felsefesini ve Çin tıbbının özü, gücü ve ruhu teorisini Huaquan yönteminin teorik temeli olarak aldı ve Huaquan'nın teorik temellerini oluşturan Huaquan Mipu (Hua stli gizli kitabı) yazdı. Huaquan, hem teorik hem de pratik, sistematik, eksiksiz ve yayılması kolay bir dövüş sanatı türü oluşturmuştur. Daha sonra, Huaquan stilinin formları temel olarak bu prensibe dayalı olarak oluşturuldu.
Shandong eyaleti Jining kasabası Caiheng Köyü, geçmiş hanedanlıklardaki her aile gibi dövüş sanatları ile uğraşmıştır ve mızrak ve kılıçta iyidir. Huashan dağı Cai klanı ile aynı soyadının benzerliğinden dolayı, Huaquan stilinin yöntemini elde etti. Ancak, Caiheng köyü halkı ve Huashan dağı Cai klanı farklı değildir.
Huaquan stili, Ming hanedanlığı (1368-1644) sonlarında ve Qing hanedanlarının (1644-1911) başlarında, Cai Gongsheng ve Ding Yushan'a geçtiğinde, boş el ve silahlı olarak 40'tan fazla çeşit geliştirildi, ayrıca başlangıç ve ileri seviyeler 12 formlu Huaquan olarak formların içeriği daha zengin ve daha eksiksiz hale getirilerek tamamlandı. Huaquan formları, gelişmiş ve karmaşık olma eğiliminde olduğundan, alıştırmaları uygulamak için kullanılması gereken Jibengong (temel beceriler) de buna göre ortaya çıkmıştır. Huaquan'ın tanınmış bir öncüsü olan Cai Gongsheng, uzun yıllara dayanan öğretmenlik deneyimini özetlemeye dayanarak, Huaquan uygulamasının ilkelerini basitten karmaşığa doğru adım adım ortaya koydu.
Qing hanedanlığı imparatoru Guangxu'nun 3. yılında (1877) doğan Cai Gongsheng'in en büyük torunu Cai Guiqin, dövüş sanatlarını çocukluğunda öğrenmeye başladı, Huaquan'ı ve gerçek dövüş yöntemlerini dedesinden öğrendi ve dövüş sanatları için sağlam bir temel oluşturdu. Daha sonra, kötü aile koşulları ve büyükbabasının ölümü nedeniyle, ailesinden ayrılarak Caiheng köyünü terketti, ve Jining Şehri'nin güney kapısının dışındaki Huangjing Köşkü'nün yakınında yaşamaya başladı. Cai Guiqin, yaşamındaki bu değişiklikle birlikte, Huaquan stilinin ünlü Qilu savaşçısı Ding Yushan ile tanışma fırsatı buldu, ve "uçan kar Taibai, Zhijian aydın usta ile buluşuyor" efsanevi hikayeyi bıraktı. Ding ailesini öğretmeni olarak kabul etti ve Ding ailesi tarafından öğretilen Huaquan stilinin gerçek öğretisini elde etmek için 3 yıl boyunca sıkı bir şekilde çalıştı ve yavaş yavaş Qing hanedanlığının sonlarında Huaquan stilinin büyük ustası oldu.
Qing hanedanlığı iparatoru Guangxu'nun 23. yılında (1897), Cai Guiqin yalnız başına güneye gitti ve Suzhou eyaletindeki Jinyuan muhafızlığında muhafız olarak çalıştı, Kuzeybatıya doğru muhafızlığı yükseldi. Shanxi, Shaanxi, Gansu ve Ningxia bölgesinde, arenadaki dövüş sanatçılarını defalarca yenerek engelsiz bir şekilde itibarını geride bıraktı. Cai Guiqin, 1905 yılında Şanghay'a geldi ve usta kardeşi Li Ruiyun ve küçük kardeşi Cai Guijian ile birlikte Xiqing muhafızlığını kurdu ve baş eğitmen olarak görev yaptı. Huaquan becerileri ve demir bir mızrakla ülkenin kuzeyine ve güneyine dörtnala gitti. Cai Guiqin, yaşamı süresince, Huaquan tekniklerini daha da zenginleştirdi ve geliştirdi. Gerçek savaşta "başlamak, önce almak" gibi güç üreten becerileri, Huaquan formlarının egzersiz ve pratiklik yönünde gelişimini destekleyen Huaquan formları ve teknik pratiğinde eritti. Uygulama ve pratiklik doğrultusunda Huaquan formlarının gelişimini destekledi. Usta Cai Guijian ayrıca Huaquan form teknikleri için Cheng, Ba, Zhang, Zhan gibi egzersiz yöntemlerini dahil etti. Modern Huaquan'ın dik ve güzel görünümlü, sağlıklı kemik ve kasları olan sportif tarzının temelini attı, modern Huaquan'ın gelişiminde daha büyük bir etkisi olmuştur.
Cai Guiqin'in oğlu Cai Longyun, 1943 yılında Rus boksörlerini yendi ve ülke çapında ün kazandı. Çin Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşundan sonra Huaquan, halkın diğer geleneksel sporlar gibi hükümetinin dikkatini çekti. 1952'de Huaquan'ın varisi Cai Longyun, "2. bütün Çin gençlik kongresi"ne gençlik temsilcisi olarak katıldı.
Quanshu (boş el form):
Wubuhuaquan, Luohanshibashou, Babulianhuanquan, Yiluhuaquan, Erluhuaquan, Sanluhuaquan, Siluhuaquan, Wuluhuaquan, Liuluhuaquan, Qiluhuaquan, Baluhuaquan, Jiuluhuaquan, Shiluhuaquan, Shiyiluhuaquan, Shierluhuaquan, Zonghehuaquan
Qixie (aletli form):
Shaungbishou, Chunyunjian
Chuanchengren (jenerasyon):
1. jenerasyon: Cai Mao
2. jenerasyon: Cai Tai, Cai Gang
3. jenerasyon: Cai Wanzhi
4. jenerasyon: Cai Xing
5. jenerasyon: Cai Gongsheng, Ding Yushan
6. jenerasyon: Cai Guiqin, Cai Guijian
7. jenerasyon: Cai Longyun
8. jenerasyon: Qiu Pixiang, Wang Peikun, Chen Chunming, Gao Xuefeng, Xu Jinmin

华拳

华拳，传统武术拳种之一，长拳类拳种。其名取自“三华贯一”。《华拳秘谱》载:“名为华者，取精、气、神三华之意也”。华拳其源不详，近现代流行于山东、河南、河北、江苏、浙江、上海等地。华拳初传于山东济宁。
练华拳的人尊奉唐开元年间的技击家蔡茂为创始人。据传华山附近的游侠蔡茂精技击，擅剑术，散居长安，闲时常拔剑练武，因与权贵之家结怨，手刃仇人，遂避祸山东任城(今济宁市任城区)，并在当地以其术传人。蔡茂的技击在那时虽已成术，却还没有成“套”。同时，也没有出现“华拳”这一名称。
到了宋宣和年间，蔡茂的后人蔡泰(字无骄)、蔡刚(字有为)，继承祖先之术，勇武过人，常被州郡选为相扑手参加诸道州郡或京都的“擂台争跤”。蔡刚、蔡泰也从其学习，并在闲时把自家祖传的技击术按照“乔相扑”、“打套子”的规矩与方法编造成套。套子必有名，为了表示他们没有忘记自己的祖先和区别于“乔相扑”、“打套子”，他们便把自己编造的套路称之为“华拳”，至此，“华拳”的名称和拳法套路便流传开来。
明嘉靖年间，“华拳”传至华山蔡氏后裔济宁人蔡挽之的时候，在民间体育、舞蹈、造型、乐律、艺术和中医学的影响下，不论在内容上，还是在形式上，都更加丰富、充实和完整，形成了“动迅静定，式正招圆，心动形随，意发神传”形神兼备的特点，这些特点成为华拳套路运动技法的“灵魂”。蔡挽之总结了当时民间流传的武术套路的结构与方法，吸取了古代军事家、谋略家的思想精华，提出了“华拳”套路创编应该“虚实相生，繁简相间，开合分疆，宾主分位”的说法。后来，蔡挽之把中国古代哲理与中医学精、气、神“三华贯一”的理论作为华拳拳法的理论基础，写成了《华拳秘谱》，使华拳形成了一个既有理论又有实践，系统、完整而又便于流传的拳种。后来“华拳”的套路基本上就是据此原则创编出来的。
在山东济宁邵乡蔡桁村，历代家家习武，精于枪剑。因与华山蔡氏有同姓之谊，遂得华拳之法。但蔡桁人与华山蔡氏并不同宗。 “华拳”传至明末清初的蔡公盛、丁玉山等人时，已发展到40多种，有徒手与器械，也有初高级之分，具有代表性的“十二路华拳”已基本定型，其套路运动的内容更加丰富与完整。由于“华拳”的套路运动趋向高级与复杂化，相应的出现了为练好套路运动要打好功底的“基本功”。著名的华拳先师蔡公盛在总结了自己多年教学经验的基础上，提出了循序渐进、由简到繁的华拳练习原则。
出生于清光绪三年的蔡公盛长孙蔡桂勤，自幼习武，跟祖父学习华拳及其实战方法，并打下了坚实的武功基础，后因家境贫困，祖父病故，举家离蔡桁迁至济宁城里南门外的皇经阁附近居住，这一环境的变迁，使蔡桂勤有机会遇见了以华拳名噪一时的“齐鲁大侠”丁玉山，并留下了“雪飞太白，志坚遇明师”的传奇故事。他拜丁氏为师，苦练三年，尽得丁氏所传华拳的真传，逐渐独步武坛，成为晚清时期的中国华拳宗师。
1897年(清光绪23年)，蔡桂勤只身南游，在苏州锦源镖局当了一名镖师，扬镖大西北，在晋陕甘宁一带曾多次战败江湖艺人，留下了通行无阻的美名。1905年(光绪31年)蔡桂勤来到上海，与师兄李瑞云及胞弟蔡桂俭一起创立了西庆镖局，并亲任总教头。他凭着华拳技法和一杆铁枪驰骋于大江南北。蔡桂勤在生活实践中，进一步充实、丰富、发展了华拳技法，他把实战技击的“欲发先收”的发力技巧融化到华拳套路与技法练习之中，促进了华拳套路向演练与实用化方向发展。蔡桂俭先生也对华拳套路的运动技法提出了“撑、拔、张、展”的练习方法，为现代华拳“挺拔俊逸”、“骨清肌健”的运动风格奠定了基础，对现代华拳的发展影响较大。
早在1943年就已打败俄国拳击手而扬名全国的华拳传人蔡龙云，是蔡桂勤的儿子。建国后，华拳同其它传统体育项目一样，受到了人民政府的重视。1952年华拳的传人蔡龙云作为青年代表参加了“全国第二届青年代表大会”。
拳术：
五步华拳，罗汉十八手，八步连环拳，一路华拳，二路华拳，三路华拳，四路华拳，五路华拳，六路华拳，七路华拳，八路华拳，九路华拳，十路华拳，十一路华拳，十二路华拳，综合华拳
器械：
双匕首，穿云剑
传承人：
第一代：蔡茂
第二代：蔡泰，蔡刚
第三代：蔡挽之
第四代：蔡行
第五代：蔡公盛，丁玉山
第六代：蔡桂勤，蔡桂俭
第七代：蔡龙云
第八代：邱丕相，王培锟，陈春茗，高雪峰，许金民