Emeiquan

Emeishan, görkemli yüksek ve sarp dağ anlamına gelir. Emeishan dağı, Sichuan havzasının güneybatısında yer alan Emeishan şehrinin güneybatısında ve Leshan şehrinin doğusunda yer alır. Çin'deki dört ünlü Budist dağından biridir. Dağın eteğinden, dağın zirvesine kadar yol boyunca şelaleler ve pınarlarıyla sessiz bir manzaradır. Antik çağlardan bu yana "Emei dünyanın gösterisi" olarak bilinmektedir.
Emei Wushu, geleneksel Çin Wushu stillerinden biridir, Sichuan'daki Emei dağını doğum yeri olarak alarak, ulusal somut olmayan kültürel miraslardan biridir. Wushu'nun bir tür dövüş sanatı stilidir ve ilk başlarda kadınların kendini savunma sanatı olarak Taoist rahibeler tarafından oluşturuldu ve Emeiquan olarak adlandırıldı. Bu dövüş stili, güçlü dövüş becerilerine sahiptir. Önce insanlara saldırmayın, insanlara sonra saldırın temel kuralıdır. Emei dövüş sistemi, Emei dağı merkezli Sichuan bölgesi dövüş sistemini ifade eder ve Nanquan'dan sonra güney Çin'deki en büyük ikinci dövüş sistemidir.
Emei Wushu'nun kökeni ile ilgili olarak, oluşum dönemi Chunqiu (mö.770-mö.476) döneminde Zhanguo (mö.475-mö.221) dönemi olarak tanımlanır. Emei Wushu, antik Bashu'dan geliyor ve doğum tarihi eski zamanlara kadar uzanıyor. Antik Bashu halkı, gizemli büyü ve büyücülük kültürüne inanır ve sağlığı koruma sanatını savunurdu. Birçok yerel tarihi kayıtta, Bashu'nun ustası "Peng Zu"nun, Bashu dövüş sanatlarının öncüsü olduğuna inanılmaktadır.
Emei dağı, Emei Wushu'nun doğum yeridir. Zhanguo (mö.475-mö.221) döneminden bu yana, Situ Xuankong, Emei Wushu'nun bir grup kurucusundan birisidir ve Wushu'da yetkin ustalar ortaya çıkmıştır. Oluşumları, gelişmeleri ve nesilden nesile aktarılmaları nedeniyle günümüzün devasa Emei dövüş sanatları serisini oluştururlar. Emei dövüş sanatları serisi, genellikle Yunnan, Guizhou, Sichuan, Chongqing ve Tibet gibi güneybatı bölgelerindeki halk kitlesel dövüş sanatları ile egzersiz aktivitelerine atıfta bulunur, genellikle Emei Wushu olarak bilinir. Situ Xuankong, tarihte kaydedilen ilk Çinli dövüş sanatçısıdır, kurduğu Emei Tongbei stili halk arasında uzun vadede yayılmaya devam etmiştir. Güney Song (1127-1279) hanedanlığındaki Jianyan'ın ilk yılında, Emei dağındaki Jinding'in Chan ustası Bai Yun, "Emei Linji Qigong"u oluşturdu ve derledi. Chan ustası Bai Yun, ilk yıllarında Taoist bir rahipti ve daha sonra Budizm'e döndü. Chen Tuan, diğer adıyla "Fuyaozi", Xiaoyao okulunun kurucusudur. Huanglinpai stilini öğretti ve öğrencisi "Huo Longzi"ya aktardı, daha sonra "Hulongquan"ı kurdu, asıl adıyla "Jiulongkunkuangquan". Bu stil, Emei okulunun kasaba okulu stilidir. Sengmenpai, seçkin bir Shaolin rahibi olan Yun Tan tarafından kurulmuştur. Tipik bir ddış stil okuludur. Taoist Yangshenggong sağlık koruma ve Minjianquan halkın dövüş stili becerilerini özümsemiştir. Qing (1644-1911) hanedanlığının sonunda, Xianfeng tapınağının Taoist rahipleri Shendeng Changlao ve Zizhi Dongqing, özenle her gün öğlen saat 2'de yapılan antrenmanı adlandırarak "Emei Ziwumen dövüş sanatını kurarlar.
Yumenquan stili, Dongxiang ilçesindeki (şimdi Xuanhan ilçesi) Yu ailesinin atalarından kalma dövüş sanatı tekniğidir ve Qing (1644-1911) hanedanlığının Qian Long döneminin ortasında yabancı soyadlara aktarılmıştır. Baimeiquan stili, efsaneye göre, Emei dağından Taoist Baimei tarafından öğretilmiştir. Huamenquan stili, yine bir efsaneye göre, Emei dağındaki Chan ustası Xiu De tarafından aktarılmaya başlamıştır. Ayrıca Emeiquan bölümünde nadir bulunan bazı Xiangxingquan (taklit stilleri) vardır. Örneğin Huimenquan stilindeki Hamaquan (kurbağa stili) ve Hudiequan (kelebek stili), heer biri bir formdur. Yujiaquan stilindeki bir form olan "Panhuaquan"da hareketler, çiçeklerde uçan arıların ve kelebeklerin durumunu taklit ederek, hafif ve hünerli, birden fazla dikey sıçrama ve atlatmayı ve ellerin yapışmasına özen gösterir. Ayrıca, Emeiquan stili bölümünde bir form olan Huangshanquan (sarı yılanbalığı) formu, An Yue'nin Chen ailesine aktardığı dövüş sanatıdır.
4 kategoride sınıflandırılabilen 200'den fazla bilinen Emeiquan stili vardır: Emei Gaozhuangquan, Emei Aizhuangquan, Emei Kejiaquan ve Emei Faxiangquan. Emei Wushu dünyasına yayılan "Wuhua (5 çiçek)", Chengdu şehrinin, Dujiangyan bölgesindeki Qingcheng dağının (Qingchengpai) okulu, Jintang ilçesi Yunding dağı Tiefo tapınak bölgesinin (Tiefopai) okulu, Sichuan eyaletinin Fengdu bölgesindeki Qingniu dağının (Qingniupai) okulu, Sichuan eyaleti Fuling kasabası Dianyidong bölgesinin (Dianyipai) okulu, Sichuan eyaleti Rongchang ve Longchang bölgelerinin (Huanglinpai) okuludur. "Baye (8 yaprak)", dünyaya yayılan Zhaomen, Sengmen, Yuemen, Dumen yani 4 büyük aile stili ile Hongmen, Huamen, Zimen, Huimen yani 4 küçük aile stilidir. Bu, "Wuhua (5 çiçek)" ve "Baye (8 yaprak)", Emei Wushu dövüş sanatlarının 5 Pai okulu ve 8 Men okuludur. Bunlar arasında Huanglinpai, Dianyipai, Tiefopai, Sengmen, Yuemen, Zhaomen, Budizmde derin köklere sahiptir. Qingchengpai, Qingniupai, Dumen, Hongmen, Huamen, Zimen, Huimen Taoizm ile yakından ilişkilidir.
Quanshu (boş el form):
Zhaomenquan, Sengmenquan, Dumenquan, Yuemenquan, Hongmenquan, Huamenquan, Zimenquan, Huimenquan, Huanglinpai, Dianyipai, Tiefopai, Qingchengpai, Qingniupai, Qinglongquan, Panlongquan, Wulongquan, Huolongquan, Longxingquan, Heihuquan, Baaihuquan, Huzhaoquan, Huxiaoquan, Xianhuquan, Baguaquan, Langziyanqingquan, Liuchengquan, Ziwuquan, Danfengquan, Shuangfengquan, Jingquan, Baimeiquan, Ziranquan, Tiangang Taiji
Qixie (aletli form):
Ziwuqiang, Ziwudao, Ziwujian, Ziwugun, Emeici, Yexingdao, Sanjiegun, Hutougou, Yueyachan, Liuxingchui, Goulianqiang, Shaoziqiang, Emeiduangun, Qiankunquan, Sanbanfu, Tiechi, Bishou
Quanshu Duilian (boş el ikili form):
Emei Sanshoufa
Qixie Duilian (aletli ikili form):
Emei Bingqifa
Chuanchengren (jenerasyon):
1. jenerasyon: Situ Xuankong
2. jenerasyon: Baiyun Chanshi
3. jenerasyon: Deyuan Changlao
4. jenerasyon: Luya Daoren
5. jenerasyon: Puen Chanshi
6. jenerasyon: Biyun Daochang, Jingyuner Daochang
7. jenerasyon: Shndeng Changlao, Zizhidongqingxu Daochang
8. jenerasyon: Huiyun Zhenren, Zhang Tianhu
9. jenerasyon: Xu Aishi, Ma Lizhi, Ma Sanbao, Yang Banxiong, Ma Shaotang, Ye Baotang
10. jenerasyon: Du Xinwu, Li Feilong, Ma Heting, Zhan Pinshan, Zhou Shengmin, Shi Jizhou, Zeng Junchen
11. jenerasyon: Wan Laisheng, Liu Xueyuan, Ma Zhenjiang, Ding Guoji
12. jenerasyon: Yue Pinqing, Hu Wen, Ma Guozhu, Hongxin, Zeng Quanzhong, Wang Xueru, Chen Zhiqing, Ding Jiaji, Wang Gang, Yang Lapo, Liu Zhengnan, Li Fucheng, Liu Junyi

峨嵋拳

峨眉山屹立在四川盆地西南部，位于峨眉山市西南，东距乐山市，是中国四大佛教名山之一。从山麓到山顶，沿途飞瀑流泉，景色清幽，自古就有“峨眉天下秀”之誉。
峨眉武术是中国传统武术流派之一，以四川峨眉山为发祥地，是国家级非物质文化遗产之一。武术拳法的一种，始为道姑所创，为出家女子的一种防身拳术，原称“蛾眉拳”后谐音“峨眉”。该拳技击性强，不先发手击人，以后发制人为根本法。峨眉拳系是指以峨眉山为中心的四川拳系，它是在中国南方地区仅次于南拳第二大拳系。
关于峨眉武术的起源，把成型期统一界定为春秋时期的战国。而峨眉武术缘起于古巴蜀，孕育时间可溯源到上古时期，古巴蜀人信奉神秘的神巫文化，崇尚养生之术。在众多的地方史志中巴蜀先师“彭祖”被信奉为巴蜀武术的拓荒者。
峨眉山是峨眉武术的发源地，自战国司徒玄空以来，涌现出了一批峨眉武术的创始人及精通武术的高人。由于他们一代又一代的创造、发展和传承，构成当今庞大的峨眉系列武术。峨眉系列武术泛指云贵川渝藏等西南地区民间群众性武术健身活动项目，通称峨眉武术。司徒玄空是有史以来记载的中华武术第一人，他编创的峨眉通背拳，在民间长期辗转流传中不断发展。南宋建炎元年（1127年）峨眉山金顶白云禅师创编“峨眉临济气功”。白云禅师早年为道士，后皈依佛门。陈抟号“扶遥子”，是逍遥派的创始人。他传承黄林派，并传弟子“火龙子”，后“火龙子”创“火龙拳”，原名“九龙困匡拳”，该拳是峨眉派镇派之拳。僧门派是由少林高僧云昙所创，是典型的外家拳，吸收了道家的养生功和民间拳技而形成的拳派。清末，仙峰寺神灯长老和紫芝洞清虚道长，苦心创编“峨眉子午门武术”，以其多在每天的子、午二时练习而命名。
像余门拳就是东乡县（今宣汉县）余氏家族的祖传拳术，到清乾隆中期始传外姓。白眉拳相传为峨眉山白眉道人所授。化门拳相传为峨眉山修德禅师所传。峨眉拳系中还有一些罕见的象形拳，像慧门拳中有蛤蟆拳、蝴蝶拳各一路。余家拳中有一路“攀花拳”，动作模仿蜂蝶飞舞花丛之态，轻盈灵巧，多纵跳闪躲，讲究沾手连发。峨眉拳系中还有一套黄鳝拳，为安岳陈氏家传拳术。
峨嵋拳系已知有200多个拳路，可归纳为峨嵋高桩拳、峨嵋矮桩拳、峨嵋客架拳、峨嵋法象拳四大类。峨嵋武术指世间流传的“五花”即成都都江堰青城山的（青城派），金堂云顶山铁佛寺地区的（铁佛派），四川丰都地区青牛山（青牛派），四川涪陵点易洞地区（点易派），四川荣昌及隆昌两地（黄林派）。“八叶”是指在世间流传的赵门、僧门、岳门、杜门称为四大家，洪门、化门、字门、会门称为四小家。当中的“五花”及“八叶”指的就是峨眉武术的五大流派、八大门类。其中，黄林派、点易派、铁佛派、僧门、岳门、赵门等与佛教渊源深厚。而青城派、青牛派、杜门、洪门、化门、字门、会门则与道教关系密切。
拳术：
赵门拳，僧门拳，杜门拳，岳门拳，洪门拳，化门拳，字门拳，慧门拳，黄林派，点易派，铁佛派，青城派，青牛派，青龙拳，盘龙拳，乌龙拳，火龙拳，龙形拳，黑虎拳，白虎拳，虎爪拳，虎啸拳，弦虎拳，八卦拳，浪子燕青拳，六乘拳，子午拳，单凤拳，双凤拳，惊拳，白眉拳，自然拳，天罡太极
器械：
子午枪，子午刀，子午剑，子午棍，峨眉刺，夜行刀，三节棍，虎头钩，月牙铲，流星锤，钩镰枪，梢子枪，峨眉短棍，乾坤圈，三板斧，铁尺，匕首
拳术对练：
峨眉散手法
器械对练：
峨眉兵器法
传承人：
第一代：司徒玄空
第二代：白云禅师
第三代：德源长老
第四代：绿鸭道人
第五代：普恩禅师
第六代：碧云道长、静云二道长
第七代：神灯长老，紫芝洞清虚道长
第八代：慧云真人，张天虎
第九代：徐矮师，马里植，马三宝，杨班雄，马绍堂，叶宝堂
第十代：杜心五，李飞龙，马鹤亭，詹品山，周生民，石济洲，曾俊臣
第十一代：万籁声，刘学渊，马镇江，丁国基
第十二代：岳品清，胡子文，马国柱，宏新，曾全忠，王学如，陈志清，丁家吉，汪刚，杨拉颇，刘正南，李福成，刘俊义