Chaquan

Chaquan stili, Huizu Wushu (Müslüman dövüş sanatı) tarzıdır. Chaquan, Şamil stili veya Gulao Anshaquan yani eski suikast stili olarak da bilinir. Chaquan'ın kökeni ile ilgili olarak farklı görüşler vardır. En popüler olan hikayeye göre; Ming (1368-1644) hanedanlığı sonlarında, Wokou (Japon korsanlar) sık sık Çin’in güney kıyılarını işgal ediyorlardı. Ming imparatoru, Qi Jiguang’a Japonlara karşı general olmasını emreder. Ve her yere fermanı iletilir, Japonların üzerine yürümek için Japon karşıtlarından birlik toplayarak bölgeyi korumaya çalışırlar. Xinjiang (Uygur)’lı Huizu (Müslüman) olan Cha Mier (Şamil) yada diğer adıyla Cha Shangyi, vatanseverliği nedeniyle Japonlara karşı savaşmaya çağrılır. Ama, uzun mesafe yolculuğu ve iklim değişikliği nedeniyle, bu uzun yolculuk sırasında Luxi (Shandong eyaletinin batı bölgesi)’de hastalanır. Daha sonra, yerel Hui halkının özenli ilgisinden sonra, yavaş yavaş iyileşir. Cha Mier, Hui halkının iyiliklerinin karşılığını vermek için, onlara dövüş sanatını özenle öğretir. Ölümünden sonra, insanlar onu anmak için, öğrettiği dövüş sanatına Chaquan adını verirler. Huaquan (kayan stil) usta kardeşi Hua Zongqi tarafından oluşturuldu. Dolayısıyla "Cha Hua Bufen (Cha ve Hua’nın stili ayrılmaz)" diye bir söz vardır.
Chaquan stilinin tarihi gelişiminde, Qing (1644-1911) imparator Yong Zheng dönemi (1722-1735)’inde Feitui (uçan tekme) lakaplı Sha Liang ortaya çıkar. Guanxian kayıtlarında, Sha Liang, diğer adıyla Sha Zhigong hakkında, imparator Yong Zheng’in 5. yılında (1727) Wujin toprak refrmu muhafızı olduğu, garnizon kampı devriyesinde görev yaptığı, Shanxi eyaleti Yansui kasabası Biaozuo kampı gerillası olduğu, imparator Qian Long’un 13. yılında (1749) Jichuan’ın fethinde savaşa katıldığından bahsedilmektedir.
Qing hanedanlığının sonlarında, Shandong Eyaleti Guanxian İlçesinden Zhang Qiwei (1850-1934), dövüş sanatlarında çok mükemmeldi. Boğa kadar güçlüydü, bir noktadan aniden karşı tarafa geçebilir ve rakibini düşürebilirdi, bir kaç kişi onu kuşatacak olsa asla başaramazlardı. Ayrıca, Hufeitang (kaplan kuyruklu üçlü mızrak)'ın eğitimini geliştirmişti, aynı yüzen ejder ve uçan anka gibi. Bir elektrik anahtarı kadar hızlı ve kaplan kadar cesurdu, aranılan bir eskperdi.
Chaquan, Çin geleneksel dövüş sanatlarının seçkin türlerinden biridir. Shandong, Hebei, Henan, Beijing ve Shanxi'nin her yerinde yaygınlaştıktan sonra, yurtiçinde ve yurtdışında, özellikle Hui halkı arasında daha geniş bir alana yayılmaktadır. Chaquan, yüzlece yıllık uygulama ve gelişimin arsından, son halini alarak günümüzde, Guanxian bölgesinde Zhangshi (Zhang ailesi) Chaquan stili, yine Guanxian bölgesinde Yangshi (Yang ailesi) Chaquan stili ve Rencheng bölgesinde Lishi (Li ailesi) Chaquan stili olarak 3 büyük aile stili ortaya çıkmış oldu. Bu 3 stilinde içeriği farklı, uygulama yöntemlerinin de kendi avantajları vardır. Ama, teori olarak aynı olmakla birlikte, gereksinimleri oldukça birbirine benzer. Chaquan tarzının özellikleri ise: Duruşlar gergin ve düzdür, ani kuvvet uygular, hareketleri sakindir, hem sert hem yumuşaktır, ritimi nettir, esnek ve değişken adımları vardır, titiz bir yapıya sahiptir, stil yapısı düzgündür. İleri ve geri gitmelerde bağımsızdır, yükselerek alçalıp ve kalkarak çökülebilir, koordinasyonu işbirlikçidir, bütün formlarında düzgün görünen ve çevik bir form görülür, Changquan'dan daha sistematik bir dövüş sanatı türüdür.
Chaquan, yüzlerce yıllık tarihten sonra çoğaldı, yetenekler zengişleştirildi ve geliştirildi, yavaş yavaş bir set oluşturuldu. Cha, Hua, Pao, Hong, Tui bölümleriyle tek bir sistemde bütünleştirildi. Teknik sistemi tamamlanarak, zengin içeriği ve kapsamlı egzersizleriyle, teorik bir güzel sanatlar oluşturulmuş oldu.
Chaquan'ın temel çalışma formları, tekme metodu temelleri için Tantui (fırlayan tekme) ile Pubu Chuanzhang (çökerek sokulan el), ana hareketlerin temelleri için Huabuchao (kaygan adımlı aşırma) ve dövüş temeleri için Daochui (vurarak ezen yumruk) gibi kombine formlarından oluşur. Bu temel formların hepsi Shilu (10 form) içindir, temel hareketleri öğrenmesi basit ve kolaydır, sağlı sollu uygulanır, tek başına pratik yapılabilir, seri olarak bağlantılar uygulanabilir.
Geleneksel Chaquan'da ileri seviye 10 Taolu (form) vardır ve birinci ve iki formun ikişer formları olduğu için, aslında 12 form vardır. Bu formlar ise: Yilu Muzi (1.form anne oğul), Erlu Xingshou (2.form iki yönlü el), Sanlu Feijiao (3.form uçan ayak), Silu Shengping (4.form yükselmek), Wulu Guandong (5.form doğu geçişi), Liulu Maifu (6.form pusuya yatmak), Qilu Meihua (7.form erik çiçeği), Balu Lianhuan (8.form zincirleme), Jiulu Longbaiwei (kuyruğunu sallayan ejder), Shilu Chuanquan (10.form sicim yumruk)'dır.
Chaquan'da birçok saldırı ve savunma eylemi vardır; Ti (tekme), Da (vurmak), Shuai (fırlatmak), Na (kapmak) olarak genelleştirilebilir. Bunların kullanımıyla Shiziyaojue (çapraz anahtar) yani; Suo (büzülmek), Xiao (küçülmek), Mian (pamukluk), Ruan (yumuşaklık), Qiao (zekilik), Cuo (kızgınlık), Su (hızlılık), Ying (sertlik), Cui (kırılganlık), Hua (kayganlık)'dır. Chaquan'ın hareketleri beş hayvan görüntüsünün özelliklerini benimser: Long (ejderha), Hu (kaplan), She (yılan), He (turna) ve Hou (maymun).
İlk başta, Chaquan'ın silahları sadece Dao (geniş kılıç), Qiang (mızra) ve Gun (sopa), ve her birinin on formu vardı. Günümüzde, diğer okullarla sürekli değiş torkuş yapılarak yavaş yavaş Jian (ince kılıç) formu da eklendi. Gou (kanca), Tang (3 çatallı mızrak), Jue (kazık), Dai (teber) silah formları, Sijue (4 benzersiz) olarak adlandırılan Chaquan'ın başyapıtlarıdır.
Chaquan'ın boş el ve silahlı karşılaşmaları her şeyi kapsamaktadır, daha popüle olanlae ise; Silu Chaquan Duilian (Chaquan 4.form ikili karşılaşma), Banda Kaozi Duilian (tahta kelepçe ikili karşılaşma), Dandao Jinqiang (geniş kılıç mızrağa karşı karşılaşma), Pudao Jinqiang (teber mızrağa karşı karşılaşma), Dadao Qinqiang (büyük teber mızrağa karşı karşılaşma), Shuangjian Jinqiang (çift ince kılıç mızrağa karşı karşılaşma), Shuanggou Jinqiang (çift kanca kılıç mızrağa karşı karşılaşma), Dachan Jinqiang (büyük kürek mızrağa karşı karşılaşma), Duizha Zhongping Daqiang (orta dengede batan mızrağa karşı), Duipidao (kesen geniş kılıa karşı), Duicijian (batan ince kılıca karşı), Tang Jinqiang (3 çatallı mızrak mızrağa karşı karşılaşma), Shuangdao Jinqiang (çift geniş kılıç mızrağa karşı karşılaşma), Pudao Jindadao (teber mızrağa karşı karşılaşma), Gun Jinqiang (sopa mızrağa karşı karşılaşma), Kongshou Duodao (boş el igeniş kılıca karşı karşılaşma) vb.
Quanshu (boş el form):
Liulu Zhuan, Shilu Tatui, Shilu Daochui, Shilu Huachao, Yilu Muzi, Erlu Xingshou, Sanlu Feijiao (a), Sanlu Feijiao (b), Silu Shenping, Wulu Guandong, Liulu Maifu, Qilu Meihua, Balu Lianhuan, Jiulu Longbaiwei, Shilu Chuanquan, Yilu Huanquan, Erlu Huaquan, Sanlu Huaquan (a), Sanlu Huaquan (b), Sanlu Paoquan, Liulu Paoquan, Jiulu Paoquan, Yilu Hongquan, Sanlu Hongquan, Silu Hongquan, Qilu Hongquan, Yilu Tuiquan, Erlu Tuiquan
Qixie (aletli form):
Chadao, Kunwujian, Lomgxingjian, Suohouqiang, Wuhuqunyanggun, Hushoushuanggou, Lanmajue, Shuangshoudai, Yanyuedao, Dahuaqiang, Sanlu Chajian, Erlu Chajian, Shuangdao, Chunqiudao, Kunwushuangjian, Huweitang
Quanshu Duilian (boş el ikili form):
Silu Chaquan Duilian, Duilian Xiaotao, Yanshou Hogchui, Liuhezhang
Qixie Duilian (aletli ikili form):
Momeidao Jinqiang, Sancai Duijian, Gunqiang Duilian, Dandao Jinqiang, Kongshou Duodao
Chuanchengren (jenerasyon):
1. jenerasyon: Cha Shangyi, Hua Zongqi
2. jenerasyon: Bai Zuoyi
3. jenerasyon: Jin Guangju
4. jenerasyon: He Chengwu, He Mingwu
5. jenerasyon: Zhao Hongxiu
6. jenerasyon: Wu Pangchi
7. jenerasyon: Sha Liang
8. jenerasyon: Zhan Lianyu, Qiu Mingshan, Yan Zisheng, Yang Haiquan
9. jenerasyon: Guo Dengyun, He Xing
10. jenerasyon: Li Laochong, Zhang Laojiu
11. jenerasyon: Huang Bingxing, Zhang Qian, Ma Laowei, Zhang Jintang
12. jenerasyon: Yang Xuede, Zhang Qiwei, Hong Zhanyuan, Zhang Xuesheng, He Kejian, Yang Hongxiu, Sha Xin
13. jenerasyon: Jiang Wenying, Jiang Wenming, Li Weiqing, Zhang Qinming, Ma Dengyun, Zhang Dengke, Zhang Kuiyun, Wang Zhaolin, Mi Guangting, Ma Yongkui, He Zhenjiang, Ma Yufu, Ma Jinbiao, Wang Ziping, Yu Zhensheng, Zhang Lianke, Zhang Xuezhen, Zhang Xilu, Zhang Fengling, Zhang Yingliang, Zhang Yingzhen, Li Xianzheng, Zhang Xitai, Zhang Yingjian, Zhang Zengkui, Chang Zhenfang, Sha Kui, Li Chaoqun, He Tingying, He Zhenquan, Song Yizhen, Song Yizhou, Zhang Xiyan
14. jenerasyon: Gao Xiangtai, Yang Zihe, Jiang Qingjia, Huang Changqing, Ma Yongsheng, Guo Ludeng, Pang Lintai, Liu Chunfang, Xu Jieshan, Shi Yiqun, Wang Jurong, Wu Chengde, Wang Peiqing, He Fusheng, Qi Mouye, Xing Baoren, Sun Changli, Dong Shiming, Zhang Xuchu, Li Quankun,Bai Dejin, Zhang Zhongliang, Wang Shaokun, Wang Shouren, Wang Litian, Wang Liying, Yang Sijun, Zhu Yunpei, Dong Bingzhang, Ma Jinlong, Zhang Ruzhi, Zhang Ruwei, Li Guorui, Liu Hongchi, Lu Jingchen, Cao Chongzhu, Yang Maolin, Han Yong, Mao Shuying, Zhu Yunpei, Wang Shixin, Ma Jin, Xie Zhikui, Li Bingci, Li Jiafu, Zhou Shiqin, Yang Baokui, Zhang Qinming, Zhang Zhenqiang, Shao Guangpu, Li Weitian, Zhang Yingyong, Yang Sheng, Zhang Ziying, Xu Qingshan, Chang Ziwu, Hong Jichang, Xu Gongwei
15. jenerasyon: Jiang Zhenhai, Liang Jingtang, Jiang Zhenjiang, Wang Hengyu, Shen Zhongkui, Ding Baojie, Liu Tong, Chen Jie, Zhang Wanyi, Wang Guirong, Wang Guizhi, Di Jingyun, Zhang Yujie, Yang Yuqing, Shi Yang, Che Chunjiang, Sun Yipeng, Ren Xingbao, Yang Chao, Deng Wei, Liu Weichao, Wang Fang, Han Yi, Chen Shaoen, Zhou Wenjuan, Miao Jing
16. jenerasyon: Jiang Shiyuan, Ding Zuwen, Jia Cunxiao, Jiang Jiati, Shi Youxin, Nian Xueli, Hao Jinkui, Chai Fengchen, Liu Fengcen

查拳

查拳，是回族传统武术的拳种之一。查拳号称查密尔拳或古老暗杀拳。关于查拳的起源，说法不一。比较流行的说法是在明朝末年，倭寇经常侵扰中国东南沿海，明帝命戚继光为抗倭大将，并诏书天下，聚兵东征，抗倭保国。新疆回族查密尔（尚义），出于爱国，应征东来抗倭。但是由于路途遥远，气候多变，长途跋涉中，经鲁西染病。后经当地回族人民的精心照料，逐渐康复。为报答关照之情，查尚义将自己武艺悉心传授给回族乡亲。他逝世后，人们便把他传授的武艺命名为查拳，以资纪念。而滑拳乃是他的师弟滑宗歧所传，故有“查滑不分”之说。
在查拳的发展历史上，早期应推清雍正时的"飞腿"沙亮。在《冠县志》中记载“沙亮，字智公，雍正五年武进土改侍卫，授巡捕营守备，历升陕西延绥镇标左营游击，乾隆十三年征大金川力战阵之等”。
清末山东冠县张其维（1850-1934）武艺精湛，手指功夫如钢似铁，力穿牛腹，一指点在对方身上，莫不指到人倒，数人围攻休想得手。他还练就一支虎尾镋，如游龙飞凤，快如电掣，勇如猛虎，堪称绝技。
查拳是中国传统武术中的优秀拳种之一。盛行于山东、河北、河南、北京，山西后遍及海内外，尤以在回族中流传更为广泛。历经数百年的实践和演变，查拳形成了现今的冠县的"张式"查拳，冠县的'杨式"查拳，任城的"李式" 查拳三大流派。三派的套路内容不同，练法也各有其妙，但其拳理相同，其要求也大体一致。查拳的风格特点是：姿势舒展挺拔，发力迅猛，动静有致，刚柔兼备，节奏鲜明，步活灵活多变，结构严谨，功架整齐。无论往返进退，上下起伏，力求协调配合，整个套路表现出一种潇洒剽悍矫捷的形态，是长拳类型中较为系统的拳种。
查拳经过几百年的历史繁衍，技艺木断得到充实与提高，逐渐形成了集查、滑、炮、洪、腿（弹腿）于一个体系。其技术系统完整，内容丰富，功法全面，艺理俱精。
查拳的基本功套路，包括以腿法见长的"弹腿"，以"仆步穿掌"为主要动作的"滑步抄"的以拳法为主的"捣捶"组成。这些基本套路均为十路，基本动作简单易学，左右对称，即可单练，又可串连对练。
传统查拳较高级套路有十路，又因在第一，二路中又各有一正一付两路，实为十二路。它们名称分别是：一路母子，二路行手，三路飞脚，四路升平，五路关东，六路埋伏，七路梅花，八路连环，九路龙摆尾，十路串拳。
查拳中很多攻防动作，都归纳在踢、打、摔、拿之中。在运用时，还要灵活掌握"十字要决"：即：缩、小、绵、软、巧、挫、速、硬、脆、滑。
查拳的动作采用了五种动物形象的特点，即：龙，虎，蛇，鹤、猴。
查拳最初器械只有刀、枪、棍套路，并各有十路。现在已经很难见到全貌，以后在不断与其它门派交流中逐渐补充进剑术套路。而钩、镋、撅、带乃是查拳门中拿手器械，称之为"四绝"。
查拳的徒手和器械对练包罗万象，比较流行的有四路查拳对练、板搭铐子对练、单刀进枪、扑刀进枪、大刀擒枪、双剑进枪、双勾进枪、大铲进枪、对扎中平大抢、对劈刀、对刺剑、镋进枪、双刀进枪、扑刀进大刀、棍进枪、空手夺刀等。
拳术：
六路钻，十路弹腿，路捣捶，十路滑抄，一路母子，二路行手，三路飞脚（甲），三路飞脚（乙），四路升平，五路关东，六路埋伏，七路梅花，八路连环，九路龙摆尾，十路串拳，一路滑拳，二路滑拳，三路滑拳（甲），三路滑拳（乙），三路炮拳，六路炮拳，九路炮拳，一路洪拳，三路洪拳，四路洪拳，七路洪拳，一路腿拳，二路腿拳
器械：
查刀，昆吾剑，龙形剑，锁喉枪，五虎群羊棍，护手双钩，拦马橛，双手带，偃月刀，大花枪，三路查剑，二路查刀，双刀，春秋刀，昆吾双剑，虎尾镗
拳术对练：
四路查拳对练，对练小套，掩手洪捶，六合掌
器械对练：
抹眉刀进枪，三才对剑，棍枪对练，单刀进朴刀，空手夺刀
传承人：
第一代：查尚义，滑宗岐
第二代：白作义
第三代：金广聚
第四代：何成武，何明武
第五代：赵洪秀
第六代：吴泮池
第七代：沙亮
第八代：展连玉，邱明山，严子胜，杨海全
第九代：郭登云，何兴
第十代：李老崇，张老九
第十一代：黄丙星，张乾，马老维，张金堂
第十二代：杨学德，张其维，洪占元，张学，何克俭，杨鸿修，沙新
第十三代：将文英，将文明，李维清，张钦明，马登云，张登科，张桂云，王兆林，米广亭，马永魁，何振江，马裕甫，马金镖，王子平，于振声，张连科，张学振，张西路，张凤岭，张英亮，张英振，李宪章，张锡太，张英健，张増魁，常振芳，沙奎，李超群，何亭英，何振全，宋义珍，宋义洲，张西彦
第十四代：高祥太，杨子合，将庆甲，黄长庆，马永胜，郭陆登，庞林太，刘春芳，徐杰山，石以群，王菊蓉，吴成德，汪佩琴，何福生，齐谋业，邢宝仁，孙长利，董世明，张旭初，李全坤，白德金，张忠良，王少昆，王守仁，王立田，王立英，杨思俊，朱云培，董秉章，马金龙，张汝智，张汝维，李国瑞，刘鸿池，路景臣，曹崇柱，杨茂林，韩勇，毛淑英，朱云培，王世新，马进，谢志奎，李秉慈，李嘉福，周世勤，杨宝奎，张钦明，张振强，邵光璞，李维田，张英勇，杨生，张子英，徐青山，常子武，洪计昌，徐公伟
第十五代：将振海，梁敬堂，将振江，王恒玉，沈仲奎，丁宝杰，刘彤，陈杰，张万一，王桂芝，翟京云，张玉杰，杨玉清，史杨，车春江，孙翼鹏，任兴宝，杨超，邓伟，刘伟超，王芳，韩奕，陈少恩，周文娟，苗菁
第十六代：将士元，丁祖文，贾存孝，将家悌，石有信，念学利，郝金奎，柴凤臣，刘凤岑