Bajiquan

Bajiquan, 8 kutup veya 8 en uç stili anlamındadır, Çin Wushu stilleri çeşitlerinden birisidir. Bu stil yönteminde Baji (8 kutup) terimi, aslında eski çağ coğrafya kavramıdır, kökeni Han (mö.206-ms.220) döneminde yazılan Huainanzi Yingxingxun kitabında Tiandizhijian (gök ile yer arasında) ve Jiuzhoubaji (9 eyalet 8 kutup) olarak bahsedilen bir kavramdır. Günümüzde "sekiz kutup" terimi, dövüş sanatlarında "güç her yöne ulaşabilen" anlamında kullanılmaktadır. Günümüzde Baji 8 kutup terimi dövüş sanatlarında kullanılmaktadır, "güç her yöne ulaşabilen" anlamında kullanılmaktadır ve "güç, her yöne, çok uzaklara ulaşabilir" anlamına gelir.
Wenyou Taiji An Tianxia, Wuyou Baji Ding Qiankun (kültürün, dünyayı güvende tutması için Tai Chi'si var ve savaşın, evreni kurması için Baji'si var).
Bajiquan stili, Çin dövüş sanatlarının diğer adıdır. Baji'nin anlamı; her yöne, uzaklara ve genişleyerek ulaşmak için güç uygulama anlamına gelir. Hareketleri, basit ve özlü, şiddetli ve kırılgan, daha sansıntılı güçlü hareketlerdir.
Bajiquan stili, Çin geleneksel dövüş sanatlarından biri olup, tekniğin özünü 6 çeşit açılım olan Lidakai (6 büyük açılım) oluşturur, rakibin geçiş yolunu açmanın anlamı ise Fangshoujiazi (savunma çatısı)'dır. Bajiquan stili, Çin geleneksel dövüş sanatlarından biri olup, tekniğin özünü 6 çeşit açılım olan Lidakai (6 büyük açılım) oluşturur, rakibin geçiş yolunu açmanın anlamı ise Fangshoujiazi (savunma çatısı)'dır. Baji terimi eski çağlarda, Jiuzhou (9 vilayet)'nun dışında Bayin (8 üçüncü dünyevi dal) oluşumu, Bayin (8 üçüncü dünyevi dal)'in dışında Bahong (8 sicim) oluşumu, Bahong (8 sicim)'un dışında Baji (8 kutup) oluşumu olduğunu anlatmaktadır.
Bajiquan stilinin ortaya çıkış zamanı ve yeri hakkında farklı görüşler vardır.
Birincisi, Ming (1368-1644) hanedanlığında ortaya çıkmıştır. Çünkü general Qi Jiguang'ın Jixiaoxinshu kitabının Quanjing Jieyaopian bölümünde, Baziquan (bitişik olmak stili) yani Bajiquan (8 kutup stili)'den bahsedilmiştir.
İkincisi, güney Song (1127-1279) Henan eyalti Jiaozuo'daki Yueshan Tapınağı'nın ikinci başrahibi Chong Cang'dır. Cang usta, rahip Kong Xiang'a öğretirken Shaolin dövüş sanatları ile harmanlar ve Bajiquan stili kurulur. Yer, Mingyueshan dağı olduğu için Yueshan Bajiquan olarak da bilinir.
Üçüncüsü, Ming (1368-1644) hanedanlığının sonlarında, ilk adı Lai olan bir gezgin ekspert tarafından kuruldu, ve daha sonra Wu Zhong'a öğretti.
Yukarıdaki iddiaların hiçbiri kesin verilerle kanıtlanmamıştır. Bununla birlikte, Çin kültürü, özellikle Wushu dövüş sanatları, temelde usta tarafından sözlü olarak öğretilir. Bu, Çin kültürünün önemli bir özelliğidir, bu nedenle yukarıdaki sonuçlar mümkündür.
Bajiquan stilinin tam adı Kaimen Bajiquan'dır. Birinci jnerasyonu saygın Taoist Lai'dir, ikinci jenerasyonu Wu Zhong'dur. Wu Zhong'un orta yaşlı kızı Wu Rong, 30 yaşlarında evliyken ,dövüş sanatlarını öğrenmeye başladı, Haifeng'de Dai ailesinden Changquan stilini öğrenmişti. Kaimen ruhunu takiben, Changquan stilinin Taizongquan, Taizuquan, Feihuquan, Taohuasan gibi stilleri Bajiquan stiline göre şekilendirdi ve değiştirdi, daha sonra müslüman kasabası Mencun'da öğretti. O zamandan beri, Bajiquan stilini öğrenenlerin sayısı her geçen gün arttı. Qing imparatoru Qian Long zamanında yani 1776 yılında, Wu ailesinden Wu Zhongyu, eğitim kapılarını açtı ve düzinelerece sanatçı yetişti. Bu kasabadaki Wu ve Ding ailelerine ek olarak, Luotuan ve ddiğer yerlerden de kişiler vardı.
Çin Cumhuriyeti'nin 20. yılında yani 1932 yılında, Zhang Diankui kendi dövüş sanatları okulunu kurdu ve yüzden fazla öğrenciye ders verdi. Xinxian kasabasının kuzeyindeki Mengcun kasabasından 9 kilometre doğuda Luotuan kasabası 2 kilometre uzaklıktadır. İnsanlar buraya Bajiwo (Baji'nın yuvası) derler.
Bajiquan'ın stili, Hebei eyaleti Cangzhou bölgesi Mengcun'lu Wu Zhong'a, Lei adındaki bir Taoist tarafından öğretildiği bilinmektedir: Wu Zhong, bu sanatı kızı Wu Rong'a öğretmiştir. Mengcun, daha sonra Bajiquan stilinin doğum yeri olmuştur. Wu Rong'dan sonra, Bajiquan stili iki dala ayrıldı. Birinci dal; Wu ailesi ve öğrencileri. Modern çağda, sonsuz bir şekilde aktarılmıştır. Daha derin kazanımlara sahip olanlar arasında Wu Nan, Wu Kai, Wu Huiqing, Wu Xiufeng ve Wu Lianzhi bulunur. Yakın akrabası Ma Fengtu, daha büyük bir etkiye sahip olmuş ve daha geniş çapta yayılmaktadır. İkinci dal; Wang Si, bu sanatı Mengcun'da öğrendikten sonra, Luotuan'da Zhang Keming ve oğlu Zhang Jingxing ve öğrencisi Huang Sihai'ye öğretmiştir. Zhang Jingxing'in çok öğrettiği kişi vardır, bunlar arasında Li Shuwen, Ma Yingtu, Han Huachen, Zhang Yuheng (Zhang Jingxing'in oğlu) vb diğerleridir.
Wu, Li ve Ma'dan sonra Bajiquan stili, Cangzhou bölgesindeki Mengcun'un bir köşesinden tüm ülkeye yayıldı.
Qing hanedanlığı imparatoru Yongzheng (1723-1735) döneminde, ünlü Bajiquan ustası Wu Zhong, üzerinde hiç bir silah olmadan güney Shaolin tapınağına tek başına 3 kez girdi, Daqiang mızrağı ile güneyde 7 kuzeyde 36 eyalette yenilmezliğini ilan etti, Nanjing'den Beijing'e Shenqiang (ilahi mızrak) ünvanıyla anıldı.
Günümüzde ünlü bir Bajiquan stili ustası olan Li Shuwen, antrenman bağımlısı haline geldi, soğukta ve sıcakta hiç durmadı, mızrak da derin gizemlere sahip olmasından dolayı, Wushu dünyasında Shenqiang Li (ilahi mızrak Li) olarak anıldı. Cangzhou kayıtlarında; "Li Shuwen, odanın içerisinde pencereye 5 adım ötede avuçlarını boşlukta vurdu, penceredeki kağıt sallanarak ses çıkarttı. Li, mızrağını ağaca sapladığında her seferinde bir mızrak darbesiydi. Duvardaki sineğe sapladığında, sinek duvara iz bırakmadan düşerdi. Mızrak ucu duvara saplandığında çıkarması zor oluyordu.
Li Shuwen'in en büyük öğrencisi olan Huo Diange, son imparator Puyi'nin dövüş sanatları öğretmeni ve muhafız subayıydı. Li Shuwen'in son öğrencisi Liu Yunqiao, Guomintang hükümetinin garnizonunda muhafız eğitmeni görev yaptı ve Jiang Jieshi'nin muhafızı olarak hizmet etti. Liu Yunqiao aynı zamanda , Li Shuwen'den Bajiquan stilini öğrenen Li Jianwu ile birlikte Mao Zedong'un muhafızı olarak görev yaptı.
Qing hanedanlığının sonlarında ve Çin Cumhuriyeti'nin başlangıcında, Wang Zhongquan, Zhang Jingxing, Li Shuwen, Wang Lianfeng, Huo Diange, Liu Yunqiao, Wu Huiqing ve diğerleri Çin'de ünlü oldular. Bajiquan artık kuzey Çin ve Tayvan'da popüler. Daha sonra Japonya ile Güney Kore'ye girdi ve Amerika, Kanada, İngiltere, Fransa, Belçika, Danimarka, İtalya diğer ülkelere de yayıldı.
Quanshu (boş el form):
Jingangbashi, Liudakai, Badazhao, Bajixiaojia, Bajiquan, Silangkuan, Liuzhoutou, Qinglongquan, Heihuquan, Feihuquan
Qixie (aletli form):
Tiliudao, Daliuhedao, Xiaoliuhedao, Xuepiandao, Wanshengshuangdao, Yuexiajian, Qingpingjian, Chunyangjiugongjian, Xingzhebang, Baguntoy, Lanmajue, Liuhedaqiang, Liuheuaqiang, Shuangpanqiangdian, Haodaqiangjia, Zilongqiang, Chunqiudadao, Shuangji, Shuanggou, Yuanyangte, Yanchitang
Quanshu Duilian (boş el ikili form):
Bajiduijie, Bajiduipigua, Bajiduizhaoquan
Qixie Duilian (aletli ikili form):
Duipiyuexiajian, Duipanliuheqiang, Dandaoguaijinqiang, Podaojinqiang, Chunqiudaoduishuangjian, Sanjiegunduishuangguai, Shaozigunduiqiang
Chuanchengren (jenerasyon):
1. jenerasyon: Lai Kuiyuan
2. jenerasyon: Wu Zhong
3. jenerasyon: Wu Rong, Wu Rong, Wu Zhongyu
4. jenerasyon: Wu Kai, Wu Mei, Wu Kun, Wu Nan, Wu Liancheng, Wu Tongyun, Wu Lingyun, Wu Lingchun, Li Dazhong, Zhang Keming, Wang Changxi, Wang Shitong, Ding Xiaowu, Yang Deyuan, Gao Mingshan, Jiao Wenming, Jin Mingqi
5. jenerasyon: Wu Yu, Wu Shike, Wu Linshu, Wu Huiqing, Cao Jingtian, Li Guizhang, Zhang Jingxing, Huang Sihai, Jin Diansheng
6. jenerasyon: Wu Xiufeng, Wu Maotang, Qiang Ruiqing, Li Wancheng, Zhang Yuheng, Li Shuwen, Jin Hongzhi, Ma Fengtu, Ma Yingtu
7. jenerasyon: Wu Xiumin, Wu Lianzhi, Qiang Yuzhang, Li Shusen, Han Huiqing, Li Etang, Xu Lanzhou, Liu Yunqiao, Zhao Shude, Huo Diange, Ma Yingda, Ma Xianda, Ma Lingda, Ma Mingda, Zhang Wenguang, He Fusheng, Wen Jingming , Jiang Haoquan, Kang Shaoyuan, Zheng Huaixian , Wei Hongbin, Wei Hongen
8. jenerasyon: Wu Dawei, Ma Lianyue, Ma Lianlun, Ma Lianpo, Ma Lianzhen, Xu Jiafu, Xu Ji, Huo Qingyun, Tan Jitang, Su Yuzhang, Wei Jiuru

八极拳

八极拳是中国武术中的一种拳法。该拳法的“八极”一词原为古地理概念，源于汉《淮南子•墬形训》“天地之间，九州八极”。如今的“八极”一词用于武术，取意为“发劲可达四面八方极远之地”。
“文有太极安天下，武有八极定乾坤。”
八极拳，中国拳术名称。“八极”意为发劲可达四面八方极远之处。其动作朴实简洁，刚猛脆烈，多震脚发劲动作。
八极拳为中华传统武术拳种之一，取其以六种开法（六大开）作为技法核心、破开对方门户（防守架子）之意。称“八极”者，系沿用古代有“九州之外有八寅，八寅之外有八纮，八纮之外有八极”的说法，寓“八方极远”之意。
八极拳的起源时间和地点，至今说法不一。
一说，起源于明代，因在戚继光著《纪效新书——拳经捷要篇》中，曾提到“巴子拳”即“八极拳”。
二说，是南宋河南焦作月山寺第二任住持崇苍，苍公糅合空相禅师传授得少林拳术，创立“八极拳”，因所在为明月山，又名“岳山八极拳”。
三说，是明末一号“癞”的云游高人所创，后传吴钟。
以上说法虽然都没有确切的资料证明。但中华文化，特别是武术这一块，基本上都是师父口述心授的，这是中华文化的一大特色，所以以上结果都有可能。
八极拳全名“开门八极拳”。尊癞道人为一世，吴钟为二世，吴钟中年得一女，名荣，为习武近30岁嫁于海丰习长拳者戴氏。她遵“开门”之精神，将长拳之太宗拳、太祖拳、飞虎拳、桃花散等拳术依八极拳法之风格，提炼修改，传回孟村。此后，求习八极拳者日增。清代乾隆四十年左右，吴及族弟吴钟毓开门授艺，求艺者数十人。除本镇吴、丁各氏外，亦有罗疃等地者。
民国二十年载：张殿奎，自设武馆，授徒百余。新县镇北距孟村镇9公里，东距罗疃村2公里，人称此地为“八极窝”。
八极拳据传由癞姓道士传艺河北省沧州市孟村人吴钟：吴钟传艺其女吴荣。孟村遂成为八极拳的发源地地。自吴荣之后，八极拳分两支传习：一是吴氏本家及其门生。近代传衍不绝，造诣较深者有吴楠、吴恺、吴会清、吴秀峰、吴连枝。其近亲马凤图影响较大，传人较广。另一支是王四学艺于孟村后，传罗噇张克明，张传其子张景星、黄四海等。张景星传人较多，其中影响较大的有李书文、马英图、韩化臣、张玉衡（张景星之子）等。
自吴、李、马之后，八极拳由沧州市孟村一隅之地，播及全国。
清雍正年间，著名八极拳大师吴钟只身三进南少林寺，机关暗器无一沾身，且一枝大枪南七北六十三省，打遍天下无敌手，被誉为“南京到北京，神枪数吴钟”的美称。
近代八极拳名家李书文练功成癖，寒暑不辍，深得枪法之奥秘，武术界内称“神枪李”。《正定沧县志》载：“李书文室内排掌击空，离窗五尺，窗纸振荡有声。李以枪刺树上枣，一枪一只。刺壁之蝇，蝇落而壁无痕。铁锥入壁，力拔甚难，他以枪搅之，锥即出”。
李书文的大弟子霍殿阁做过末代皇帝溥仪的武术教师和警卫官。李书文的最后一个弟子刘云樵，在国民党政府警备队服役，当过侍卫队教官和蒋介石警卫。而与刘云樵同时跟李书文学八极拳的李健吾，做过毛泽东主席的警卫。
清末民初时，王中泉，张景星，李书文，王连峰，霍殿阁，刘云樵，吴会清等人而闻名中国。八极拳现在盛行于中国北方及台湾。后传入日本、韩国及其他国家，如美国、加拿大、英国、法国、比利时、丹麦、意大利等地。
拳术：
金刚八势，六大开，八大招，八极架，八极拳，四郎宽，六肘头，青龙拳，黑虎拳，飞虎拳
器械：
提柳刀，大六合刀，小六合刀，雪片刀，万胜双刀，月霞剑，青萍剑，纯阳九宫剑，行者棒，八棍头，拦马撅，六合大枪，六合花枪，双盘枪点，耗大枪架，子龙枪，春秋大刀，双戟，双钩，鸳鸯铽，雁翅镗
拳术对练：
八极对接，八极对劈挂，八极对爪拳
器械对练：
对劈月霞剑，对盘六合枪，单刀拐进枪，朴刀进枪，春秋刀对双剑，三节棍对双拐，梢子棍对枪
传承人：
第一代：癞魁元
第二代：吴钟
第三代：吴荣，吴溁，吴钟毓
第四代：吴凯，吴梅，吴坤，吴楠，吴连城，吴彤云，吴凌云，吴灵春，李大仲，张克明，王长锡，王世同，丁孝五，杨德元，高明山，焦文明，金鸣琦
第五代：吴玉，吴世科，吴麟书，吴会清，曹井田，李贵章，张景星，黄四海，金殿升
第六代：吴秀峰，吴懋堂，强瑞清，李万成，张玉衡，李书文，金洪志，马凤图，马英图
第七代：吴秀敏，吴连枝，强玉章，李树森，韩会清，李鄂堂，许兰州，刘云樵，赵树德，霍殿阁，马颖达，马贤达，马令达，马明达，张文广，何福生，温敬铭，蒋浩泉，康绍远，郑怀贤，魏鸿滨，魏鸿恩
第八代：吴大维，马廉越，马廉仑，马廉颇，马廉祯，许家福，徐纪，霍庆云，谭吉堂，苏昱彰，魏九如