Masaj Tedavisi

Tuina, iterek kavramak, Anmo ise bastırarak ovalamak anlamlarına gelir. Tuina masajı, An Qiao, Qiaoyin, Anwu gibi isimler ile de bilinmektedir. Tuina, ilaç tedavisi yapılmadan uygulanan bir çeşit doğal tedavidir. Geçmişi uzun yıllara dayanır ve bilim adamları tarafından övgüyle Yuanlao Yishu yani ilklerin tıp sanatı olarak anılır. Tuina masaj tedavi yöntemi, özellikle doktorların iki elini kullanarak hastanın vücut yüzeyinde, yaralanma bölgesinde, rahatsızlık alanında, özel akupunktur noktalarında, ağrı yerinde Tui, Na, An, Mo, Rou, Nie, Dian, Pai gibi el metotları ile meridyenleri temizlemek, kan akışını sağlamak, yara ağrılarını dindirmek ve Yin Yang dengesinin düzenlenmesini sağlamak için yapılan bir tedavidir. Çin hekimleri ve eksperlerinin yaptığı uygulamalar ile Tuina, hastalıların korunması ve tedavisi, spor ile uzun bir ömür sağlamak vb. tıbbı tedavilerin Çin’ de binlerce yıl öncesine dayanan bir tarihi vardır. Huangdi Neijing eseri burada dikkat çekmektedir, “masajı bırakmayın, iğneler yetersiz kaldığında karmaşık kutsal enerjiyi uygulayın”. İlk Tuina talimatları, Qin (mö.221-mö.206) ile Han (mö.206-ms.220) zamanında tıbbi tedavi ve sağlık önemli bir araç haline gelmiştir.
Jin (265-420) döneminde Ge Hong’un Baopuzi eserinin iç bölümlerinde, masaj ile yönlendirme kaynağının 10. bölümünde bahsedilmektedir. Yangsheng Yanminglu (yaşamın uzatılması kayıtları) eserinden bir alıntıda; “iki avuç ile ovalayarak ısıtmalıdır, metotlu bir biçimde ısıtılan parlak yüzey yukarıdan aşağıya doğru ovalanmalıdır, yapılan bu uygulamaya kuru banyo denir, soğumasıyla baş ağrısı ile tüm hastalıklara iyi gelir” denilmektedir. Yukarıdaki çalışma, bir çok eserde referans olarak konu almıştır.
Sui (581-618) döneminde, Zhubing Yuanhoulun (olağanüstü hastalıkların tedavi talimatları) eserinin son bölümleri, masaj metotlarına yönlendirir. O zamanlarda kendi kendine masaj çok yaygındı, hastanın kendi girişimiyle hastalığa karşı mücadele için masaj ile tedavi gerçekleştiriliyordu.
Sui (581-618) ve Tang (618-907) döneminde, bütün vücut yüzeyi özel yapılmış tıbbi bir krem ile kaplanıyordu, bu bir çeşit hastanın hasarını önlemek için değil, aynı zamanda krem ile ovalama yönteminin geliştirilmesi tamamlayıcı bir uygulamaydı. Mangcaogao, Danshengao, Wutougao, Yegegao, Chenyuangao, Mufangjigao gibi krem çeşitleri çoktu ve farklı koşullar altında uygulamalar için seçiliyordu. Aynı zamanda krem ile ovalama bazı çocuk hastalılar için Qianjin Yaofang (altın reçete) gibi reçete oldu, “çocuklarda bir hastalık olmasına rağmen kafasına, el ve ayaklarına soğuk krem sürerek ovalayın”. Bu dönem içerisinde, masaj uzmanları, masaj doktorları ve masaj ustaları gibi ünvanlar ortaya çıkmış ve oldukça yaygınlaşmıştır. Özellikle ünlü hekim Sun Simiao’ nun, çok saygın masaj rehberi olan Beiji Qianjin Yaofang Yangxing (acil durumlarda hazırlanacak yetişkin reçeteleri)’ da “gün içerisinde 3 kez masaj, ilk aydan sonra bir çok hastalık atlatılacaktır, bu kendini geliştirmenin bir kuralıdır” denilmektedir. Sun ustanın bu teorisi, Tang dönemi öğrencilerine bir miras olarak kalmış, bu deneyim gelecek nesiller üzerinde büyük etki yapmıştır.
Song (960-1279), Jin (1115-1234), Yuan (1271-1368) dönemlerinde, Tuina uygulaması daha geniş bir kapsam olarak Song dönemi doktoru Pang An tarafından kullanılmıştır, “insanın sayısız rahatsızlıklarından olan ailedeki hamile kadınlarda, verimliliği sağlamak için sıcak çorbayla bel ve karına, aşağı ve yukarı doğru masaj ile hamilenin mide ve bağırsak bölgesindeki ağrılarının dindirilmesiyle bir erkek çocuk dünyaya getirilebilir” gibi kullanılan masaj metodu olmuştur. Song döneminde Chen Zhi’ in Yanglao Fengqinshu (yetişkinlerin yanlısı kitabı)’ de, “yaşlanıldığında yürüyüşler ile enerji sağlanabilir, Yongquanxue noktası ovalanmalıdır” gibi tavsiyelerde bulunulmaktadır.
Qing (1644-1912) döneminde, sağlık koruma Tuina metotları geliştirilmiş, çocuklarda Tuina masajı yaygınlaştırılmış, el metotlarını içeren zengin resimli basit kataloglar hazırlanmıştır. Anmo masaj tedavisi genellikle 2 çeşittir; biri Zhudong Anmo (aktif masaj) kendi kendine masaj şeklidir, bir çeşit sağlık koruma metodudur. Diğeri Beidung Anmo (pasif masaj) ise, doktorların ellerini kullanarak rahatsızlığa uygulanan tedavi metodudur, bu masaj terapisi olarak adlandırılır. Anmo el metodu tutarlı değildir, ama ortak uygulanan 8 el çeşidi; An, Mo, Tui, Na, Rou, Nie, Chan, Da gibi yöntemleri mevcuttur. Sadece tek başına kullanılamaz ve uygulamaların 8 çeşidi genellikle birbirini tamamlayıcı çeşitli el metotlarının da yapılması bilinmelidir.
Tuina metodu, parmak, dirsek, avuç ile bastırarak ovalayarak vücuttaki meridyenlerde ve akupunktur noktalarında yapılan tedavi metodudur. Tuina’ nın; Anmofa, Zhituifa, Zhangtuifa, Zhoutuifa, Nafa, Doufa gibi 6 metodu vardır. İnsan vücudundaki meridyenlerdeki akupunktur noktalarının belirli bölgelerinde estetik el teknikleri veya uzuvların hareket ettirilmesiyle rahatsızlıkların tedavisi ve vücudun direncini artırarak sağlığın korunması metodudur Tuina, bir başka değişle Anmo masajı.
Tuina masajı etkiliği şunlardır:
1- Zang ve Fu iç organların işlevlerinin belirlenmesi,
2- Meridyenlerdeki kan akışının araştırılması,
3- Kas ve kemik yapısının yeniden düzenlenmesi.

推拿按摩

推拿又有“按跷”、“跷引”、“案杌”诸称号推拿，作为一种非药物的自然疗法、物理疗法。的确由来巳久，有学者赞之为“元老医术”。推拿作为以人疗人的方法，通常是指医者运用自己的双手作用于病患的体表、受伤的部位、不适的所在、特定的腧穴、疼痛的地方，具体运用推、拿、按、摩、揉、捏、点、拍等形式多样的手法，以期达到疏通经络、推行气血、扶伤止痛、祛邪扶正、调和阴阳的疗效。应用推拿防病、治病、健身益寿，在中国有悠久的历史，几千年前就受到中国医学家及养生学家的高度重视。如《黄帝内经》中就指出：“按摩勿释，着针勿斥，移气于不足，神气及得复。”说明在秦汉时期推拿已成为医疗和养生的重要手段。
晋代葛洪所著《抱朴子•内篇•遐览》中曾提到有《按摩导引经十卷》，惜已佚。但在《养性延命录》中，曾转引导引经部分内容曰：“……平旦以两掌相摩令热，熨眼三过，次又以指搔目四眦，令人目明。……又法摩手令热以摩面，从上至下，去邪气令人面上有光彩。又法摩手令热，雷摩身体，从上而下，名曰干浴，令人胜风寒时气、热头痛，百病皆除。”导引经的上述内容曾为许多书籍所推崇、引用。
隋代的《诸病源候论》每卷之未，都附有导引按摩之法。当时，自我按摩作为按摩的一个内容十分盛行，它的广泛开展，说明按摩疗法重视预防，注意发挥病人与疾病作斗争的主观能动性。
隋唐时期，在人体体表施行按摩手法时，涂上中药制成的膏，于是，一种既可防止病人表皮破损、又可使药物和手法作用相得益彰的膏摩方法有了发展。膏的种类很多，有莽草膏、丹参膏、乌头膏、野葛膏、陈元膏和木防己膏等，根据不同病情选择应用。而且膏摩还可用以防治小儿疾病，《千金要方》中指出：“小儿虽无病，早起常以膏摩囟上及手足心，甚避寒风”。这个时期已有按摩专科，并有按摩博士、按摩师等职务名称，可见当时按摩已颇盛行。尤其是著名医学家孙思邈十分推崇按摩导引，他在《备急千金要方•养性》中提及：“按摩日三遍，一月后百病并除，行及奔马，此是养身之法。”孙氏此论，既是对唐代以前养生学的继承，又是他自己经验的总结，对后世的影响很大。
到了宋金元时期，推拿运用的范围更加广泛，如宋代医生庞安时“为人治病十愈八九……有民家妇孕将产，七日而子不下，百术无所效……令其家人以汤温其腰腹，自为上下按摩，孕者觉胃肠微痛，呻吟间生一男子”，运用了按摩法催产。在宋代陈直的《养老奉亲书》中提出了老年人经常擦涌泉穴，可使晚年步履轻便，精神饱满。
清代在保健推拿方面发展的特点，是对小儿推拿的著作较多，内容丰富，图文并茂，手法简便易行，在民间流传甚广。
按摩疗法，大致有如下两种：一种是主动按摩，又叫自按摩，是自己按摩自己的一种保健方法。另一种是被动按摩，是由医生掌握用于患者的医疗法，也就是本文所说的按摩疗法。按摩手法，并不一致，但归纳起来，常用手法可选如下八种：按、摩、推、拿、揉、捏、颤、打等法。应该知道，上述八种手法，不是单纯孤立地使用，常常是几种手法相互配合进行的。
推拿法, 用指、掌、肘、拿压揉摩擦身体的某些经络和穴位的治疗方法。推拿有六法:按摩法, 指推法, 掌推法, 肘推法, 拿法, 抖法。在人体经络腧穴及一定部位上施以特定的操作手法或肢体活动来防治疾病和保健强身的方法，就是推拿，又称按摩。
推拿的功效包括：
第一，调整脏腑功能。
第二，疏通经络气血。
第三，疏理肌肉筋骨关节。