Wing Chun Kuen

Wing Chun Kuen, "hoş bahar stili" anlamındadır. Wing Chun Kuen stili, uzun bir geçmişe sahip Nam Kuen (güney Çin stili) stillerinden birisidir. Gwong Dung bölgesi Nam Kuen’i; Choi Lei Fat, Hap Ga Kuen, Lung Ying Kuen, Wing Chun Kuen, Bak Mei Kuen, Nam Kei Kuen, Yue Ga Kuen, Fat Ga Kuen, Diu Ga Kuen, Jue Ga Kuen, Ngok Ga Kuen, Gwan Lun Kuen ve Lin Sau Kuen ile Lin Bo Kuen gibi yaygın olan 13 ünlü stilden biridir ve 4. sıradadır.
Tarihi kökeninde 6 çeşit hikaye vardır:
Birinci hikaye: Fuk Gin eyaletinin Wing Chun şehrinde, Bak Hok Kuen (beyaz turna stili)'den dönüştürülerek Yim Sam Neung tarafından kuruldu ve bu stile kendi adını koydu. Bu nedenle stilin adı Wing Chun'dur. Ayrıca, Yim ailesinde Wing Chun ismi (Wing Chun, Wing Tsun, Wing Choon, Weng Chun, Ving Tsun, Yung Choon, Yong Chun, Vinh Xuan) "şiir gibi güzel bahar" adıyla adlandırılır. Bu yeni dövüş stili, Gwong Jau eyaletinde Wing Chun Kuen olarak yaygınlaştı.
İkinci hikaye: Wing Chun Kuen stilinin kurucusu rahibe Ng Mui Si Tai'dir, yılan ve turnanın karşılıklı dövüşünden esinlenerek bu stili ortaya çıkarmış ve Ng Mui Si Tai yerine Yim Wing Chun kurucu olarak benimsenmiştir. Ng Mui Si Tai'nin, Ching dönemi başlarında Siu Lam müritleri tarafından Siu Lam Bak Hok Kuen ustası olduğu bilinmektedir. Rahibe Ng Mui Si Tai, Fuk Gin eyaletindeki güney Siu Lam tapınağı Ching hükümeti tarafından yakılıp yıkılmasıyla Sei Chuen ile Wan Nam sınırındaki Dai Leung dağına sığınır ve inzivaya çekilir, orada yılan ve turnanın mücadelesinden yeni bir stil ortaya çıkarır, daha sonra bu yeni stili Yim Wing Chun'a öğretir.
Üçüncü hikaye: Rahibe Ng Mui Si Tai, stilini kurduktan sonra, Yim Wing Chun' a eğitim verirken Siu Lam müridi Miu Hin' e de öğretir. Miu Hin, yine Siu Lam müridi olan Yim Yi' ye eğitim verir. Yim Yi, kızı Yim Wing Chun' a öğretir. Yim Wing Chun ise, eşi Leung Bok Chau' ya eğitim verir.
Dördüncü hikaye: Wing Chun stilinin koreografisinin, rahibe Ng Mui Si Tai veya Yim Wing Chun’un stilinin bir ilişkisi bulunmaktadır, ama yılan ile turnanın dövüşü, Wing Chun stilinden önce Wing Chun stiline kaynak olmuştur. Ching dönemi başlarında Ching’lere karşı olarak kurulan Tin Dei Wui (Gwong Dung savaşçı organizasyonu)’nun bir çeşit dövüş stili olmuş, Ho Nam eyaleti Sung dağı Siu Lam müridi Yat Chan Am Jue tarafından kurulmuştur. Onun, ilk öğrettiği Ding Gwan operacısı Jeung Ng (diğer adıyla Tan Sau Ng, Tan Sau’nun rakipsiz dövüş sanatı olduğu bilinmektedir)’dır. Jeung Ng, daha sonra yaşadığı sıkıntılar nedeniyle Nam Hoi’deki Fat San kasabasına yerleşmiş ve Dai Gei Mei (Gwong Dung opera halkı)’in Yuet Kek (Kanton operası) operacılarına Wing Chun Kuen öğretmeye başlamış ve öğrencileri bu organizasyona King Fa Wui Gun adını vermişlerdir. İmparator Ham Fung dönemi Lei Man Mau ayaklanmasından sonra Jeung Ng’ın öğrencileri kriz nedeniyle, Wing Chun stilinin Wing (şiir gibi güzel) kelimesinin yerine Weeng (yüzme) ve Weng (sonsuz) kelimeleriyle değiştirmişlerdir. Hung Suen (kızıl gemi operası)’den Wong Wa Bo, Leung Yi Tai ve Dai Fa Min Gam bu stili öğrenirler, sonra da Fat San’daki Fai Ji sokağında açılan klinik sahibi ve doktor Leung Jan’a öğretirler. Daha sonra Leung Jan, Wing Chun stilini geliştiren olacaktır.
Beşinci hikaye: Wing Chun stilindeki diğer karşıt söylenişi olan Weng Chun, Fuk Gin'deki Chuen Jau bölgesi Siu Lam tapınağındaki salonun adı olan Weng Chun’dur. Bu nedenle, tapınağın bu salonunda öğretilen Nam Pai Noi Kuen Fat stilleridir, Siu Lam Weng Chun hepsini kapsar ve baş eğitmeni ise Siu Lam müridi Ji Sin Sim Si’dir. Güney Siu Lam’ın yakılıp yıkılmasından sonra rahip Ji Sin, Fat San kasabasına gider ve Yuet Kek operacılarının bulunduğu Hung Suen’de saklanmaya başlar. Operacıların ustaya olan saygısıyla Weng Chun onlara bir ibadet gibi gelir. Öğrencilerinden Wai Jau’lu So Sam Neung’un ince öğrenmesi nedeniyle Weng Chun Sam Neung ünvanı verilir. Daha sonra, Sam Neung bu dövüş sanatını Hung Suen’deki Wong Wa Bo ve Leung Yi Tai’ye öğretir, Wong ve Leung’da Fat San’lı Leung Jan’a öğretirler. Weng Chun stili Fat San’ da gelişmeye başlar.
Altıncı hikaye (en doğru hikaye): Wing Chun stilinin kaynağı, Fuk Gin'deki Chuen Jau bölgesi Siu Lam tapınağı (günümüzde Po Tin, eski Chuen Jau idaresinde) Hok Kuen (turna stili)’dir. Hok Kuen, güney Siu Lam stillerine akraba bir stildir. Yim Sam Neung’un babası, güney Siu Lam’ın gelenekçi müritlerindendi. Yim Sam Neung, babasından güney Siu Lam Hok Kuen stilinin eğitimini almıştı. Daha sonra, Gwong Dung’da yerel stil öğrenimi için evlenir. Sam Neung, Fuk Gin’deki Weng Chun kasabasına geldikten sonra Yim Wing Chun ismiyle anılmaya başlar ve stilinin adı ise Wing Chun Kuen’dir. Weng Chun ve Wing Chun aslında Man Nam ile Gwong Dung lehçesi yazı dilinde hatalı bir şekilde karıştırılmaktadır. Wing Chun ve Fuk Gin’deki Hok Kuen stili birbirlerine benzerliğiyle günümüzde de yaygındır. Tabii ki Wing Chun Kuen stili, her neslin dövüşçüleriyle zenginleşerek değişikliğe uğramıştır. Güney Siu Lam tapınağındaki Hok Kuen stilinin zenginliğinin olmasına rağmen Siu Lam tapınağı rahipleri tarafından nesiller sonra iyileştirilmiştir.
Kuen Sut (boş el form):
Sap Bat Sik, Siu Nim Tau, Cham Kiu, Biu Ji
Jong Fat (manken form):
Muk Yan Jong
Dui Lin (ikili form):
Chi Sau, Lat Sau, Dui Kong
Hei Hai (aletli form):
Luk Dim Bun Gwan, Bat Jam Do
Chuen Sing Yan (Jenerasyon):
1. Jenerasyon: Ng Mui Si Tai
2. Jenerasyon: Miu Sun, Miu Chui Fa
3. Jenerasyon: Yim Yi, Yim Wing Chun
4. Jenerasyon: Leung Bok Chau
5. Jenerasyon: Leung Lan Gwai, Wong Wa Bo, Leung Yi Tai, Dai Dung Fung, Go Lo Jung, Dai Fa Min Gam, Lo Man Gung, Yik Gam
6. Jenerasyon: Leung Jan, Je Gwok Jeung, Luk Lan Gun, Fung Siu Ching, Fok Bo Chuen, Cho Sun
7. Jenerasyon: Wong Wa Sam, Leung Bik, Chan Wa Sun, Yuen Jai Wan, Yuen Kei San, Cho Dak Sing
8. Jenerasyon: Fung Lim Yip Man, Chan Yue Min, Lai Hip Chi, Yiu Choi, Sam Nang, Wong Jing
9. Jenerasyon: Fung Sang, Yip Jun, Jiu Jau, Yiu Kei, Lei Ji Ho, Wong Wu Fong
10. Jenerasyon: Lei Sing, Sin Gwok Lam, Pang Nam, Yiu Wing Keung, Jung Wai Keung, Wong Nim Yi

詠春拳

源遠流長的中山“詠春拳”同屬於“南拳”。廣東的“南拳”除蔡李佛拳、俠家拳、龍形拳、詠春拳、白眉拳、南枝拳、儒家拳、佛家拳、刁家拳、朱家拳、岳家拳、崑崙拳、練手拳練步拳等嶺南十三大名拳之一，排列第四位。
詠春拳的歷史源流有6個種說法是：
第一種說法是：始創於福建永春縣，為該縣嚴三娘所創白鶴拳轉化而成，此地名為拳名。故名“永春拳”。亦有以嚴氏名詠春，稱之為“泳春拳”者。此拳傳至廣州，稱為詠春拳。
第二種說法是：則認為詠春拳創始於五枚師太，見到蛇鶴相爭而有所悟的是五枚而非嚴詠春。五枚師太是清初的少林派弟子，有說她還是少林白鶴拳高手。由於福建南少林被清政府所焚，她為了避禍，隱居於川滇邊界的大涼山，因見蛇鶴相爭而創出詠春拳，後來便傳於嚴詠春。
第三種說法是：五枚創詠春拳後，並非直接傳給了嚴詠春，而是傳給了少林弟子苗順，苗順傳少林俗家弟子嚴二，嚴二再傳女詠春及婿梁傅儔。這個嚴二就是前面據說的嚴四。
第四種說法是：詠春拳的創編與五枚師太或嚴詠春拳均無關係，更沒有什麼蛇鶴相爭，而詠春拳的前身應為詠春拳，是清初反清組織“天地會”的一種鬥爭的武技，為河南嵩山少林弟子一塵庵主所創。他（或“她”）首先傳給汀昆戲班的武生張伍（人稱攤手伍，據說有“一隻攤手獨步武林”之譽），張伍後來落難來粵，落腳於南海縣佛山鎮大基尾的“瓊花會館”，便將詠春拳傳於粵劇界諸弟子。後咸豐年間李文茂起義，諸弟子為避禍而將“詠春拳”的“泳”字改為“永”、“詠”。紅船中人黃寶華、梁二娣、大花面錦等人學得此拳，又再傳給在佛山筷子路開中藥店兼行醫的梁贊，此後梁贊將詠春拳發揚光大。
第五種說法是：又說詠春拳應為永春拳，得名於福建泉州少林寺的永春殿，乃當年進殿者所習的南派內拳法，全稱是少林永春，總教習是少林弟子至善禪師。南少林被婪，至善逃避到佛山，曾一度藏匿於粵劇紅船中當伙夫。後因在東莞打抱不平露出行藏，戲班中人便紛紛拜他為師 深造詠春。弟子中有惠州人氏蘇三娘，為戲班中花旦，所學尤精，被人譽為“永春三娘”。後三娘將武功傳於紅船中人黃華寶、梁二娣等人，黃、梁又傳佛山梁贊，使永春拳得以在佛山發揚光大。
第六種說法（最正確說法）是：詠春拳源於福建泉州少林寺(於現在的蒲田，以前屬於泉州府)的鶴拳。鶴拳是南少林嫡傳武技之一。嚴三娘的父親乃南少林俗家弟子。嚴三娘從學於父親,得一身南少林鶴拳真傳。後嚴三娘下嫁廣東並授拳於當地。因三娘來自福建永春縣，固稱呼其為嚴永春，稱其拳為永春拳。永春和詠春其實是閩南話和廣東話的混淆與及書寫的錯誤引起的。詠春拳和現在福建流傳甚廣的鶴拳同出一宗，一看便知。當然詠春拳也經過各代拳師的豐富和修改。鶴拳在南少林寺中也非一人所創，而是經過各代少林寺僧的豐富與改進。
拳術：
十八式，小念頭，尋橋，標指，木人樁
樁法：
木人樁
對練：
黐手，甩手，對抗
器械：
六點半棍，八斬刀
傳承人：
第一代：五枚師太
第二代：苗顯，苗萃花
第三代：嚴二，嚴詠春
第四代：梁博儔
第五代：梁蘭桂，黃華寶，梁二娣，大東風，高佬忠，大花面錦，羅晚恭，易金
第六代：梁贊，謝國樟，陸蘭官，馮小青，霍保全，曹順
第七代：王華三，梁壁，陳華順，阮濟雲，阮奇山，曹德勝
第八代：馮簾，葉問，陳汝棉，黎協池，姚才，岑能，黃貞
第九代：馮生，葉準，招就，岑枝，李志河，黃瀘芳
第十代：李勝，冼國林，彭南，姚永強，鍾偉強，黃念怡