Tai Jo Kuen

Tai Jo Kuen, "imparator stili" anlamına gelir. Tai Jo stili, uzun bir geçmişe sahip Nam Kuen (güney Çin stili) stillerinden birisidir. Güney Çin bölgesi Nam Kuen’i; Bak Hok Kuen, Ng Ying Kuen, Chik Ga Kuen, Jau Ga Kuen, Hung Fat Kuen, Hung Choi Kuen, Choi Mok Kuen, Ng Jo Kuen, Tai Jo Kuen, Lin Sing Kuen gibi yaygın olan 10 meşhur stilden biridir ve 9. sıradadır.
Sung Tai Jo Cheung Kuen, bir diğer adıyla Sung Tai Jo Sam Sap Yi Sai Kuen, kısa adıyla Tai Jo Kuen’in kurucusu, Sung (960-1279) imparatoru Jiu Hong Yan’dır. Güçlü siyaseti ve ordusuyla başarılı olan Jiu soyu, 300 yıl bütün devlet gücüne sahip oldu ve Tai Jo, Sung hanedanlığının başına ilk nesil olarak kısa sürede getirilen imparatordu. O kişi, ilk nesil devlet adamı, askeri stratejist, bir savaş sanatçısı ve yaptığı dövüş stili ile takip edilmesi zordu. O dönemden kalan Sung Tai Jo Kuen stili ile, Ming hanedanlığının parlak bir geleceğe sahip olması tartışılamaz bir gerçektir.
Ming (1368-1644) dönemi dövüş sanatçısı yazarlarından olan Chik Gai Gwong’un Gei Hau San Sue (kayıt sonuçlarının yeni kitabı) eserinde bahsedilen, “tarihten bugüne dövüş stilleri, Sung Tai Jo Sam Sap Yi Sai, Luk Bo Kuen, Hau Kuen gibi stillerin durum değişiklikleri, büyük benzerliklerle az değişikliği……” Ming dönemi Chik Gai Gwong’dan önce Sung Tai Jo Cheung Kuen’e aittir.
Yine Ming dönemi dövüş sanatçısı yazarlarından olan Ching Chung Dau, Siu Lam Gwan Fat Chin Jung (Siu Lam sopa stili açıklamaları) eserinde, “eskilerin sanat anlayışı olmasaydı kendilerini nasıl geliştirebilirlerdi. Yeung Ga Chueng, Tai Jo Cheung Kuen, Min Jeung Duen Da, Suen Ga Yeung Sau Gwan, Siu Lam Gim Cheung Dai Pang gibi 5 aile stili gelecek nesile nasıl aktarılabilirdi. Uygulayıcıların samimi baskısıyla devamlılığı sağlanmıştır”. Sung Tai Jo Cheung Kuen görüldüğünde, Ming hanedanlığına yüksek itibar getirmiş oldu.
Aslında, Tai Jo Cheung Kuen, Sung Tai Jo’nun eğitimli askerlere aktardığı bir mirastı ve askerleri savaş alanlarında ölüyordu, mücadelelerde kullanılabilmesi için 32 form olarak derlenmişti. Sung Tai Jo’nun temellerinin ardından, diğer askerler tarafından bu stile bir hazine gözüyle bakılarak Sung Tai Jo Sam Sap Yi Sai Cheung Kuen (Sung imparatorunun 32 formlu stili) adı konuldu.
Delil olarak Siu Lam Kuen Po (Siu Lam stil soyağacı) kayıtlarında da yer verildi. Sung dönemi Siu Lam rahiplerinden olan Fuk Gui Sim Si, Siu Lam stilinin yeniden canlandırılması için bütün Çin’in 18 dövüş sanatı stil eksperini davet etti ve bu 18 stil tapınağa girdi, Sung Tai Jo Cheung Kuen’de bu 18 stilden birisidir. Arkasından Fuk Gui Sim Si, bu stilleri bir araya getirerek kapsamlı bir şekilde Siu Lam Kuen Po kayıtlarını yazdı ve Siu Lam stillerinin kaynağı oluşturulmuş oldu. Bugün, Siu Lam stillerinin Dat Mo Sap Bat Sau (Bodhidharma’nın 18 eli)’ya bağlı olduğu söylenmektedir. Çin dövüş sanatlarının gelişiminde, Ching hanedanlığından Din Fung dönemine kadar olan zaman, zirve olarak kabul edilmektedir. Tek form halindeki Sung Tai Jo Sam Sap Yi Sai Cheung Kuen stilinin bir çok çeşidi vardır ve sayısız Siu Lam Tai Jo Mun disiplini bulunmaktadır.
Siu Lam Tai Jo Mun, güney ve kuzey olmak üzere iki stilde toplanır. Güney stilinde, Siu Lam Tai Jo Mun stilinden biraz değişiklikler yapılarak güney stili Tai Jo Kuen oluşturulmuş, güney Siu Lam tapınağında ortaya çıkarak Fuk Gin eyaletinin Chuen Jau ve Jeung Jau gibi bölgelerde yayılmıştır. Kuzey stilinde, Siu Lam Tai Jo Mun stili daha geniş bir biçimde yaygınlaşmış ve Tai Jo Kuen’ in özgün tarzından dolayı San Dung, Ho Nam, Ho Bak gibi bölgelerde yayılmıştır. Bilindiği gibi, kuzey Sung San Siu Lam stili Gong Ga, Hung Ga, Yue Ga olarak 3 büyük bölüme ayrılır. Yue Ga ise Yi Long, Bong Ta, Lo Hon, Dai Sing, Gam Gong ve Tai Jo stillerinde oluşur. Tai Jo stili aşağıdaki stillerden meydana gelir.
Siu Lam Mui Fa Mun'dan meydana gelen Tai Jo Cheung Kuen: Tai Jo Chueng Kuen 32 form ve 108 uygulamanın dışında, Tai Jo Cheung Kuen temellerinde oluşturulan Hak Fu Kuen, Mui Fa Kuen, Dai Hung Kuen, Zui Bat Sin, Tong Long 13 Jiu, Ngok Ga Chui, Siu Fu Yin, Mui Fa Do, Mui Fa Gim, Mui Fa Cheung, Gwan Tong Seung Do gibi 30 çeşit form.
Lau Hung Yan ustanın stili Tai Jo Mun: Tai Jo 32 Sai, Mui Fa Do, Bat Fong Do, Long Chuen Gim, Seung Do, Mui Fa Cheung, Chai Mei Gwan, Chun Chau Dai Do, Chat Jit Bin vb.
Siu Lam tapınağından çıkan Tai Jo Chueng Kuen: 32 Sau Duen Da.
Tai Jo Hung Kuen: Dai Hung Kuen, Siu Hung Kuen, Wu Fat Wong Lung, Fu Jau Dim Yuet.
Nam Tai Jo Kuen: Güney stili Tai Jo stili, esas olarak Man Nam ve Toi Wan bölgelerinde yaygınlaşmıştır. Jeung Jau bölgesindeki en yaygın şekilde yayılan Güney Siu Lam türlerinden biridir, Jap Ngai Tong, Dang Long Tong ve Mo Ngai Tong gibi 3 dalı mevcuttur ve Sung Tai Jo Jiu Hong Yan tarafından kurlduğu söylenir.
Kuen Sut (boş el form):
Sap Yi Tong Tan Tui, Yat Lo Tai Jo Kuen, Yi Lo Tai Jo Kuen, Sap Bat Tong Lo Hon Kuen, Lau Tui Ga, Lau Geuk Sik, Bat Da Yi Sap Sik, Tai Jo Cheung Kuen, Hang Bo Kuen
Hei Hai (aletli form):
Tai Jo Gwan, Sam Jit Gwan, Siu Lam Gwan, Sap Yi Lin Cheung, Mui Fa Cheung, Sei Mun Dai Do, Fong Bin Chan, Seung Sau Dai, Mui Fa Do, Mui Fa Seung Ngau, Man Sing Do, Ying Jin Do, Ching Lung Gim, Yi Long Gim, Seung Yuet
Dui Chak (ikili form):
Dui Da Tai Jo Gwan, Sam Jit Gwan Jun Cheung, Dan Do Jun Cheung, Dai Do Jun Cheung, Ji Mo Chui Dui Da
Chuen Sing Yan (Jenerasyon):
1. Jenerasyon: Tai Jo Jiu Hong Yan
2. Jenerasyon: Tai Jung Jiu Gwong Yi
3. Jenerasyon: Bilinmeyen Usta
4. Jenerasyon: Jiu Mang Mo, Jiu Mang Leung
5. Jenerasyon: Jiu Ailesi
6. Jenerasyon: Bilinmeyen Usta
7. Jenerasyon: Jue Dai Yue
8. Jenerasyon: Bilinmeyen Usta
9. Jenerasyon: Jeng Sing Gung
10. Jenerasyon: Bilinmeyen Usta
11. Jenerasyon: Ho Yeung
12. Jenerasyon: Choi Yuk Ming
13. Jenerasyon: Lo Jing, Sik Ji Mo, Lam Gau Yue
14. Jenerasyon: Lam Yan Muk, Ngai Hei Nung, Lam Tin Yan, Jong Jim, Sik Miu Yuet
15. Jenerasyon: Ng Dai Chiu, Ngai Gwok Hei, Jau Ji Cheung, Lo Yin Chau
16. Jenerasyon: Ng Hong Jung, Dai Fo Yim, Jau Mang Yuen, Lo Hing Fai
17. Jenerasyon: Lui Chung Gat, Jau Gwan Man, Choi Wai San, Lo Si Ming

太祖拳

源遠流長的華南“太祖拳”同屬於“南拳”。華南的“南拳”除白鶴拳、五形拳、戚家拳、鄒家拳、洪佛拳、洪蔡拳、蔡莫拳、五祖拳、太祖拳、連城拳等嶺南十個名拳之一，排列第九位。
宋太祖長拳，古稱“宋太祖三十二勢長拳”，亦稱做“太祖拳”，此拳據傳是由宋太祖趙匡胤所創。宋太祖乃一代馬上皇帝，一條盤龍棍打下趙氏江山300年，其文治武功之強自不待言。然宋太祖畢竟是一代政治家、軍事家，而非武術家，是否有此閒心造拳，我們無從考證。但現今的宋太祖拳法，至少在明代之前便已大放異彩了，這確是不容置疑的事實。
明代戚繼光在其著作《紀效新書》中說：“古今拳家，宋太祖有三十二勢，又有六步拳、猴拳，各勢各異，而實大同小異……”由此可知，在明代戚繼光之前，便已有宋太祖長拳流傳了。而明代著名武術家程衝斗在其《少林棍法闡宗》中說：“古人製藝必立意，吾人資性各有所長，豈可盡廢。惟楊家槍、太祖長拳、綿張短打、孫家陽手棍、少林兼槍帶棒，乃五家不傳。苟能習練精熟，得其心印，餘可敝帚棄之矣。”可見宋太祖長拳在明代時極有聲譽。
實際上，太祖長拳應源於宋太祖訓練士卒的遺法真傳，綜合士卒在戰場上真拼實殺的格鬥經驗編制成三十二勢長拳。宋太祖登基後成為一代帝王，昔日士卒猶覺此拳的珍貴，乃名之為“宋太祖三十二勢長拳”。
空口無憑，這裡尚有《少林拳譜》為證。宋初少林寺主持福居禪師為振興少林拳法，曾邀請當時全國18家武林高手入寺切磋技藝，宋太祖長拳便是18家之一。後福居禪師綜合諸家之長匯成《少林拳譜》，這也是少林拳法的起源。現今所說的少林拳源於達摩十八手純屬後人附會之言。
漢族武術發展到清代至巔峰，一時間門戶叢生。於是一趟宋太祖三十二勢長拳便也分成諸多流派，但其中最為有名的，還要數少林太祖門了。
少林太祖門有南北兩大流派。南派少林太祖門之太祖拳受到南拳的影響，宗法已略有改變，主要流傳於南少林的發源地福建省的泉州、漳州等地。而北派少林太祖門則流傳較廣，並且保持了太祖長拳的原始風格，主要流傳在山東、河南、河北等地。眾所周知，北派嵩山少林分3大家，即江家、孔家、俞家，而俞家少林又分二郎、邦它、羅漢、大聖、金剛、太祖等，其下又分多種流派。太祖門尚有如下幾枝：
少林梅花門：共分三節四段，全拳共三十二勢一百單八招。太祖長拳是本門的根基所在，本門除太祖長拳外，尚有黑虎拳、梅花拳、大洪拳、醉八仙、螳螂十三招、岳家捶、小虎燕、梅花刀、梅花劍、梅花槍、滾堂雙刀等拳械共約30餘種。
劉洪仁一系太祖門：有十八節長拳、太祖三十二勢、梅花刀、八方刀、龍泉劍、雙刀、梅花槍、齊眉棍、春秋大刀、七節鞭等。
少林寺傳太祖長拳：少林寺中的太祖拳，又名少林三十二手短打。
太祖洪拳：太祖洪拳共有4個拳路，分別是大洪、小洪、活法黃龍、虎爪點穴。
南太祖拳：南派太祖拳法主要傳播於閩南和台灣地區。在漳州地區是傳播最廣的南少林拳種之一，現主要有習藝堂、登龍堂、武藝堂三個分支，相傳都是宋太祖趙匡胤所傳。
拳術：
十二趟彈腿，一路太祖拳，二路太祖拳，十八趟羅漢拳，遛腿架，遛腳式，八打二十式，太祖長拳，行步拳
器械：
太祖棍，三節棍，少林棍，十二連槍，梅花槍，四門大刀，方便鏟，雙手帶，梅花刀，梅花雙鉤，萬勝刀，應戰刀，青龍劍，二朗劍，雙鉞
對拆：
對打太祖棍，三節棍進槍，單刀進槍，大刀進槍，子母錘對打
傳承人：
第一代：太祖趙匡胤
第二代：太宗趙光義
第三代：不詳師名
第四代：趙孟模，趙孟良
第五代：趙氏
第六代：不詳師名
第七代：俞大猷
第八代：不詳師名
第九代：鄭成功
第十代：不詳師名
第十一代：何陽
第十二代：蔡玉明
第十三代：盧靖，釋智武，林九如
第十四代：林恩木，魏希農，林天恩，莊詹，釋妙月
第十五代：吳大朝，魏國器，周志強，盧言秋
第十六代：吳漢忠，戴火炎，週盟淵，盧慶輝
第十七代：呂松吉，週焜民，蔡維新，盧思明